Czas przeszły Perfekt w niemieckim

Perfekt to w mówionym niemieckim zwykły sposób mówienia o przeszłości. Tworzy się go za pomocą haben lub sein + imiesłów bierny (Partizip II), a imiesłów stoi na końcu zdania.

Jak tworzyć Perfekt

Odmień haben lub sein w czasie teraźniejszym i postaw na pozycji drugiej. Imiesłów nigdy się nie zmienia i idzie na koniec.

Haben czy sein?

Większość czasowników łączy się z haben. Sein używa się przy ruchu z jednego miejsca do drugiego, przy zmianie stanu i przy kilku czasownikach, których trzeba się po prostu nauczyć.

Jak tworzyć imiesłów

Czasowniki regularne mają ge- + temat + -t (lub -et po temacie zakończonym na -t albo -d). Czasowniki nieregularne mają ge- + temat + -en, często ze zmianą samogłoski. Kilka czasowników mieszanych zmienia samogłoskę, ale kończy się na -t.

Bez ge-: czasowniki na -ieren i z przedrostkami nierozdzielnymi

Czasowniki zakończone na -ieren oraz czasowniki z nieakcentowanymi przedrostkami be-, emp-, ent-, er-, ge-, miss-, ver- i zer- nigdy nie dostają ge-.

Czasowniki rozdzielnie złożone

W czasownikach rozdzielnie złożonych ge- stoi między przedrostkiem a tematem, a imiesłów pisze się łącznie.

Szyk zdania, przeczenia i pytania

Czasownik posiłkowy zostaje na pozycji drugiej, a imiesłów zamyka zdanie. Nicht stoi tuż przed imiesłowem. W pytaniach rozstrzygających czasownik posiłkowy stoi na początku. W zdaniu podrzędnym czasownik posiłkowy przechodzi na sam koniec.

Perfekt czy Präteritum?

Oba czasy opisują zakończone zdarzenia z przeszłości i znaczą to samo. W mowie Niemcy używają Perfekt przy większości czasowników, ale Präteritum przy sein, haben i czasownikach modalnych. Opowiadania i wiadomości używają Präteritum. Formy Präteritum znajdziesz w lekcji o czasie przeszłym.

Typowe błędy

Przykładowe zdania