
Eugénie Grandet
Honoré de Balzac · 1833 · 14 hoofdstukken
Een stille tragedie over geld, onderdrukking en onschuld.
Lees het begin
De originele tekst, elke regel gevolgd door de vertaling.
Il se trouve dans certaines provinces des maisons dont la vue inspire une mélancolie égale à celle que provoquent les cloîtres les plus sombres, les landes les plus ternes ou les ruines les plus tristes.
In sommige provincies zijn er huizen waarvan de aanblik een melancholie oproept die gelijk is aan die van de donkerste kloosters, de meest troosteloze heidevelden of de droevigste ruïnes.
Peut-être y a-t-il à la fois dans ces maisons et le silence du cloître et l'aridité des landes et les ossements des ruines.
Misschien schuilt in deze huizen zowel de stilte van het klooster als de dorheid van de heidevelden en de overblijfselen van de ruïnes.
La vie et le mouvement y sont si tranquilles qu'un étranger les croirait inhabitées, s'il ne rencontrait tout à coup le regard pâle et froid d'une personne immobile dont la figure à demi monastique dépasse l'appui de la croisée, au bruit d'un pas inconnu.
Het is er zo rustig en vredig, dat een vreemdeling zou denken dat er niemand woont, ware het niet dat hij plotseling de bleke, koude blik van een roerloze persoon tegenkomt, wiens halfmonastieke gezicht boven de vensterbank uitsteekt, bij het geluid van onbekende voetstappen.
Ces principes de mélancolie existent dans la physionomie d'un logis situé à Saumur, au bout de la rue montueuse qui mène au château, par le haut de la ville.
Deze melancholieke principes zijn terug te vinden in de gelaatstrekken van een woning in Saumur, aan het einde van de heuvelachtige straat die door het hoger gelegen deel van de stad naar het kasteel leidt.
Cette rue, maintenant peu fréquentée, chaude en été, froide en hiver, obscure en quelques endroits, est remarquable par la sonorité de son petit pavé caillouteux, toujours propre et sec, par l'étroitesse de sa voie tortueuse, par la paix de ses maisons qui appartiennent à la vieille ville, et que dominent les remparts.
Deze straat, die tegenwoordig weinig bezocht wordt, heet in de zomer, koud in de winter en op sommige plekken donker, is opmerkelijk vanwege het geluid van de kleine, altijd schone en droge kiezelstenen, de smalheid van het kronkelende straatje en de rust van de huizen die tot de oude stad behoren en die worden gedomineerd door de stadsmuren.
Des habitations trois fois séculaires y sont encore solides quoique construites en bois, et leurs divers aspects contribuent à l'originalité qui recommande cette partie de Saumur à l'attention des antiquaires et des artistes.
De driehonderd jaar oude woningen die er staan, ondanks dat ze van hout zijn gebouwd, nog steeds stevig overeind. Hun uiteenlopende kenmerken dragen bij aan de originaliteit die dit deel van Saumur aantrekkelijk maakt voor antiquairs en kunstenaars.
Il est difficile de passer devant ces maisons, sans admirer les énormes madriers dont les bouts sont taillés en figures bizarres et qui couronnent d'un bas-relief noir le rez-de-chaussée de la plupart d'entre elles.
Het is moeilijk om langs deze huizen te lopen zonder de enorme balken te bewonderen, waarvan de uiteinden zijn uitgehouwen in bizarre figuren en die de begane grond van de meeste huizen bekronen met een zwart bas-reliëf.
Ici, des pièces de bois transversales sont couvertes en ardoises et dessinent des lignes bleues sur les frêles murailles d'un logis terminé par un toit en colombage que les ans ont fait plier, dont les bardeaux pourris ont été tordus par l'action alternative de la pluie et du soleil.
Hier zijn dwarsliggende houten planken, bedekt met leisteen, aangebracht die blauwe lijnen vormen op de broze muren van een woning met een houten dakconstructie die door de jaren heen kromgetrokken is, en waarvan de verrotte dakpannen door de wisselende werking van regen en zon zijn verdraaid.
