Raskolnikov: karakteranalyse van de hoofdpersoon uit Misdaad en straf

Raskolnikov, karakteranalyse van Dostojevski's held: zijn theorie van de buitengewone mens, zijn gespleten aard en de mensen die hem terugtrekken.

Russisch · · 8 min lezen

Learn RussianGratis app met audio, quizzes en echte boekenGratis downloaden

Rodion Romanovitsj Raskolnikov is 23, een voormalig rechtenstudent in Sint-Petersburg, en hij slaat een oude pandjesbaasster dood met een bijl. Deels om haar geld, deels om een theorie over zichzelf te toetsen. Toch gaat Misdaad en straf (1866), in oudere Nederlandse uitgaven Schuld en boete, minder over de moord dan over wat die moord daarna met hem doet.

Hij is trots, arm, vrijgevig, kil, koortsig en goedhartig, vaak in hetzelfde hoofdstuk. Dostojevski geeft hem een achternaam die dat al zegt. Раскол betekent "splitsing" of "schisma", en een раскольник was een religieuze afvallige. Raskolnikov is een man die in tweeën is gespleten.

Deze analyse citeert de Russische tekst uit onze app, met een Nederlandse vertaling. Ze behandelt de hele roman, dus pas op voor spoilers, ook over het einde.

Wie is Raskolnikov?

We ontmoeten hem als hij in de julihitte zijn piepkleine huurkamer verlaat. Hij heeft een huurschuld bij zijn hospita, gaat niet meer naar college en eet nauwelijks. Dostojevski staat één zin stil bij zijn uiterlijk, bijna terloops:

Кстати, он был замечательно хорош собою, с прекрасными темными глазами, темно-рус, ростом выше среднего, тонок и строен.

Hij was trouwens opvallend knap, met mooie donkere ogen en donkerblond haar, langer dan gemiddeld, slank en goedgebouwd.

Dat detail doet ertoe. Raskolnikov is geen monster uit de goot. Hij is een begaafde jongeman met een toekomst, en juist dat maakt zijn misdaad zo verontrustend voor iedereen om hem heen.

Voor wie Russisch leert: хорош собою betekent "knap". De instrumentalis собою (een oudere vorm van собой) zit vast in deze uitdrukking. Je komt hem ook in andere negentiende-eeuwse romans tegen.

De theorie van de "buitengewone mens"

Maanden voor de moord schreef Raskolnikov een artikel met de titel «О преступлении» ("Over de misdaad"). Het verscheen zonder dat hij het wist in een tijdschrift. Onderzoeksrechter Porfiri Petrovitsj heeft het gelezen, en in deel 3 laat hij de jongeman het uitleggen waar zijn vrienden bij zijn.

Она именно состоит в том, что люди, по закону природы, разделяются вообще на два разряда: на низший (обыкновенных), то есть, так сказать, на материал, служащий единственно для зарождения себе подобных, и собственно на людей, то есть имеющих дар или талант сказать в среде своей новое слово.

Het komt erop neer dat mensen volgens een natuurwet in twee categorieën uiteenvallen: een lagere, de gewone mensen, die alleen materiaal zijn om meer van hun soort voort te brengen, en de eigenlijke mensen, die de gave of het talent hebben om in hun omgeving een nieuw woord te spreken.

De "buitengewone" enkelingen, zo betoogt hij, hebben het recht over de wet heen te stappen, zelfs over bloed, als hun nieuwe idee dat vraagt. Hij noemt Lycurgus, Solon, Mohammed en Napoleon. De gewone mensen moeten gehoorzamen. De vraag die de hele roman stelt, is eenvoudig: bij welke soort hoort Raskolnikov?

De Russische titel bevat het idee al. Преступление (misdaad) komt van преступить, "overschrijden", dezelfde stam als переступить. Raskolnikov blijft denken aan het overschrijden van een grens, en het woord duikt steeds weer op in de tekst. Het Nederlands kent hetzelfde beeld in "overtreding": iets waar je overheen treedt.

