Kürk Mantolu Madonna

Şimdiye kadar tesadüf ettiğim insanlardan bir tanesi benim üzerimde belki en büyük tesiri yapmıştır.

Ze wszystkich osób, które do tej pory poznałam, jedna wywarła na mnie prawdopodobnie największy wpływ.

Aradan aylar geçtiği halde bir türlü bu tesirden kurtulamadım.

Nawet po miesiącach nadal nie mogę pozbyć się tego efektu.

Ne zaman kendimle başbaşa kalsam, Raif Efendinin saf yüzü, biraz dünyadan uzak, buna rağmen bir insana tesadüf ettikleri zaman şaşkınca tebessüm etmek istiyen bakışları gözlerimin önünde canlanıyor. Halbuki o hiç de fevkalâde bir adam değildi.

Ilekroć jestem sam ze swoimi myślami, na myśl przychodzi mi niewinna twarz Raifa Efendiego, nieco oderwana od świata, a jednak z wyrazem twarzy, który zdawał się uśmiechać z zaskoczenia za każdym razem, gdy kogoś spotykał. A jednak nie był on wcale niezwykłym człowiekiem.

Hattâ pek alelâde, hiçbir hususiyeti olmayan, her gün etrafımızda yüzlercesini görüp de bakmadan geçtiğimiz insanlardan biri idi.

W rzeczywistości był on po prostu jednym z tych zwykłych, nie wyróżniających się ludzi, których setki widujemy wokół siebie każdego dnia i przechodzimy obok nich, nawet na nich nie zwracając uwagi.

Hayatının bildiğimiz ve bilmediğimiz taraflarında insana merak verecek bir cihet olmadığı muhakkaktı.

Z pewnością nie było niczego w jego życiu, ani tego, co znaliśmy, ani tego, czego nie znaliśmy, co mogłoby wzbudzić naszą ciekawość.

Böyle kimseleri gördüğümüz zaman çok kere kendi kendimize sorarız: «Acaba bunlar neden yaşıyorlar? Yaşamakta ne buluyorlar?

Widząc takich ludzi, często zadajemy sobie pytanie: „Po co oni żyją? Co oni znajdują w życiu?”

Hangi mantık, hangi hikmet bunların yeryüzünde dolaşıp nefes almalarını emrediyor?» Fakat bunu düşünürken yalnız o adamların dışlarına bakarız; onların da birer kafaları, bunun içinde, isteseler de, istemeseler de işlemeğe mahkûm birer dimağları bulunduğunu, bunun neticesi olarak kendilerine göre bir iç âlemleri olacağını hiç aklımıza getirmeyiz.

Jaka logika, jaka mądrość dyktuje, że powinni chodzić po ziemi i oddychać? Ale kiedy o tym myślimy, patrzymy tylko na zewnętrzny wygląd tych ludzi; nigdy nie przychodzi nam do głowy, że oni też mają głowy, a w nich umysły, które są przeznaczone do funkcjonowania, czy tego chcą, czy nie, i że w rezultacie mają swój własny wewnętrzny świat.

Bu âlemin tezahürlerini dışarı vermediklerine bakıp onların mânen yaşamadıklarına hükmedecek yerde, en basit bir beşer tecessüsü ile, bu meçhul âlemi merak etsek, belki hiç ummadığımız şeyler görmemiz, beklemediğimiz zenginliklerle karşılaşmamız mümkün olur.

Zamiast wnioskować, że nie żyją duchowo, ponieważ nie ujawniają na zewnątrz skutków tego świata, gdybyśmy oddali się choćby najprostszej ludzkiej ciekawości i zdziwieniu wobec tego nieznanego świata, być może moglibyśmy zobaczyć rzeczy, których się nigdy nie spodziewaliśmy i doświadczyć bogactw, których się nie spodziewaliśmy.

Fakat insanlar nedense daha ziyade ne bulacaklarını tahmin ettikleri şeyleri araştırmayı tercih ediyorlar.

Jednak z jakiegoś powodu ludzie wolą szukać rzeczy, których znalezienie mogą przewidzieć.

Dibinde bir ejderhanın yaşadığı bilinen bir kuyuya inecek bir kahraman bulmak, muhakkak ki, dibinde ne olduğu hiç bilinmiyen bir kuyuya inmek cesaretini gösterecek bir insan bulmaktan daha kolaydır.

