Naməlum Bir Qadından Məktub

Als der bekannte Romanschriftsteller R. frühmorgens von dreitägigem erfrischendem Ausflug ins Gebirge wieder nach Wien zurückkehrte und am Bahnhof eine Zeitung kaufte, wurde er, kaum daß er das Datum überflog, erinnernd gewahr, daß heute sein Geburtstag sei.

Məşhur romançı R. səhər tezdən dağlara üç günlük təravətləndirici səyahətdən sonra Vyanaya qayıdıb qatar stansiyasından qəzet alanda, tarixə baxan kimi, ad günü olduğunu anladı.

Der einundvierzigste, besann er sich rasch, und diese Feststellung tat ihm nicht wohl und nicht weh. Flüchtig überblätterte er die knisternden Seiten der Zeitung und fuhr mit einem Mietautomobil in seine Wohnung.

Qırx birinci olduğunu tez bir zamanda anladı və bu fərq onu nə sevindirdi, nə də incitdi. Qəzetin xırıltılı səhifələrini bir anlıq vərəqlədi və icarəyə götürdüyü maşınla evə getdi.

Der Diener meldete aus der Zeit seiner Abwesenheit zwei Besuche sowie einige Telephonanrufe und überbrachte auf einem Tablett die angesammelte Post.

Xidmətçi yoxluğunda iki dəfə baş çəkdiyini və bir neçə dəfə telefon danışığını bildirdi və yığılmış poçtu qabda çatdırdı.

Lässig sah er den Einlauf an, riß ein paar Kuverts auf, die ihn durch ihre Absender interessierten; einen Brief, der fremde Schriftzüge trug und zu umfangreich schien, schob er zunächst beiseite.

O, gələn məktublara təsadüfən baxdı, göndərənləri onu maraqlandıran bir neçə zərfi cırdı; əvvəlcə tanış olmayan əl yazısı olan və çox uzun görünən bir məktubu kənara qoydu.

Inzwischen war der Tee aufgetragen worden, bequem lehnte er sich in den Fauteuil, durchblätterte noch einmal die Zeitung und einige Drucksachen; dann zündete er sich eine Zigarre an und griff nun nach dem zurückgelegten Briefe.

Bu vaxt çay gətirilmişdi, rahatca kresloya söykəndi, qəzeti və bəzi çap materiallarını bir daha vərəqlədi; sonra siqar yandırdı və geri qoyduğu məktubu götürdü.

Es waren etwa zwei Dutzend hastig beschriebene Seiten in fremder, unruhiger Frauenschrift, ein Manuskript eher als ein Brief. Unwillkürlich betastete er noch einmal das Kuvert, ob nicht darin ein Begleitschreiben vergessen geblieben wäre.

Qəribə, qeyri-sabit bir qadın əlyazması ilə tələsik yazılmış təxminən iyirmi səhifə var idi, məktubdan daha çox əlyazmaya bənzəyirdi. Qeyri-ixtiyari olaraq, içəridə bir məktub qalıb-qalmadığını yoxlamaq üçün zərfi yenidən əlinə aldı.

Aber der Umschlag war leer und trug so wenig wie die Blätter selbst eine Absenderadresse oder eine Unterschrift. Seltsam, dachte er, und nahm das Schreiben wieder zur Hand. »Dir, der Du mich nie gekannt«, stand oben als Anruf, als Überschrift.

Amma zərf boş idi və səhifələrin özləri kimi, nə geri qaytarılma ünvanı, nə də imzası var idi. Qəribədir, deyə düşündü və məktubu yenidən götürdü. "Məni heç vaxt tanımayan sənə" yazısının yuxarı hissəsində telefon zəngi kimi başlıq kimi oxunurdu.

