Flaubert, Madam Bovary: Özeti, Karakterleri ve Anlamı

Madam Bovary özeti: Emma sıkıcı bir taşra doktoruyla evlenir, romanlardaki aşkı iki sevgilide arar, borca batar ve arsenikle canına kıyar.

Fransızca · · 8 dk okuma

Learn FrenchKelime, dil bilgisi ve kitaplar tek uygulamada, ücretsizÜcretsiz indir

Madam Bovary (Madame Bovary), Gustave Flaubert'in yayımlanan ilk romanı. 1856'da Revue de Paris dergisinde tefrika edildi, 1857'de kitap olarak çıktı. Romantik romanlarla büyümüş bir çiftçi kızı olan Emma Rouault, Normandiya'da iyi kalpli ama son derece sıradan bir taşra doktoru olan Charles Bovary ile evlenir. Evlilik okuduğu kitaplara hiç benzemez. Emma kitaplardaki tutkuyu iki sevgilide, hayal ettiği hayatı da veresiye alışverişte arar; ikisi birlikte onu yıkıma sürükler.

Flaubert romanın üzerinde yaklaşık beş yıl çalıştı ve ona Mœurs de province, yani "taşra töreleri" alt başlığını verdi. Kitap yüzünden 1857'de genel ahlakı zedelemekle yargılandı ve beraat etti.

Romanın ilk sayfası alışılmadık. Hikaye bir "biz" ağzından başlar: anlatıcılar, okula yeni gelen çocuğu izleyen sınıf arkadaşlarıdır.

Nous étions à l'étude, quand le proviseur entra, suivi d'un nouveau habillé en bourgeois et d'un garçon de classe qui portait un grand pupitre.

Etüt salonundaydık; müdür içeri girdi, arkasında sivil giyimli bir yeni öğrenci ve büyük bir sıra taşıyan bir okul hizmetlisi vardı.

Çocuk öyle heyecanlanır ki adını tek kelimeymiş gibi söyler: Charbovari. Sınıf kahkahalara boğulur. Birkaç sayfa sonra o "biz" artık hiçbirinin onunla ilgili bir şey hatırlamadığını itiraf eder ve kitaptan bir daha dönmemek üzere çekilir. Bu çocuk Charles Bovary'dir.

Karakterler

Emma Bovary güzel, zeki ve canı sıkılan bir kadın. Manastır okulunda aşk romanları okumuş, şatolar, ozanlar ve büyük aşklar hayal etmiş. Evlendikten sonra o duyguların gelmesini bekler:

Et Emma cherchait à savoir ce que l'on entendait au juste dans la vie par les mots de félicité, de passion et d'ivresse, qui lui avaient paru si beaux dans les livres.

Ve Emma, kitaplarda ona öyle güzel görünen mutluluk, tutku ve esriklik kelimelerinin gerçek hayatta tam olarak ne anlama geldiğini anlamaya çalışıyordu.

Charles Bovary bir officier de santé, yani tam bir tıp diploması olmayan, ikinci sınıf bir hekim. Emma'ya tapar ama onu hiçbir zaman anlamaz. Flaubert onun sohbeti için acımasız bir hüküm verir: La conversation de Charles était plate comme un trottoir de rue (Charles'ın sohbeti bir kaldırım kadar düzdü). Kitabın sonlarına doğru karısına şunu sorar:

«N'étais-tu pas heureuse? Est-ce ma faute? J'ai fait tout ce que j'ai pu, pourtant!»

"Mutlu değil miydin? Benim suçum mu? Oysa elimden geleni yaptım!"

Rodolphe Boulanger otuz dört yaşında, yakınlarda şatosu olan, kadınları iyi tanıyan bir toprak sahibi. Emma'yı ilk gördüğünde onu bir alıcı gibi tartar:

Pauvre petite femme! Ça bâille après l'amour, comme une carpe après l'eau, sur une table de cuisine.