Znalezienie bohatera, który zechce zejść do studni, w której mieszka smok, jest z pewnością łatwiejsze niż znalezienie kogoś na tyle odważnego, by zejść do studni, której zawartość jest całkowicie nieznana.

Benim de Raif Efendiyi daha yakından tanımam sadece bir tesadüf eseridir.

To, że lepiej poznałam Raifa Efendiego, było czystym zbiegiem okoliczności.

Bir bankadaki küçük memuriyetimden çıkarıldıktan sonra - neden çıkarıldığımı hâlâ bilmiyorum, bana sadece tasarruf için dediler, fakat haftasına yerime adam aldılar - Ankarada uzun müddet iş aradım.

Po tym, jak zostałem zwolniony z podrzędnej pracy w banku – nadal nie wiem dlaczego, mówili tylko, że to ze względów oszczędnościowych, ale w ciągu tygodnia zatrudnili kogoś na moje miejsce – przez długi czas szukałem pracy w Ankarze.

Beş on kuruş param, yaz aylarını sürünmeden geçirmemi temin etti, fakat yaklaşan kış, arkadaş odalarında, sedir üzerinde yatmanın sonu gelmesini icabettiriyordu. Bir hafta sonra bitecek olan lokanta karnesini yenileyecek kadar bile param kalmamıştı.

Moje skromne oszczędności rzędu kilku groszy pozwoliły mi przetrwać lato bez trudu, ale zbliżająca się zima oznaczała koniec spania na kanapach u znajomych. Nie miałem nawet wystarczająco dużo pieniędzy, żeby odnowić karnet do restauracji, który miał wygasnąć za tydzień.

Sonu çıkmıyacağını bile bile girdiğim bir çok kabul imtihanlarının hakikaten sonu çıkmayınca nedense gene üzülüyor; arkadaşlardan habersiz olarak, tezgâhtarlık için müracaat ettiğim mağazalardan red cevabı alınca yeis içinde geceyarılarına kadar dolaşıyordum.

Mimo że wiedziałam, że nie będzie rezultatu, podchodziłam do wielu egzaminów wstępnych, a kiedy te egzaminy rzeczywiście nie prowadziły do ​​niczego, z jakiegoś powodu nadal się denerwowałam. A kiedy dostawałam listy odmowne ze sklepów, w których aplikowałam na stanowisko sprzedawcy, nie mówiąc o tym znajomym, błąkałam się w rozpaczy aż do północy.

Bir kaç tanıdık tarafından arasıra davet edildiğim içki sofralarında dahi vaziyetimin ümitsizliğini unutamıyordum.

Nawet podczas okazjonalnych spotkań przy piwie, na które zapraszali mnie znajomi, nie mogłem zapomnieć o beznadziejności swojej sytuacji.

İşin garibi, sıkıntımın arttığı ve ihtiyaçlarımın beni bugünden yarına çıkarması bile imkânsız hale geldiği nisbette, benim de çekingenliğim, mahcupluğum artıyordu.

Dziwne było to, że w miarę jak moje problemy się nasilały, a potrzeby stawały się tak przytłaczające, że nie mogły nawet pomóc mi przetrwać kolejnego dnia, wzrastała również moja nieśmiałość i zażenowanie.

Evvelce bana iş bulmaları için müracaat ettiğim ve hiç de fena muamele görmediğim bazı tanıdıklara sokakta rasladığım zaman başımı önüme eğip hızla geçiyordum; evvelce bana yemek yedirmelerini serbestçe rica ettiğim ve sıkılmadan ödünç para aldığım arkadaşlarıma karşı bile değişmiştim.

Kiedyś zwieszałem głowę i szybko mijałem znajomych na ulicy, do których podchodziłem, prosząc o pomoc w znalezieniu pracy i którzy nigdy nie traktowali mnie źle; zmieniłem nawet swoje nastawienie do przyjaciół, których bez wahania prosiłem o posiłki i pożyczałem pieniądze.

«Vaziyetin nasıl?» diye sordukları zaman, acemi bir gülümseme ile: «Fena değil... Tektük muvakkat işler buluyorum!» diye cevap veriyor ve hemen kaçıyordum. İnsanlara nekadar çok muhtaç olursam onlardan kaçmak ihtiyacım da o kadar artıyordu.

Kiedy pytali: „Jak się masz?”, odpowiadałem z niezręcznym uśmiechem: „Nieźle… Znajduję dorywcze, tymczasowe prace!”, po czym natychmiast uciekałem. Im bardziej potrzebowałem ludzi, tym bardziej odczuwałem potrzebę ich unikania.