Verwundert hielt er inne: galt das ihm, galt das einem erträumten Menschen? Seine Neugier war plötzlich wach. Und er begann zu lesen:

Çaşqınlıq içində dayandı: bu, onun haqqında idimi, xəyalında canlandırdığı bir insan haqqında idimi? Marağı birdən oyandı. Və oxumağa başladı:

Mein Kind ist gestern gestorben – drei Tage und drei Nächte habe ich mit dem Tode um dies kleine, zarte Leben gerungen, vierzig Stunden bin ich, während die Grippe seinen armen, heißen Leib im Fieber schüttelte, an seinem Bette gesessen.

Uşağım dünən öldü – üç gün-üç gecə bu kiçik, incə həyat uğrunda ölümlə mübarizə apardım, qırx saat onun yatağının yanında oturdum, qrip isə onun yazıq, isti bədənini qızdırmadan silkələdi.

Ich habe Kühles um seine glühende Stirn getan, ich habe seine unruhigen, kleinen Hände gehalten Tag und Nacht. Am dritten Abend bin ich zusammengebrochen. Meine Augen konnten nicht mehr, sie fielen zu, ohne daß ich es wußte.

Onun yanan alnına sərin bir şey çəkdim, gecə-gündüz narahat kiçik əllərini tutdum. Üçüncü axşam isə yıxıldım. Gözlərim artıq buna dözə bilmədi; xəbərim olmadan yumuldular.

Drei Stunden oder vier war ich auf dem harten Sessel eingeschlafen, und indes hat der Tod ihn genommen.

Sərt kresloda üç-dörd saat yuxuya getmişdim və bu vaxt ölüm onu ​​apardı.

Nun liegt er dort, der süße, arme Knabe, in seinem schmalen Kinderbett, ganz so wie er starb; nur die Augen hat man ihm geschlossen, seine klugen, dunkeln Augen, die Hände über dem weißen Hemd hat man ihm gefaltet, und vier Kerzen brennen hoch an den vier Enden des Bettes.

İndi o, orada, şirin, yazıq oğlan, dar beşiyində, öldüyü anda uzanıb; yalnız gözləri yumulu, ağıllı, qara gözləri, əlləri ağ köynəyinin üstünə qatlanmış və yatağın dörd ucunda dörd şam yanır.

Ich wage nicht hinzusehen, ich wage nicht mich zu rühren, denn wenn sie flackern, die Kerzen, huschen Schatten über sein Gesicht und den verschlossenen Mund, und es ist dann so, als regten sich seine Züge, und ich könnte meinen, er sei nicht tot, er würde wieder erwachen und mit seiner hellen Stimme etwas Kindlich-Zärtliches zu mir sagen.

Baxmağa cəsarət etmirəm, tərpənməyə cəsarət etmirəm, çünki şamlar yanıb-sönəndə kölgələr onun üzünə və bağlı ağzına düşür və sanki cizgiləri tərpənir və mən onun ölmədiyini, yenidən oyanıb parlaq səsi ilə mənə uşaqcasına və incə bir şeylər dediyini düşünə bilərəm.

Aber ich weiß es, er ist tot, ich will nicht hinsehen mehr, um nicht noch einmal zu hoffen, nicht noch einmal enttäuscht zu sein.

Amma bilirəm ki, o ölüb, bir daha ümid etməmək, bir daha məyus olmamaq üçün baxmaq istəmirəm.

Ich weiß es, ich weiß es, mein Kind ist gestern gestorben – jetzt habe ich nur Dich mehr auf der Welt, nur Dich, der Du von mir nichts weißt, der Du indes ahnungslos spielst oder mit Dingen und Menschen tändelst.

Bilirəm, bilirəm, uşağım dünən öldü – indi dünyada yalnız sən qalıbsan, yalnız sən, məni tanımırsan, bu vaxt bilmədən əşyalarla və insanlarla oynayırsan və ya oyun oynayırsan.

Nur Dich, der Du mich nie gekannt und den ich immer geliebt.

Məni heç vaxt tanımayan və həmişə sevdiyim yalnız sənsən.

Ich habe die fünfte Kerze genommen und hier zu dem Tisch gestellt, auf dem ich an Dich schreibe.

Beşinci şamı götürüb sənə yazdığım masanın üstünə qoydum.

