Het meervoud van zelfstandige naamwoorden in het Turks
Çoğul Eki
In het Turks is het vormen van het meervoud van een zelfstandig naamwoord eenvoudig en is gebaseerd op klinkerharmonie, waarbij een specifiek suffix aan het einde van het woord wordt toegevoegd.
Basisregels
Het Turks is een agglutinerende taal. Om een zelfstandig naamwoord in het meervoud te zetten, voeg je simpelweg het suffix toe volgens de regels van de Grote Klinkerharmonie.
| Woord (enkelvoud) | Meervoudssuffix | Woord (meervoud) |
|---|---|---|
| kitap (boek) | -lar | kitaplar |
| kalem (pen) | -ler | kalemler |
| kedi (kat) | -ler | kediler |
| masa (tafel) | -lar | masalar |
De meervoudssuffixen
Er zijn twee hoofdsuffixen om zelfstandige naamwoorden in het meervoud te zetten. De keuze hangt af van de laatste klinker van het woord.
| Suffix | Voorwaarde (Laatste klinker) | Voorbeeld |
|---|---|---|
| -lar | a, ı, o, u | araba → arabalar |
| -ler | e, i, ö, ü | ev → evler |
Bijzondere gevallen en opmerkingen
Hoewel de regel consistent is, houd rekening met deze gebruikspatronen:
Voorbeeldzinnen
Toepassing van het suffix
Het suffix wordt aan het absolute einde van het zelfstandig naamwoord toegevoegd.
| Enkelvoud | Meervoud | Betekenis |
|---|---|---|
| okul | okullar | scholen |
| göz | gözler | ogen |
| balık | balıklar | vissen |
| köpek | köpekler | honden |
Klinkerharmonie begrijpen
Turkse klinkers worden ingedeeld naar hun articulatiepositie. Dit bepaalt welk suffix je kiest.
| Categorie | Klinkers |
|---|---|
| Achterklinkers (kies -lar) | a, ı, o, u |
| Voorste klinkers (kies -ler) | e, i, ö, ü |