Là se présentent des appuis de fenêtre usés, noircis, dont les délicates sculptures se voient à peine, et qui semblent trop légers pour le pot d'argile brune d'où s'élancent les oeillets ou les rosiers d'une pauvre ouvrière.
Er zijn versleten, zwartgeblakerde vensterbanken, waarvan de delicate houtsnijwerken nauwelijks zichtbaar zijn en die te licht lijken voor de bruine aardewerken pot waaruit de anjers of rozenstruiken van een arme arbeider ontspruiten.
Plus loin, c'est des portes garnies de clous énormes où le génie de nos ancêtres a tracé des hiéroglyphes domestiques dont le sens ne se retrouvera jamais. Tantôt un protestant y a signé sa foi, tantôt un ligueur y a maudit Henri IV.
Verderop bevinden zich deuren bezaaid met enorme spijkers, waarop de geniale geesten van onze voorouders huiselijke hiërogliefen hebben gekerfd waarvan de betekenis nooit meer zal worden achterhaald. Soms heeft een protestant er zijn geloofsbelijdenis afgelegd, soms heeft een lid van de Katholieke Liga Hendrik IV vervloekt.
Quelque bourgeois y a gravé les insignes de sa _noblesse de cloches_, la gloire de son échevinage oublié. L'Histoire de France est là tout entière.
Een of andere bourgeois heeft daar het embleem van zijn _klokkenadel_ gegraveerd, de glorie van zijn vergeten wethoudersschap. De hele geschiedenis van Frankrijk staat daar.
A côté de la tremblante maison à pans hourdés où l'artisan a déifié son rabot, s'élève l'hôtel d'un gentilhomme où sur le plein-cintre de la porte en pierre se voient encore quelques vestiges de ses armes, brisées par les diverses révolutions qui depuis 1789 ont agité le pays.
Naast het wankele vakwerkhuis waar de ambachtsman zijn schaaf verheerlijkte, staat het herenhuis van een heer waar op de halfronde boog van de stenen deuropening nog enkele overblijfselen van zijn wapen te zien zijn, beschadigd door de verschillende revoluties die het land sinds 1789 hebben geteisterd.
Dans cette rue, les rez-de-chaussée commerçants ne sont ni des boutiques ni des magasins, les amis du moyen-âge y retrouveraient l'ouvrouère de nos pères en toute sa naïve simplicité.
In deze straat zijn de winkels op de begane grond geen boetieks of warenhuizen; liefhebbers van de middeleeuwen zouden er de werkplaats van onze voorvaders in al zijn naïeve eenvoud aantreffen.
Ces salles basses, qui n'ont ni devanture, ni montre, ni vitrages, sont profondes, obscures et sans ornements extérieurs ou intérieurs, Leur porte est ouverte en deux parties pleines, grossièrement ferrées, dont la supérieure se replie intérieurement, et dont l'inférieure armée d'une sonnette à ressort va et vient constamment.
Deze lage kamers, die geen gevel, klok of ramen hebben, zijn diep, donker en zonder enige versiering aan de binnen- of buitenkant. De deur bestaat uit twee massieve, ruw met ijzer beklede delen, waarvan het bovenste deel naar binnen klapt en het onderste deel, voorzien van een veerbelaste bel, constant heen en weer beweegt.
L'air et le jour arrivent à cette espèce d'antre humide, ou par le haut de la porte, ou par l'espace qui se trouve entre la voûte, le plancher et le petit mur à hauteur d'appui dans lequel s'encastrent de solides volets, ôtés le matin, remis et maintenus le soir avec des bandes de fer boulonnées.
Lucht en daglicht komen deze vochtige ruimte binnen via de bovenkant van de deur of via de ruimte tussen het gewelf, de vloer en de lage muur op heuphoogte, waarin massieve luiken zijn geplaatst die 's ochtends worden verwijderd en 's avonds weer worden teruggeplaatst en vastgezet met ijzeren banden.
Ce mur sert à étaler les marchandises du négociant. Là, nul charlatanisme.
Deze muur dient om de koopwaar van de handelaar uit te stallen. Hier is geen sprake van kwakzalverij.