Bir gün, akşamüstü, istasyonla Sergievi arasındaki tenha yolda ağır ağır yürüyor, Ankaranın harikulâde sonbaharını doya doya içime çekerek ruhumda nikbin bir hava yaratmak istiyordum.

Pewnego dnia, późnym popołudniem, spacerowałem powoli ustronną ścieżką między dworcem a Siergiejewi, mając nadzieję, że wchłonę wspaniałe jesienne powietrze Ankary i stworzę w sobie optymistyczną atmosferę.

Halkevinin camlarında aksederek beyaz mermer binayı kan rengi deliklere boğan güneş, akasya ağaçlarının ve çam fidanlarının üzerinde yükselen ve buğu mudur, toz mudur, ne olduğu belli olmıyan duman, her hangi bir inşaattan dönen ve parça parça elbiselerinin içinde sessiz ve biraz kambur yürüyen ameleler, üstünde yer yer otomobil lâstiği izleri uzanan asfalt...

Słońce odbijające się od okien ośrodka społecznościowego i rzucające krwistoczerwone dziury na biały marmurowy budynek; dym unoszący się nad akacjami i młodymi sosnami — nie wiadomo, czy to mgła, czy kurz — robotnicy wracający z jakiegoś placu budowy, kroczący w milczeniu i lekko pochyleni w podartych ubraniach; asfalt z od czasu do czasu śladami opon...

Bunların hepsi mevcudiyetlerinden memnun görünüyorlardı. Her şey, her şeyi olduğu gibi kabul etmekteydi. Şu halde bana da yapacak başka bir şey kalmıyordu. Tam bu sırada yanımdan hızla bir otomobil geçti.

Wszyscy wydawali się zadowoleni ze swojej sytuacji. Wszystko było akceptowane takim, jakie było. Nie mogłem więc nic innego zrobić. Właśnie wtedy przejechał obok mnie samochód.

Başımı çevirip baktığım zaman camın arkasındaki çehreyi tanıdığımı zannettim. Nitekim araba beş, on adım gittikten sonra durdu, kapısı açıldı; mektep arkadaşlarımdan Hamdi, başını uzatmış, beni çağırıyordu

Kiedy odwróciłem głowę, żeby spojrzeć, pomyślałem, że rozpoznaję twarz za szybą. Rzeczywiście, po pięciu, może dziesięciu krokach samochód zatrzymał się, drzwi się otworzyły; Hamdi, jeden z moich szkolnych kolegów, wychylił się i zawołał mnie.

Sokuldum.

Przytuliłem się mocniej.

«Nereye gidiyorsun?» diye sordu.

„Dokąd idziesz?” zapytał.

«Hiç, geziniyorum!»

"Nic, po prostu się włóczę!"

«Gel, bize gidelim!»

"Chodźmy do siebie!"

Cevabımı beklemeden bana yanında yer açtı. Yolda anlattığına göre, çalıştığı şirketin bazı fabrikalarını dolaşmaktan geliyordu:

Nie czekając na moją odpowiedź, zrobił mi miejsce obok siebie. Według tego, co powiedział mi po drodze, wracał z wizyty w którejś z fabryk firmy, w której pracował.

«Geleceğimi eve telgrafla bildirmiştim, her halde hazırlık yapmışlardır. Yoksa seni davet etmiye cesaret edemezdim!» dedi..

„Poinformowałem dom telegraficznie o moim przyjeździe, więc musieli się przygotować. W przeciwnym razie nie odważyłbym się cię zaprosić!” – powiedział.

Güldüm.

Zaśmiałem się.

Evvelce sık sık görüştüğüm Hamdiyi, bankadan ayrıldığımdan beri görmemiştim. Makine vesaire komisyonculuğu yapan, ayni zamanda orman ve kereste işleriyle uğraşan bir şirkette müdür muavini olduğunu ve oldukça iyi bir para aldığını biliyordum.

Nie widziałem Hamdiego, z którym często się spotykałem, odkąd odszedłem z banku. Wiedziałem, że był zastępcą kierownika w firmie zajmującej się maszynami i innymi usługami maklerskimi, a także pracował w leśnictwie i przemyśle drzewnym, i że zarabiał całkiem niezłe pieniądze.

İşsiz zamanımda kendisine müracaat etmeyişim de hemen hemen bunun içindi: iş bulmasını rica etmiye değil de, para yardımı yapmasını istemiye geldim zanneder diye çekinmiştim.

