Sonata de primavera

ANOCHECÍA cuando la silla de posta traspuso la Puerta Salaria y comenzamos á cruzar la campiña llena de misterio y de rumores lejanos.

Gece çökerken posta arabası Maaş Kapısı'nı geçti ve biz de gizem ve uzak söylentilerle dolu kırsal bölgeden geçmeye başladık.

Era la campiña clásica de las vides y de los olivos, con sus acueductos ruinosos, y sus colinas que tienen la graciosa ondulación de los senos femeninos.

Burası, üzüm bağları ve zeytinlikleriyle, yıkık su kemerleriyle ve kadın göğüslerinin zarif dalgalanmalarına sahip tepeleriyle klasik bir kırsal manzaraydı.

La silla de posta caminaba por una vieja calzada: Las mulas del tiro sacudían pesadamente las colleras, y el golpe alegre y desigual de los cascabeles despertaba un eco en los floridos olivares.

Posta arabası eski bir yoldan ilerliyordu: Takımın katırları tasmalarını ağır ağır sallıyor, çanların neşeli ve düzensiz çınlaması çiçek açmış zeytinliklerde yankı uyandırıyordu.

Antiguos sepulcros orillaban el camino y mustios cipreses dejaban caer sobre ellos su sombra venerable.

Yol boyunca antik mezarlar sıralanmış, kurumuş selvi ağaçları ise saygıdeğer gölgelerini onların üzerine düşürüyordu.

La silla de posta seguía siempre la vieja calzada, y mis ojos fatigados de mirar en la noche, se cerraban con sueño. Al fin quedéme dormido, y no desperté hasta cerca del amanecer, cuando la luna, ya muy pálida, se desvanecía en el cielo.

Posta arabası eski yoldan ilerledi ve gece boyunca bakmaktan yorgun düşen gözlerim uykuyla kapandı. Sonunda uykuya daldım ve şafak sökene kadar uyanmadım; o sırada ay, çoktan solgunlaşmış, gökyüzünde kayboluyordu.

Poco después, todavía entumecido por la quietud y el frío de la noche, comencé á oir el canto de madrugueros gallos, y el murmullo bullente de un arroyo que parecía despertarse con el sol.

Kısa bir süre sonra, gecenin sessizliği ve soğuğundan hala uyuşmuş haldeyken, sabahın erken saatlerinde horozların ötüşlerini ve güneşle birlikte uyanıyor gibi görünen bir derenin şırıltısını duymaya başladım.

A lo lejos, almenados muros se destacaban negros y sombríos sobre celajes de frío azul. Era la vieja, la noble, la piadosa ciudad de Ligura.

Uzaktan, mazgallı surlar soğuk mavi gökyüzüne karşı siyah ve kasvetli bir şekilde göze çarpıyordu. Burası Ligura'nın eski, asil ve dindar şehriydi.

Entramos por la Puerta Lorencina. La silla de posta caminaba lentamente, y el cascabeleo de las mulas hallaba un eco burlón, casi sacrílego, en las calles desiertas donde crecía la yerba.

Lorencina Kapısı'ndan girdik. Posta arabası yavaşça hareket etti ve katırların çanlarının şıkırtısı, otların bittiği ıssız sokaklarda alaycı, neredeyse kutsal değerlere saygısız bir yankı buldu.

Tres viejas, que parecían tres sombras, esperaban acurrucadas á la puerta de una iglesia todavía cerrada, pero otras campanas distantes ya tocaban á la misa de alba.

Üç yaşlı kadın, adeta birer gölge gibi, henüz kapalı olan kilisenin kapısında birbirlerine sokulmuş bekliyorlardı; ancak uzaktan gelen çan sesleri şafak ayini için çoktan duyulmaya başlamıştı.

La silla de posta seguía una calle de huertos, de caserones y de conventos, una calle antigua, enlosada y resonante. Bajo los aleros sombríos revoloteaban los gorriones, y en el fondo de la calle el farol de una hornacina agonizaba.

Posta arabası, meyve bahçeleri, konaklar ve manastırlarla çevrili, eski, taş döşeli ve yankılı bir sokaktan geçiyordu. Serçeler gölgeli saçakların altında uçuşuyor, sokağın sonunda bir niş içindeki fener titreyip sönüyordu.

El tardo paso de las mulas me dejó vislumbrar una Madona: Sostenía al Niño en el regazo, y el Niño, riente y desnudo, tendía los brazos para alcanzar un pez que los dedos virginales de la madre le mostraban en alto, como en un juego cándido y celeste.

Katırların yavaş adımları bana bir Meryem Ana figürü görme fırsatı verdi: Kucağında Çocuğu tutuyordu ve Çocuk, çıplak ve gülerek, annesinin bakire parmaklarının ona yukarıda gösterdiği balığa ulaşmak için kollarını uzatıyordu, sanki saf ve göksel bir oyun oynuyorlarmış gibi.

La silla de posta se detuvo. Estábamos á las puertas del Colegio Clementino.

Posta arabası durdu. Clementine Koleji'nin kapısındaydık.

Ocurría esto en los felices tiempos del Papa-Rey, y el Colegio Clementino conservaba todas sus premáticas, sus fueros y sus rentas. Todavía era retiro de ilustres varones, todavía se le llamaba noble archivo de las ciencias.

Bu olay, Papa-Kral'ın refah dolu dönemlerinde gerçekleşti ve Clementine Koleji tüm kararnamelerini, ayrıcalıklarını ve gelirlerini korudu. Hâlâ seçkin kişilerin inziva yeriydi ve hâlâ bilimlerin soylu arşivi olarak biliniyordu.

El rectorado ejercíalo desde hacía muchos años un ilustre prelado: Monseñor Estefano Gaetani, obispo de Betulia, de la familia de los Príncipes Gaetani.

Rektörlük görevi uzun yıllar boyunca saygın bir din adamı tarafından yürütülmüştü: Gaetani Prensleri ailesinden Betulia Piskoposu Monsenyör Estefano Gaetani.

Para aquel varón, lleno de evangélicas virtudes y de ciencia teológica, llevaba yo el capelo cardenalicio. Su Santidad había querido honrar mis juveniles años, eligiéndome entre sus guardias nobles, para tan alta misión.

İncil erdemleriyle ve teolojik bilgiyle dolu o adam için kardinal şapkası taktım. Kutsal Hazretleri, gençliğimi onurlandırmak istemiş ve beni böylesine yüksek bir görev için asil muhafızları arasından seçmişti.

Yo soy Bibiena di Rienzo, por la línea de mi abuela paterna.

Babaannem aracılığıyla soyadım Bibiena di Rienzo.

Julia Aldegrina, hija del Príncipe Máximo de Bibiena, que murió en 1770, envenenado por la famosa comedianta Simoneta la Corticelli, que tiene un largo capítulo en las Memorias del Caballero de Sentgal.

Prens Máximo de Bibiena'nın kızı Julia Aldegrina, 1770 yılında ünlü komedyen Simoneta la Corticelli tarafından zehirlenerek öldü; Simoneta la Corticelli'nin Sentgal Şövalyesi'nin Anıları'nda uzun bir bölümü bulunmaktadır.