De verbuiging van bijvoeglijke naamwoorden in het Duits

Als een bijvoeglijk naamwoord voor een zelfstandig naamwoord staat, krijgt het een uitgang. Die uitgang hangt af van het woord ervoor, het geslacht en de naamval.

Wanneer krijgt een bijvoeglijk naamwoord een uitgang?

Bijvoeglijke naamwoorden krijgen alleen een uitgang direct voor een zelfstandig naamwoord. Na sein, werden of bleiben houden ze hun grondvorm, net als in het Nederlands.

Drie patronen

Er zijn drie reeksen uitgangen. Het basisidee: laat het lidwoord het geslacht en de naamval al zien, dan krijgt het bijvoeglijk naamwoord een zwakke uitgang. Is er geen lidwoord, of heeft het lidwoord geen uitgang, dan laat het bijvoeglijk naamwoord het zelf zien.

Zwakke uitgangen na der-woorden

Er zijn maar twee zwakke uitgangen: -e in de nominatief enkelvoud en in de vrouwelijke en onzijdige accusatief enkelvoud, en -en overal anders.

Gemengde uitgangen na ein-woorden

Die zijn gelijk aan de zwakke uitgangen, behalve op de drie plekken waar ein geen uitgang heeft: de mannelijke nominatief krijgt -er, en de onzijdige nominatief en accusatief krijgen -es. Ein heeft geen meervoud, dus in de meervoudskolom staat kein.

Sterke uitgangen zonder lidwoord

Zonder lidwoord krijgt het bijvoeglijk naamwoord bijna dezelfde uitgangen als der, die, das. De enige uitzondering is de mannelijke en onzijdige genitief, die -en krijgt.

Lastige gevallen

Veelgemaakte fouten

Voorbeeldzinnen