Czy włoski jest trudny dla Polaka? Co łatwe, a co nie
Dla Polaka włoski jest jednym z łatwiejszych języków: wymowa, akcent i odmiana są swojskie. Czasu wymagają rodzajniki, essere i avere oraz tryb congiuntivo.
Nie, włoski nie jest trudny dla Polaka, przynajmniej na tle innych języków. Brzmi tak, jak się go pisze, prawie wszystkie jego dźwięki mamy w polszczyźnie, a czasowniki odmieniają się przez osoby, do czego jesteśmy przyzwyczajeni. Czasu wymagają drobiazgi, których polski nie zna: rodzajniki zlewające się z przyimkami, wybór między essere a avere i tryb congiuntivo.
Co mówią liczby
Departament Stanu USA umieszcza włoski w kategorii I, wśród języków najbliższych angielskiemu: 24 tygodnie i około 552 godzin zajęć do poziomu zawodowego. To mniej niż hiszpański i francuski (30 tygodni) i dużo mniej niż niemiecki (około 36). Policzyliśmy, co to znaczy przy godzinie dziennie.
Te dane dotyczą osób anglojęzycznych. Polak traci trochę na słownictwie, bo angielski dzieli z włoskim więcej łacińskich słów niż polski, ale zyskuje na wymowie i odmianie.
Co dla Polaka jest łatwe
Wymowa. To największy prezent. Włoskie r jest wyraźne jak nasze, gn w gnocchi to „ń”, sc w scena to „sz”, a c przed i i e to „cz”: ciao czytasz „czao”. Samogłoski są czyste i nie znikają w szybkiej mowie. Anglojęzyczni latami pracują nad akcentem, a Polak brzmi zrozumiale bardzo szybko.
Pisownia. Kilka reguł (ch to „k” w chiesa, gh to „g” w spaghetti) i możesz przeczytać na głos każdy tekst.
Akcent. Najczęściej pada na przedostatnią sylabę, jak w polskim. Wyjątki pokazuje akcent graficzny (città, perché) albo trzeba je zapamiętać (telefono, macchina).
Podwójne spółgłoski. Nonno to dziadek, nono to dziewiąty. Polak zna dłuższe spółgłoski z „Anna” czy „lekki”, więc różnicę słyszy szybciej niż Anglik.
Odmiana i brak zaimka. Parlo, parli, parla, parliamo, parlate, parlano: jak w „mówię, mówisz, mówi”, osobę widać w końcówce, a io można pominąć.
Pytania. Bez żadnego „do” ani „czy”: Parli italiano? to „mówisz po włosku?” z podniesionym głosem. Zobacz lekcję o pytaniach.
Co naprawdę wymaga czasu
Rodzajniki i przyimki
Polski nie ma rodzajników, a włoski ma siedem form samego „the”, zależnych od rodzaju, liczby i dźwięku, który następuje:
| Po włosku | Dlaczego | Po polsku |
|---|---|---|
| il libro | męski, przed większością spółgłosek | książka |
| lo studente | męski, przed s + spółgłoska, z i kilkoma innymi | student |
| l'amico | przed samogłoską | przyjaciel |
| la casa | żeński | dom |
| i libri, gli studenti, le case | liczba mnoga | książki, studenci, domy |
Do tego przyimki zlewają się z rodzajnikami: di + il to del, in + la to nella, su + i to sui. Żadna z tych zasad nie jest trudna, ale wszystko dzieje się w tempie rozmowy. Krok po kroku prowadzą lekcje o rodzajnikach, rodzaju rzeczowników i przyimkach.
Rodzaj, który się nie zgadza
Włoski ma dwa rodzaje, polski trzy, więc każde polskie słowo nijakie trzeba gdzieś przypisać: il latte (mleko) i il sole (słońce) są męskie. Bywają też zaskoczenia: la mano (ręka) jest żeńska mimo końcówki -o. Ucz się rzeczowników od razu z rodzajnikiem.
Essere czy avere w czasie przeszłym
Passato prossimo tworzy się z avere albo z essere, a z essere końcówka zgadza się z podmiotem:
- Ho mangiato. Zjadłem albo zjadłam.
- Marco è andato. Marco poszedł.
- Giulia è andata. Giulia poszła.
To akurat Polakowi pasuje, bo nasz czas przeszły też zmienia się z rodzajem. Gorzej z samym wyborem czasownika posiłkowego, który trzeba osłuchać. Lekcja essere i avere zbiera zasady, a o wyborze między passato prossimo a imperfetto piszemy w tekście Passato prossimo czy imperfetto? Tam z kolei pomaga ci polski aspekt.
Congiuntivo
Włosi używają trybu łączącego po wielu czasownikach myślenia, nadziei i uczuć: Penso che sia vero, myślę, że to prawda. Po polsku mówimy tu zwykłe „jest”, więc nic nie podpowiada, że potrzebna jest inna forma. Zacznij od lekcji o congiuntivo.
Fałszywi przyjaciele
| Po włosku | Znaczy | A nie |
|---|---|---|
| camera | pokój | kamera (telecamera) |
| cantina | piwnica | kantyna (mensa) |
| salato | słony | sałatka (insalata) |
| lampone | malina | lampa (lampada) |
Lei i regiony
Do obcych mówisz Lei, z czasownikiem w trzeciej osobie, jak nasze „czy pan wie”: Come sta? Tu Polak ma łatwo. Trudniej z regionami: włoski z Neapolu czy Mediolanu brzmi zupełnie inaczej niż ten z podręcznika.
Czy warto?
Jeśli masz powód, tak, a początki dają wyjątkowo dużo radości. Po kilku tygodniach przeczytasz menu, zamówisz kawę i zrozumiesz prostą rozmowę. Włoski otwiera literaturę od Dantego po Calvina i kraj, w którym ludzie cieszą się, gdy ktoś próbuje mówić w ich języku.
Możesz zacząć od razu, bez konta: lekcje gramatyki włoskiej, listy słówek z nagraniami i początek powieści Il fu Mattia Pascal z tłumaczeniem pod każdą linijką. Gdy będziesz gotów, zajrzyj do listy książek do nauki włoskiego, a jeśli celem jest matura z włoskiego, do naszego przewodnika.
Nasza aplikacja Learn Italian prowadzi od pierwszych słów przez gramatykę i teksty dopasowane do poziomu aż do włoskich klasyków. Pobierzesz ją za darmo; niektóre książki i dodatkowe treści wymagają diamentów, które zdobywasz podczas nauki, albo Premium.