Nie zwróciłam się do niego, gdy byłam bezrobotna, z niemal tego samego powodu: bałam się, że pomyśli, że proszę o pomoc finansową, a nie o pomoc w znalezieniu mu pracy.

«Hep bankada mısın?» diye sordu.

„Czy zawsze jesteś w banku?” zapytał.

«Hayır, ayrıldım!” dedim.

„Nie, wyszedłem!” powiedziałem.

Hayret etti:

Był zaskoczony:

«Nereye girdin?»

„Gdzie poszedłeś?”

İstemiye istemiye cevap verdim:

Odpowiedziałem niechętnie:

«Açıktayım!»

"Jestem narażony!"

Beni baştan aşağı bir süzdü, kılık kıyafetime baktı, evine davet ettiğine pişman olmamış olmalı ki, elini dostça bir tebessümle omuzuma vurarak:

Obejrzał mnie od stóp do głów, obejrzał moje ubranie i najwyraźniej nie żałował zaproszenia mnie do swojego domu, bo poklepał mnie po ramieniu z przyjaznym uśmiechem i powiedział:

«Bu akşam konuşup bir çare buluruz, aldırma!» dedi.

„Porozmawiamy i znajdziemy rozwiązanie dziś wieczorem, nie martw się!” powiedział.

Halinden memnun ve kendinden emin görünüyordu. Demek artık tanıdıklara yardım lüksünü bile yapacak hale gelmişti. Gıpta ettim.

Wydawał się zadowolony i pewny siebie. Wyglądało na to, że osiągnął już taki poziom, że mógł sobie pozwolić na luksus pomagania znajomym. Zazdrościłam mu.

Küçük, fakat şirin bir evde oturuyordu. Biraz çirkin, fakat canayakın bir karısı vardı. Hiç çekinmeden yanımda öpüştüler. Hamdi beni yalnız bırakarak yıkanmıya gitti.

Mieszkał w małym, ale uroczym domu. Miał nieco nieatrakcyjną, ale sympatyczną żonę. Całowali się otwarcie na moich oczach. Hamdi zostawił mnie samą, żebym mogła się wykąpać.

Beni karısına tanıtmadığı için, ne yapacağımı bilmeden, misafir odasının ortasında dikilip kaldım. Karısı da kapının yanında duruyor ve belli etmeden beni süzüyordu. Bir müddet düşündü. Galiba zihninden «Buyurun, oturun!» demek geçti.

Ponieważ nie przedstawił mnie swojej żonie, stałem na środku pokoju gościnnego, nie wiedząc, co robić. Jego żona stała przy drzwiach, dyskretnie mnie obserwując. Zastanowiła się przez chwilę. Chyba przyszła jej do głowy myśl, żeby powiedzieć: „Proszę, usiądź!”.

Fakat sonra buna lüzum görmiyerek yavaşça dışarı süzüldü.

Ale potem, nie widząc takiej potrzeby, powoli się wymknął.

Her zaman ihmalkâr olmıyan, hattâ bu gibi kaidelere fazlaca dikkat eden ve hayattaki muvaffakiyetinin bir kısmını da bu dikkatine borçlu olan Hamdinin beni böyle ortada bırakıvermesinin sebebini düşündüm.

Zastanawiałem się, dlaczego Hamdi, który nigdy nie zaniedbywał zasad, zwracał baczną uwagę na przestrzeganie zasad i zawdzięczał część swojego sukcesu życiowego tej dbałości o szczegóły, zostawił mnie w takiej sytuacji.

Mühimce mevkilere geçen adamların esaslı âdetlerinden biri de galiba eski - ve kendilerinden geri kalmış - arkadaşlarına karşı gösterdikleri bu biraz da şuurlu dalgınlıktı.

Wydaje się, że jednym z charakterystycznych nawyków mężczyzn, którzy zajmują ważne stanowiska, jest świadoma obojętność, jaką okazują swoim starszym – i mniej znanym – towarzyszom.

Sonra, o zamana kadar «siz» diye hitap ettikleri dostlarına birdenbire ahpapça «sen» diyecek kadar alçak gönüllü ve babacan oluvermek, karşısındakinin sözünü yarıda kesip resgele mânasız bir şey sormak ve bunu gayet tabiî olarak, hattâ çok kere şefkat ve merhamet dolu bir tebessümle birlikte yapmak...