Voor wie Russisch leert: разделяются на два разряда betekent "worden verdeeld in twee categorieën". Let op на + accusatief bij het verdelen in delen. Служащий en имеющих zijn tegenwoordige actieve deelwoorden, de vorm op "-щий" waar literair Russisch dol op is. In het Nederlands zou je hier meestal een bijzin gebruiken: "dat dient", "die hebben". Onze pagina over deelwoorden en gerundia legt ze uit.

De droom over het paard

De nacht voor de moord valt Raskolnikov tussen de struiken in slaap en droomt dat hij weer een kleine jongen is, die met zijn vader langs een herberg loopt. Een dronken boer, Mikolka, laadt zijn kar vol met vrienden en ranselt zijn oude, magere merrie om haar te laten galopperen. De menigte doet mee. Het paard wordt doodgeslagen, en de jongen rent naar haar toe:

С криком пробивается он сквозь толпу к савраске, обхватывает ее мертвую, окровавленную морду и целует ее, целует ее в глаза, в губы...

Schreeuwend baant hij zich een weg door de menigte naar het merrietje, slaat zijn armen om haar dode, bebloede snuit en kust haar, kust haar op de ogen, op de lippen...

De droom laat de kant van hem zien die de theorie het zwijgen probeert op te leggen: een jongen die het niet kan aanzien dat een dier lijdt. Hij wordt ontzet wakker en vraagt zich af of hij echt de bijl zal pakken. Een dag later doet hij het.

Er zit een stille echo in. Mikolka is een volkse vorm van Nikolaj, en Nikolaj heet ook de huisschilder die later bekent dat hij de moord heeft gepleegd, terwijl hij het niet was.

Voor wie Russisch leert: de droom staat in de tegenwoordige tijd (пробивается, обхватывает, целует), wat hem levendig maakt en makkelijker leesbaar dan de vertelling eromheen. Je kent dat uit het Nederlands, waar we een spannend verhaal ook ineens in de tegenwoordige tijd vertellen. Савраска is een koosnaam voor een lichtbruin paard.

Een man met twee karakters

Zijn vriend Razoemichin beschrijft hem tegenover zijn moeder en zus beter dan wie ook:

...точно в нем два противоположные характера поочередно сменяются.

...alsof twee tegengestelde karakters in hem elkaar afwisselen.

Dat klopt voor het hele boek. Raskolnikov geeft zijn laatste geld aan de familie Marmeladov voor een begrafenis, en beledigt daarna de verloofde van zijn zus. Hij redt een meisje op de boulevard van een belager en vraagt zich meteen af waarom hij de moeite nam. In de epiloog lezen we dat hij als student een half jaar lang een zieke studiegenoot onderhield en ooit twee kinderen uit een brandend huis haalde.

De moord maakt hem niet vrij. Ze maakt hem ziek, koortsig en paranoïde. Binnen een paar dagen noemt de "buitengewone mens" zichzelf een luis.

De mensen om hem heen

Elk belangrijk personage trekt Raskolnikov een andere kant op.

Sonja (Sofja Semjonovna Marmeladova). De dochter van de dronken ambtenaar Marmeladov. Ze verkoopt haar lichaam om de kinderen van haar stiefmoeder te voeden. Ook zij heeft een grens overschreden, maar voor anderen, niet voor zichzelf. Raskolnikov kiest haar als de eerste aan wie hij bekent. Zij leest hem het verhaal van Lazarus voor, die uit de dood werd opgewekt, en zegt dat hij op het kruispunt moet bekennen.

Razoemichin. Zijn studievriend: luidruchtig, opgewekt, arm en eindeloos trouw. Zijn naam komt van разум, "verstand", en hij is het gezonde middelpunt van het boek. Hij verpleegt Raskolnikov tijdens zijn koorts en trouwt uiteindelijk met zijn zus.

Doenja (Avdotja Romanovna). Zijn zus, net zo trots als hij. Ze stemt in met een huwelijk met de zakenman Loezjin om haar broer te helpen, en Raskolnikov ziet dat dit haar eigen offer is, niet ver van dat van Sonja. Hij weigert het te aanvaarden.