Zavallı küçük kadın! Mutfak masasındaki bir sazanın suya hasret ağız açması gibi aşka hasret ağız açıyor.

Léon Dupuis Yonville'de bir noterin yanında kâtip olarak çalışan utangaç, romantik, şiir seven bir genç. Emma'yla tanıştıkları akşam ikisi de aynı klişeleri sevdiklerini keşfeder:

«Oh! j'adore la mer», dit M. Léon.

"Ah, denize bayılırım!" dedi Mösyö Léon.

Mösyö Homais eczacı ve Yonville'de "ilerleme"nin sesi: gazete okur, Rouen'deki Fanal gazetesine yazılar gönderir, papazlara güvenmez, en çok da kendine hayrandır. İnancını şöyle özetler:

Mon Dieu, à moi, c'est le Dieu de Socrate, de Franklin, de Voltaire et de Béranger!

Benim Tanrım Sokrates'in, Franklin'in, Voltaire'in ve Béranger'nin Tanrısıdır!

Lheureux (baskımızda L'Heureux diye geçer) kumaş tüccarı. Emma'ya şallar, terlikler getirir, hiç para istemez, yalnızca senet imzalatır. Emma ona gerçekten muhtaç olduğunda içinden şunu geçirir:

«Ah! je te tiens», pensa L'Heureux.

"Hah, elimdesin artık," diye düşündü Lheureux.

Berthe Emma'nın kızı. Adı bile Emma'nın hayallerinden gelir: bir baloda bir markizin genç bir kadına Berthe dediğini duymuştur, dès lors ce nom-là fut choisi (o andan itibaren bu ad seçildi).

Justin Homais'nin yanında çalışan genç, l'élève en pharmacie, yani eczacı çırağı. Emma'ya gizlice hayran olduğu için hep Bovaryların evinin etrafında dolanır. Hippolyte handa seyislik yapan, ayağı doğuştan çarpık (pied-bot) bir delikanlı. Charles'ın hastası olur ve ameliyat ters gidince yalvarır:

«Quand est-ce que je serai guéri? Ah! sauvez-moi!...»

"Ne zaman iyileşeceğim? Ah, kurtarın beni!..."

Bölüm bölüm özet

Birinci kısım: Tostes (1 ila 9. bölümler)

Charles tıp eğitimini zar zor tamamlar ve annesinin ısrarıyla kendisinden çok yaşlı, zengin bir dulla evlenir. Bir gün bir çiftçinin kırık bacağını sarmaya çağrılır ve çiftçinin kızı Emma ile tanışır. İlk karısı ölünce Emma ile evlenir. Tostes'a yerleşirler. Charles çok mutludur, Emma değil. Bahçede kendi kendine sorar: Pourquoi, mon Dieu! me suis-je mariée? (Tanrım, neden evlendim?)

Sonra bir marki onları La Vaubyessard şatosundaki baloya davet eder. Emma dans eder, ipekleri, şerbetleri, gerçek aristokratları görür ve eve sıradan hayata bir daha katlanamayacak biri olarak döner. Bir daha hiç gelmeyecek bir davetiyeyi bekler, can sıkıntısından hastalanır. Charles onun sağlığı için daha büyük bir kasabaya taşınmaya karar verir. Tostes'tan ayrılırken Emma hamiledir.

İkinci kısım: Yonville (1 ila 15. bölümler)

Yonville-l'Abbaye, Rouen yakınlarında sıkıcı bir pazar kasabası. Emma handa Homais ve Léon ile tanışır. Berthe doğar; Emma oğlan bekliyordur, kız olduğunu duyunca bayılır. Léon'la birbirlerine âşık olurlar ama bunu hiç söylemezler. Sonunda Léon Paris'e gider.