Suivant la nature du commerce, les échantillons consistent en deux ou trois baquets pleins de sel et de morue, en quelques paquets de toile à voile, des cordages, du laiton pendu aux solives du plancher, des cercles le long des murs, ou quelques pièces de drap sur des rayons.
Afhankelijk van de aard van de handel, bestaan de monsters uit twee of drie kuipen vol zout en kabeljauw, een paar bundels zeildoek, touwen, messing dat aan de vloerbalken hangt, hoepels langs de muren of een paar stukken stof op planken.
Entrez?
Kom binnen?
Une fille propre, pimpante de jeunesse, au blanc fichu, aux bras rouges quitte son tricot, appelle son père ou sa mère qui vient et vous vend à vos souhaits, flegmatiquement, complaisamment, arrogamment, selon son caractère, soit pour deux sous, soit pour vingt mille francs de marchandise.
Een keurig, levendig jong meisje, met een witte hoofddoek en rode mouwen, doet haar breiwerk af, roept haar vader of moeder die komt en je, flegmatisch, zelfgenoegzaam, arrogant, al naar gelang haar karakter, naar wens iets verkoopt, voor twee cent of voor twintigduizend frank aan koopwaar.
Vous verrez un marchand de merrain assis à sa porte et qui tourne ses pouces en causant avec un voisin, il ne possède en apparence que de mauvaises planches à bouteilles et deux ou trois paquets de lattes; mais sur le port son chantier plein fournit tous les tonneliers de l'Anjou; il sait, à une planche près, combien il _peut_ de tonneaux si la récolte est bonne; un coup de soleil l'enrichit, un temps de pluie le ruine: en une seule matinée, les poinçons valent onze francs ou tombent à six livres.
Je ziet een vatenhandelaar voor zijn deur zitten, duimdraaiend terwijl hij met een buurman praat; hij lijkt slechts een paar gammele flessenplanken en twee of drie bundels latten te bezitten, maar in de haven levert zijn hele erf alle kuiperijen van Anjou; hij weet tot op de plank nauwkeurig hoeveel vaten hij kan maken als de oogst goed is; een zonnige periode maakt hem rijk, een regenbui ruïneert hem: in één ochtend zijn de vaten elf frank waard of dalen ze tot zes pond.
Dans ce pays, comme en Touraine, les vicissitudes de l'atmosphère dominent la vie commerciale.
In dit land, net als in Touraine, bepalen de grillen van het weer het handelsleven.
Vignerons, propriétaires, marchands de bois, tonneliers, aubergistes, mariniers sont tous à l'affût d'un rayon de soleil; ils tremblent en se couchant le soir d'apprendre le lendemain matin qu'il a gelé pendant la nuit; ils redoutent la pluie, le vent, la sécheresse, et veulent de l'eau, du chaud, des nuages, à leur fantaisie.
Wijnbouwers, landeigenaren, houthandelaren, kuipers, herbergiers, schippers, ze snakken allemaal naar een zonnestraal; ze sidderen als ze 's avonds naar bed gaan, wetende dat het de volgende ochtend gevroren heeft; ze vrezen regen, wind, droogte en verlangen naar water, warmte en wolken, al naar gelang hun wens.
Il y a un duel constant entre le ciel et les intérêts terrestres. Le baromètre attriste, déride, égaie tour à tour les physionomies. D'un bout à l'autre de cette rue, l'ancienne Grand'rue de Saumur, ces mots: Voilà un temps d'or!
Er is een voortdurende strijd tussen hemelse en aardse belangen. De barometer stemt afwisselend droevig, vrolijk en opgewekt. Van het ene uiteinde van deze straat tot het andere, de oude Grand'rue van Saumur, klinken de woorden: Dit is goudgeel weer!
se chiffrent de porte en porte. Aussi chacun répond-il au voisin: Il pleut des louis, en sachant ce qu'un rayon de soleil, ce qu'une pluie opportune lui en apporte.
Ze worden van deur tot deur geteld. Dus iedereen antwoordt zijn buurman: Het regent, Louis, wetende wat een zonnestraal, wat een welkome regenbui hen brengt.