Porfiri Petrovitsj. De onderzoeksrechter die hem pas arresteert als hij er klaar voor is. Hun drie gesprekken zijn een kat-en-muisspel. Porfiri heeft geen bewijs, alleen psychologie, en hij wil dat Raskolnikov uit zichzelf komt.

Svidrigajlov. Doenja's voormalige werkgever, een rijk man met een duister verleden, die de familie naar Petersburg volgt. Meer dan eens zegt hij tegen Raskolnikov dat ze op elkaar lijken:

Ну, не правду я сказал, что мы одного поля ягоды?

Nou, had ik geen gelijk dat we uit hetzelfde hout gesneden zijn?

Letterlijk: "bessen van hetzelfde veld". Svidrigajlov is wat Raskolnikov zou kunnen worden als de theorie won: een man die over elke grens is gestapt en niets meer voelt dan verveling. Hij laat de held een doodlopende weg zien.

"Ben ik een sidderend schepsel, of heb ik het recht?"

De beroemdste zin van de roman valt in deel 5, als Raskolnikov Sonja eindelijk vertelt waarom hij heeft gedood. Hij geeft de ene reden na de andere: geld voor zijn moeder, een carrière, Napoleon. Dan laat hij ze allemaal vallen:

Тварь ли я дрожащая или право имею...

Ben ik een sidderend schepsel of heb ik het recht...

Hij doodde om uit te vinden bij welke van de twee soorten mensen hij hoorde. Het antwoord, zegt hij tegen haar, is dat hij niet de buitengewone soort is. Een echte Napoleon zou niet wakker liggen van die vraag.

Voor wie Russisch leert: ли maakt van een mededeling een ja-neevraag en volgt het woord waar het om draait, hier тварь. Het Nederlands doet dat met inversie ("ben ik"), het Russisch met dat ene partikel. Дрожащая is een tegenwoordig actief deelwoord van дрожать (beven) en past zich aan het vrouwelijke zelfstandig naamwoord тварь aan, ook al spreekt hier een man. Право иметь betekent "het recht hebben". In alledaags Russisch zou je zeggen Имею ли я право?

Eerst de misdaad, dan de straf

De straf uit de titel is niet Siberië. Het zijn de weken tussen de moord en de bekentenis, waarin Raskolnikov niet kan eten, niet kan slapen en de mensen die van hem houden niet verdraagt. In deel 6, na de zelfmoord van Svidrigajlov, loopt hij naar het politiebureau en bekent.

Hij wordt veroordeeld tot acht jaar dwangarbeid, en Sonja volgt hem naar Siberië. Lange tijd heeft hij nog steeds geen berouw. Hij betreurt alleen dat hij heeft gefaald. De ommekeer komt op de laatste bladzijden, als hij zich ineens aan haar voeten terugvindt, en Dostojevski eindigt het boek met een nieuw leven in plaats van een antwoord.

Lees het in het Russisch

Raskolnikovs redeneringen zijn lang en glibberig, maar wat hij zegt is vaak makkelijker dan de vertelling, en de mensen om hem heen praten helder, levendig Russisch. Is Dostojevski nieuw voor je, begin dan met een kort werk als Witte nachten en lees daarna de eerste bladzijden van Misdaad en straf gratis op onze site, met een vertaling onder elke regel. Onze gids voor Misdaad en straf in het Russisch heeft de volledige namenlijst en een leesplan per deel, en onze citaten uit Misdaad en straf verzamelen zijn bekendste zinnen.

Raskolnikov begrijp je het best als je hem in zijn eigen taal met zichzelf hoort ruziën. Onze app Learn Russian heeft Misdaad en straf volledig, met een vertaling onder elke regel, plus de woordenschat en grammatica om daar te komen. Downloaden is gratis; voor sommige boeken en extra inhoud heb je diamanten nodig, die je verdient tijdens het leren, of Premium.