Kan aldırmak isteyen bir uşağıyla birlikte Rodolphe gelir ve Emma'yı baştan çıkarmaya karar verir. Bunu tarım fuarında, kürsüdeki yetkili ödülleri dağıtırken yapar. Flaubert iki sesi art arda keser:

«Cent fois même j'ai voulu partir, et je vous ai suivie, je suis resté.»

«Fumiers.»

"Yüz kere gitmek istedim, ama sizi izledim, kaldım."

"Gübreler."

Ormanda bir at gezintisinde Emma teslim olur. Eve dönünce kendi kendine tekrarlar: J'ai un amant! un amant! (Bir sevgilim var! Bir sevgilim!)

Homais, Charles'ı Hippolyte'in çarpık ayağına yeni bir ameliyat denemeye ikna eder. Ameliyat başarısız olur, kangren başlar ve ünlü bir cerrah bacağı kesmek zorunda kalır. Emma'nın kocasına duyduğu küçümseme tamamlanır. Rodolphe'a Berthe'yi de alıp birlikte kaçmaları için yalvarır. Rodolphe kabul eder gibi yapar, sonra bir sepet kayısının içine gizlediği bir veda mektubu gönderir. Emma haftalarca yataktan kalkamaz, dine sığınır, sonunda iyileşir. Charles onu oyalamak için Rouen'e, Lucie de Lammermoor operasına götürür. Tiyatroda Léon ile karşılaşırlar.

Üçüncü kısım: Rouen (1 ila 11. bölümler)

Paris'ten dönen ve artık daha cesur olan Léon, Emma'yı perdeleri inik bir kiralık arabaya bindirir. Araba saatlerce Rouen sokaklarında dolaşır, kasabalılar plus close qu'un tombeau et ballottée comme un navire (bir mezardan daha kapalı ve bir gemi gibi sallanan) bu arabaya şaşkınlıkla bakar. Emma her perşembe "piyano dersi" bahanesiyle Rouen'e gider ve Léon'la limandaki bir otelde buluşur.

Lheureux borç verir, senetleri yeniler ve Charles'a kalan miras üzerinde Emma'ya vekalet aldırır. İlişki de bayatlar: Emma retrouvait dans l'adultère toutes les platitudes du mariage (Emma zinada evliliğin bütün yavanlıklarını yeniden buluyordu).

Uyarı: Özetin bundan sonrası romanın sonunu anlatıyor.

Bir mahkeme kararı gelir: yirmi dört saat içinde sekiz bin frank ödenmezse eşyalara haciz konacaktır. Emma önce Léon'a, sonra notere, en son Rodolphe'a koşar; Rodolphe parası olmadığını söyler. Emma eczaneye gider, Justin'e depoyu açtırır ve mavi bir kavanozdan avuç avuç arsenik yer. Yavaş ve korkunç bir ölümle can verir. Son anda, yolda sık sık gördüğü kör bir dilenci penceresinin altında şarkı söyler ve Emma gülmeye başlar:

«L'aveugle!» s'écria-t-elle.

"Kör adam!" diye haykırdı.

Charles iki sevgilinin mektuplarını bulur. Rodolphe'la karşılaşır ve onu hayatında söylediği tek büyük sözle bağışlar: C'est la faute de la fatalité! (Suç kaderin!) Kısa süre sonra Berthe onu bahçedeki bankta ölü bulur. Küçük kız bir pamuk ipliği fabrikasına çalışmaya gönderilir. Homais ise, son cümlenin bildirdiğine göre, vient de recevoir la croix d'honneur (Legion d'Honneur nişanını yeni almıştır).

Madam Bovary ne anlatıyor?