Potem nagle staje się tak pokorny i paternalistyczny, że zwraca się do przyjaciół, do których wcześniej zwracał się „ty” (formalnie), przyjacielskim „ty” (nieformalnie), przerywa komuś, żeby zadać przypadkowe, nic nieznaczące pytanie i robi to zupełnie naturalnie, często z uśmiechem pełnym współczucia i litości...

Bütün bunlarla son günlerde o kadar çok karşılaşmıştım ki, Hamdiye kızmak ve gücenmek aklıma bile gelmedi. Sadece, kalkıp kimseye haber vermeden gitmeyi ve bu sıkıntılı vaziyetten kurtulmayı düşündüm.

Ostatnio spotkałem się z tak wieloma tego typu sytuacjami, że nawet nie przyszło mi do głowy, żeby się złościć czy obrazić na Hamdiye. Myślałem po prostu o tym, żeby wstać i wyjść, nie mówiąc nikomu, i uciec od tej trudnej sytuacji.

Fakat bu sırada beyaz önlüklü, başörtülü, yaşlı bir köylü kadın, yamalı siyah çoraplariyle, hiç ses çıkarmadan kahve getirdi. Üzeri sırma çiçekli lâcivert koltuklardan birine oturdum, etrafıma baktım.

Ale wtedy starsza wieśniaczka w białym fartuchu i chuście na głowie, w łatanych czarnych pończochach, bezszelestnie przyniosła kawę. Usiadłem w jednym z granatowych foteli ze złotym, kwiatowym haftem i rozejrzałem się.

Duvarlarda aile ve artist fotoğrafları, kenarda, hanıma ait olduğu anlaşılan bir kitap rafında, yirmi beş kuruşluk birkaç romanla moda mecmuaları vardı.

Ściany zdobiły zdjęcia rodzinne i artystyczne, a w kącie, na półce z książkami, która najwyraźniej należała do pani domu, znajdowało się kilka powieści, z których każda kosztowała dwadzieścia pięć kuruş, a także magazyny modowe.

Bir sigara iskemlesinin altına dizilmiş bulunan birkaç albüm, misafirler tarafından bir hayli hırpalanmışa benziyordu

Kilka albumów ustawionych w rzędzie pod krzesłem dla palaczy wyglądało na mocno zniszczone przez gości.

Ne yapacağımı bilmediğim için onlardan birini aldım, daha açmadan Hamdi kapıda göründü. Bir eliyle ıslak saçlarını tarıyor, ötekiyle açık yakalı beyaz frenk gömleğinin düğmelerini ilikliyordu.

Nie wiedząc, co z nim zrobić, sięgnąłem po jeden i zanim zdążyłem go otworzyć, w drzwiach pojawił się Hamdi. Jedną ręką przeczesywał mokre włosy, a drugą zapinał guziki białej koszuli z rozpiętym kołnierzykiem.

«E, nasılsın bakalım, anlat!» diye sordu.

„No więc, jak się masz? Opowiedz mi o sobie!” – zapytał.

«Hiç!... Söyledim ya!.»

"Nic!... Już ci mówiłem!"

Bana rasgeldiğinden memnun görünüyordu. İhtimal, eriştiği mertebeleri gösterebildiğine, yahut da, benim halimi düşünerek, benim gibi olmadığına seviniyordu.

Wydawał się zadowolony ze spotkania ze mną. Być może cieszył się, że może pochwalić się statusem, który osiągnął, a może, biorąc pod uwagę moją sytuację, cieszył się, że nie jest taki jak ja.

Nedense, hayatta bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felâket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belâları kendi başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belâları kendi üstlerine çektikleri için, alâka ve merhamet göstermek isteriz.

Z jakiegoś powodu, gdy widzimy, że nieszczęście lub trudności dotykają ludzi, z którymi przez jakiś czas kroczyliśmy ścieżką życia, odczuwamy ulgę, jakbyśmy uchronili się przed tymi nieszczęściami i chcemy okazać troskę i współczucie tym nieszczęśnikom, tak jakby ściągnęli na siebie nieszczęścia, które mogłyby spotkać nas.

Hamdi de bana ayni hislerle hitabeder gibiydi:

Wydawało się, że Hamdi zwracał się do mnie z tymi samymi uczuciami:

«Yazı filân yazıyor musun?» dedi.

„Piszesz coś?” zapytał.

«Arasıra... Şiir, hikâye!»

„Czasami... Poezja, opowiadania!”

«Bir faydası oluyor mu bari?»

