Liczba mnoga rzeczowników w języku tureckim

Çoğul Eki

W języku tureckim tworzenie liczby mnogiej rzeczowników jest proste i opiera się na harmonii samogłosek, poprzez dodanie określonego sufiksu na końcu wyrazu.

Podstawowe zasady

Turecki jest językiem aglutynacyjnym. Aby utworzyć liczbę mnogą rzeczownika, wystarczy dodać sufiks zgodnie z zasadami Wielkiej Harmonii Samogłosek.

Wyraz (liczba pojedyncza)Sufiks liczby mnogiejWyraz (liczba mnoga)
kitap (książka)-larkitaplar
kalem (długopis)-lerkalemler
kedi (kot)-lerkediler
masa (stół)-larmasalar

Sufiksy liczby mnogiej

W języku tureckim istnieją dwa główne sufiksy służące do tworzenia liczby mnogiej. Wybór zależy od ostatniej samogłoski wyrazu.

SufiksWarunek (Ostatnia samogłoska)Przykład
-lara, ı, o, uaraba → arabalar
-lere, i, ö, üev → evler
sayı (liczba)Używane z liczebnikami: 5 elma (nie 5 elmalar). · plural: sayılar
insan (człowiek)Standardowe tworzenie liczby mnogiej. · plural: insanlar
her (każdy)Wyrazy po 'her' pozostają w liczbie pojedynczej. · plural: N/A

Przypadki szczególne i uwagi

Choć zasada jest spójna, należy pamiętać o poniższych wzorcach użycia:

Przykładowe zdania

Masada kitaplar var.Na stole są książki.
Kediler süt içiyor.Koty piją mleko.
Bugün çok arabalar gördüm.Dziś widziałem dużo samochodów.
Evler çok eski.Domy są bardzo stare.

Dodawanie sufiksu

Sufiks dodaje się na samym końcu rzeczownika.

Liczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
okulokullarszkoły
gözgözleroczy
balıkbalıklarryby
köpekköpeklerpsy

Zrozumienie harmonii samogłosek

Samogłoski tureckie są klasyfikowane według miejsca artykulacji. To decyduje o wyborze sufiksu.

KategoriaSamogłoski
Samogłoski tylne (wybierz -lar)a, ı, o, u
Samogłoski przednie (wybierz -ler)e, i, ö, ü

Więcej gramatyki tureckiej