Określony czas przeszły w języku tureckim

Görülen Geçmiş Zaman

Określony czas przeszły stosuje się do czynności, które miały miejsce i były bezpośrednio obserwowane przez mówiącego. Tworzy się go przez dodanie sufiksu -di (i jego wariantów) do rdzenia czasownika.

Logika sufiksu

Sufiks czasu przeszłego zmienia się zgodnie z czterokrotną harmonią samogłosek. Jeśli rdzeń czasownika kończy się na bezdźwięczną spółgłoskę, sufiks ulega alternacji spółgłoskowej.

Ostatnia samogłoskaWariant sufiksu
a, ı-dı
e, i-di
o, u-du
ö, ü-dü

Przykład koniugacji: Gelmek (Przychodzić)

Zastosowanie sufiksu i końcówek osobowych do rdzenia 'gel-':

OsobaTureckiPolski
BenGeldimPrzyszedłem/Przyszłam
SenGeldinPrzyszedłeś/Przyszłaś
OGeldiOn/Ona przyszedł/przyszła
BizGeldikPrzyszliśmy/Przyszłyśmy
SizGeldinizPrzyszliście/Przyszłyście
OnlarGeldilerOni/One przyszli/przyszły

Przykładowe zdania

Dün sinemaya gittim.Wczoraj poszedłem/poszłam do kina.
O, dün çok çalıştı.Wczoraj bardzo ciężko pracował/pracowała.
Biz güzel bir yemek yedik.Zjedliśmy pyszny posiłek.
Ders bitti.Lekcja się skończyła.

Kluczowe zasady

Pamiętaj o tych dwóch zasadach dotyczących czasu przeszłego:

Bak-mak (patrzeć) -> Bak-tı (patrzył). Uwaga: końcowe 'k' powoduje -tı zamiast -dı.Harmonia samogłosek
Jeśli rdzeń kończy się na (f, s, t, k, ç, ş, h, p), litera 'd' w sufiksie zmienia się w 't' (np. git-ti).Zasada Fıstıkçı Şahap

Więcej gramatyki tureckiej