Le samedi, vers midi, dans la belle saison, vous n'obtiendriez pas pour un sou de marchandise chez ces braves industriels. Chacun a sa vigne, sa closerie, et va passer deux jours à la campagne.
Op zaterdagmiddag, in de zomer, kreeg je geen cent aan goederen van die welgestelde industriëlen. Ieder van hen heeft zijn eigen wijngaard, zijn eigen kleine boerderij, en gaat twee dagen op het platteland doorbrengen.
Là, tout étant prévu, l'achat, la vente, le profit, les commerçants se trouvent avoir dix heures sur douze à employer en joyeuses parties, en observations, commentaires, espionnages continuels.
Daar, met alles tot in detail gepland – kopen, verkopen, winst – merken de kooplieden dat ze tien van de twaalf uur over hebben voor vrolijke spelletjes, observaties, commentaar en voortdurende spionage.
Une ménagère n'achète pas une perdrix sans que les voisins ne demandent au mari si elle était cuite à point. Une jeune fille ne met pas la tête à sa fenêtre sans y être vue par tous les groupes inoccupés.
Een huisvrouw koopt geen patrijs zonder dat de buren haar man vragen of die wel goed gaar is. Een jong meisje steekt haar hoofd niet uit het raam zonder dat ze door allerlei doelloze groepjes mensen wordt gezien.
Là donc les consciences sont à jour, de même que ces maisons impénétrables, noires et silencieuses n'ont point de mystères. La vie est presque toujours en plein air: chaque ménage s'assied à sa porte, y déjeune, y dîne, s'y dispute.
Hier zijn de gewetens dus helemaal bij de tijd, net zoals deze ondoordringbare, donkere en stille huizen geen mysteries bevatten. Het leven speelt zich bijna altijd buiten af: elk huishouden zit voor de deur, eet daar de lunch en het avondeten, en discussieert daar.
Il ne passe personne dans la rue qui ne soit étudié. Aussi, jadis, quand un étranger arrivait dans une ville de province, était-il gaussé de porte en porte.
Niemand loopt over straat zonder bekeken te worden. Zo werd vroeger, wanneer een buitenlander in een provinciestad aankwam, van deur tot deur bespot.
De là les bons contes, de là le surnom de _copieux_ donné aux habitants d'Angers qui excellaient à ces railleries urbaines. Les anciens hôtels de la vieille ville sont situés en haut de cette rue jadis habitée par les gentilshommes du pays.
Vandaar de goede verhalen, vandaar de bijnaam "overvloedig" voor de inwoners van Angers, die uitblonken in dit soort stadsgrappen. De oude hotels van de oude stad bevinden zich aan het begin van deze straat, die ooit bewoond werd door de plaatselijke adel.
La maison pleine de mélancolie où se sont accomplis les événements de cette histoire était précisément un de ces logis, restes vénérables d'un siècle où les choses et les hommes avaient ce caractère de simplicité que les moeurs françaises perdent de jour en jour.
Het melancholieke huis waar de gebeurtenissen van dit verhaal zich afspeelden, was precies zo'n woning, een eerbiedwaardig overblijfsel uit een eeuw waarin dingen en mensen die eenvoud bezaten die de Franse gebruiken met de dag aan het verliezen zijn.
Après avoir suivi les détours de ce chemin pittoresque dont les moindres accidents réveillent des souvenirs et dont l'effet général tend à plonger dans une sorte de rêverie machinale, vous apercevez un renfoncement assez sombre, au centre duquel est cachée la porte de la maison à monsieur Grandet.
Na de kronkelende, pittoreske weg te hebben gevolgd, waarvan elk toevallige ontmoeting herinneringen oproept en die over het algemeen de indruk wekt dat je in een soort mechanische mijmering terechtkomt, zie je een tamelijk donkere nis, in het midden waarvan de deur van het huis van meneer Grandet verborgen ligt.
Il est impossible de comprendre la valeur de cette expression provinciale sans donner la biographie de monsieur Grandet.
Het is onmogelijk de waarde van deze provinciale uitdrukking te begrijpen zonder de biografie van de heer Grandet te vermelden.
Lees het hele boek in de app, met audio en vertaling met één tik.