Bovarizm

Emma hayatın nasıl hissettirmesi gerektiğini kitaplardan öğrenmiş, gerçek hayat da bu beklentiye hiçbir zaman yetişememiş. Bu hale onun adıyla bir isim verildi: bovarysme, kendini olmadığı biri gibi hayal etme alışkanlığı. Flaubert Emma'nın klişeleriyle alay eder ama romanın en güzel cümlelerini de ona verir. Dil üzerine o meşhur cümle de Rodolphe'la yaşadığı ilişkinin ortasında gelir:

la parole humaine est comme un chaudron fêlé où nous battons des mélodies à faire danser les ours, quand on voudrait attendrir les étoiles.

insan sözü çatlak bir kazan gibidir; yıldızları duygulandırmak isterken üzerinde ancak ayıları oynatacak ezgiler çalarız.

Romantizm ve taşra

Yonville, Emma için bir hapishane. Ama roman onun tarafını da körü körüne tutmaz. Kasaba küçük kibirlerle dolu: Homais'nin bilimi, papazın ilgisizliği, fuardaki nutuklar. Emma da dahil kimse karşısındakini gerçekten görmez.

Para

Romanın asıl kötüsü bir dükkan sahibi. Emma'nın hayallerinin bir bedeli var: perdeler, Rodolphe'a hediye bir kamçı, otel odaları. Lheureux bu romantizmi senetlere çevirir; Emma'yı öldüren de aşk ilişkileri değil, o senetler olur. Son büyük bir ironi: hayalperestler mahvolur, Homais nişan alır.

Fransızca öğrenenler için neden iyi bir kitap?

Açık konuşalım: uzun ve edebi bir okuma. Baskımızda yaklaşık 111.000 kelime, üç kısım ve 35 bölüm. B2 ve üstü için bir kitap. Günde bir bölüm okursanız beş haftada bitirirsiniz. İyi haber şu: Fransızca öğrenmek için kitap önerileri yazımızda ölçtüğümüz Fransız klasikleri arasında açılış cümleleri en kısa ikinci kitap buydu.

Bir imparfait okulu. Flaubert yıllarını alışkanlıkların ve tekrarların zamanı olan imparfait ile anlatır. Charles'ın Tostes'taki sabahları: Charles, à cheval, lui envoyait un baiser; elle répondait par un signe, elle refermait la fenêtre; il partait (Charles at üstünden ona bir öpücük gönderirdi; Emma işaretle karşılık verir, pencereyi kapatırdı; Charles yola çıkardı). Türkçedeki "-erdi" ekini bilen biri bu zamanı hemen tanır; burada onun can sıkıntısının ritmine dönüştüğünü görürsünüz.

Serbest dolaylı anlatımın klasiği. Flaubert "diye düşündü" demeden Emma'nın kafasının içine girer; onun ünlemleri anlatının kendisi olur. Léon gittikten sonra: il était parti, le seul charme de sa vie, le seul espoir possible d'une félicité! (gitmişti, hayatının tek tadı, mutluluğa dair tek umudu!). Bir cümlenin kimin sesiyle konuştuğunu duymayı öğrenmek, bu kitabın asıl öğrettiği şey.

Kelimeleri titizlikle seçilmiş. Flaubert le mot juste, yani tam yerinde kelimenin peşindeydi. Kumaşların, mobilyaların, yemeklerin, ilaçların adlarını, 19. yüzyıl Fransa'sının bütün eşya dünyasını bu kitaptan öğrenirsiniz.

Fransızcasından okuyun

Madam Bovary'nin açılışını sitemizde ücretsiz, Fransızca aslı ve her satırın altında Türkçe çevirisiyle okuyabilirsiniz. Uygulama ya da hesap gerekmiyor.

Madam Bovary roman yazma biçimini değiştiren kitap; onu Flaubert'in kendi cümleleriyle okumak, hiçbir çeviriye benzemeyen bir deneyim. Learn French uygulamamızda Madam Bovary ve beş Fransız klasiği daha her satırının altında çevirisiyle tam metin olarak var; oraya ulaşmanız için gereken kelime ve dil bilgisi de. İndirmesi ücretsiz, bazı kitaplar ve ek içerikler için öğrenirken kazanılan elmaslar ya da Premium gerekiyor.