„Czy to w ogóle coś daje?”

Gene güldüm. O, «Bırak böyle şeyleri canım!» diyerek pratik hayatın muvaffakiyetlerinden, edebiyat gibi boş şeylerin mektep sıralarından sonra ancak zararlı olabileceğinden bahsetti.

Znów się roześmiałam. Powiedział: „Daj spokój takim rzeczom, kochanie!” i opowiadał o sukcesach praktycznego życia, o tym, jak błahostki, takie jak literatura, mogą być po szkole tylko szkodliwe.

Kendisine cevap verilebileceğini, münakaşa edilebileceğini asla aklına getirmeden, küçük bir çocuğa nasihat verir gibi konuşuyor ve bu cesareti hayattaki muvaffakiyetinden aldığım tavırlariyle göstermekten de hiç çekinmiyordu.

Mówił tak, jakby udzielał rad małemu dziecku, nie wyobrażając sobie, że ktoś mu odpowie lub będzie chciał z nim dyskutować. Nigdy nie wahał się okazywać tej odwagi poprzez postawę, którą odziedziczyłem po jego sukcesie w życiu.

Yüzümde, pek ahmakça olduğunu adamakıllı hissetiğim bir gülümseme ile hayran hayran ona bakıyor ve bu halimle kendisine daha çok cesaret veriyordum.

Z uśmiechem na twarzy, który – jak wiedziałam – był dość głupi, spojrzałam na niego z podziwem i tym samym dodałam mu jeszcze więcej odwagi.

«Yarın sabah bana uğra», diyordu. «Bakalım, bir şeyler düşünürüz. Sen zeki çocuksundur, bilirim; pek çalışkan değildin ama, bunun ehemmiyeti yok. Hayat ve zaruretler insana birçok şeyler öğretir... Unutma... Erkenden gel beni gör!»

„Przyjdź do mnie jutro rano” – powiedział. „Coś wymyślimy. Wiem, że jesteś bystrym chłopcem; nie byłeś zbyt pilny, ale to nie ma znaczenia. Życie i potrzeby uczą ludzi wielu rzeczy… Nie zapomnij… Przyjdź do mnie wcześnie!”

Bunları söylerken mektepte kendisinin de ileri gelen tembellerden olduğunu tamamen unutmuşa benziyordu. Yayut da, bunu burada yüzüne vuramıyacağımdan emin olduğu için pervasızca konuşuyordu

Mówiąc te słowa, zdawał się całkowicie zapominać, że sam jest jednym z największych leniuchów w szkole. A Yayut mówił tak bezczelnie, pewien, że nie mogę go o to tutaj skonfrontować.

Yerinden kalkar gibi bir hareket yaptı, hemen doğruldum ve elimi uzatarak:

Zrobił ruch, jakby chciał wstać, natychmiast się wyprostowałem i wyciągnąłem rękę:

«Bana müsaade!» dedim.

"Przepraszam!" powiedziałem.

«Neden canım, daha erken... Ama sen bilirsin!»

„No cóż, kochanie, jeszcze za wcześnie... Ale to zależy od ciebie!”

Beni yemeğe çağırdığını unutmuştum. Bu anda hatırladım. Fakat o tamamen unutmuş görünüyordu. Kapıya kadar geldim. Şapkamı alırken

Zapomniałem, że zaprosił mnie na kolację. Przypomniałem sobie w tamtej chwili. Ale on najwyraźniej zupełnie o tym zapomniał. Podszedłem do drzwi i wziąłem kapelusz.

«Hanımefendiye hürmetler!» dedim.

„Wyrażam szacunek dla tej damy!” powiedziałem.

«Olur, olur, sen yarın bana uğra! Üzülme canım!» diyerek sırtımı okşadı.

„Dobra, dobra, wpadnij do mnie jutro! Nie martw się, kochanie!” powiedziała, głaszcząc mnie po plecach.

Dışarı çıktığım zaman ortalık adamakıllı kararmış, sokak lâmbaları yanmıştı. Derin bir nefes aldım. Hava, biraz tozla karışık da olsa, bana fevkalâde temiz ve ferahlatıcı geldi. Ağır ağır yürüdüm.

Kiedy wyszedłem na zewnątrz, było już całkiem ciemno, a latarnie uliczne były włączone. Wziąłem głęboki oddech. Powietrze, choć zmieszane z odrobiną kurzu, wydawało się niezwykle czyste i orzeźwiające. Szedłem powoli.