Denn ich kann nicht allein sein mit meinem toten Kinde, ohne mir die Seele auszuschreien, und zu wem sollte ich sprechen in dieser entsetzlichen Stunde, wenn nicht zu Dir, der Du mir alles warst und alles bist!

Çünki ölən uşağımla tək qalıb ruhumu fəryad etmədən qala bilmərəm və bu dəhşətli saatda mənim üçün hər şey olan və olan Sənə danışmasam, kimə danışmalıyam!

Vielleicht kann ich nicht ganz deutlich zu Dir sprechen, vielleicht verstehst Du mich nicht – mein Kopf ist ja ganz dumpf, es zuckt und hämmert mir an den Schläfen, meine Glieder tun so weh.

Bəlkə də səninlə tam aydın danışa bilmirəm, bəlkə də məni başa düşmürsən – başım çox kütdür, gicgahlarım titrəyir və çəkiclə döyünür, əzalarım çox ağrıyır.

Ich glaube, ich habe Fieber, vielleicht auch schon die Grippe, die jetzt von Tür zu Tür schleicht, und das wäre gut, denn dann ginge ich mit meinem Kinde und müßte nichts tun wider mich.

Deyəsən, qızdırmam var, bəlkə də indi qapıdan qapıya yayılan qrip də var və bu, yaxşı olardı, çünki o zaman uşağımla gedə bilərdim və özümə qarşı heç nə etmək məcburiyyətində qalmazdım.

Manchmal wirds mir ganz dunkel vor den Augen, vielleicht kann ich diesen Brief nicht einmal zu Ende schreiben – aber ich will alle Kraft zusammentun, um einmal, nur dieses eine Mal zu Dir zu sprechen, Du mein Geliebter, der Du mich nie erkannt.

Bəzən görmə qabiliyyətim tamamilə qaralır, bəlkə də bu məktubu yazmağı bitirə bilməyəcəyəm - amma bütün gücümü toplayaraq səninlə, yalnız bu dəfə, məni heç vaxt həqiqətən tanımayan sevgilimlə danışmaq istəyirəm.

Zu Dir allein will ich sprechen, Dir zum erstenmal alles sagen; mein ganzes Leben sollst Du wissen, das immer das Deine gewesen und um das Du nie gewußt.

Yalnız səninlə danışmaq, hər şeyi ilk dəfə sənə danışmaq istəyirəm; sən mənim bütün həyatımı biləcəksən, bu həyat həmişə sənin olub və sən heç vaxt bilməmisən.

Aber Du sollst mein Geheimnis nur kennen, wenn ich tot bin, wenn Du mir nicht mehr Antwort geben mußt, wenn das, was mir die Glieder jetzt so kalt und heiß schüttelt, wirklich das Ende ist.

Amma sən mənim sirrimi yalnız mən öləndə, artıq mənə cavab verməli olmadıqda, əzalarımı titrədən soyuq və isti şeyin həqiqətən sonu olanda biləcəksən.

Muß ich weiterleben, so zerreiße ich diesen Brief und werde weiter schweigen, wie ich immer schwieg.

Əgər yaşamağa davam etməliyəmsə, bu məktubu cırıb həmişə susduğum kimi susacağam.

Hältst Du ihn aber in Händen, so weißt Du, daß hier eine Tote Dir ihr Leben erzählt, ihr Leben, das das Deine war von ihrer ersten bis zu ihrer letzten wachen Stunde.

Amma onu əlinizdə tutanda bilirsiniz ki, burada ölü bir qadın sizə öz həyat hekayəsini, oyaq olduğu ilk saatdan son saatına qədər sizin həyatınız olan həyatı danışır.

Fürchte Dich nicht vor meinen Worten; eine Tote will nichts mehr, sie will nicht Liebe und nicht Mitleid und nicht Tröstung. Nur dies eine will ich von Dir, daß Du mir alles glaubst, was mein zu Dir hinflüchtender Schmerz Dir verrät.

Sözlərimdən qorxma; ölü qadın artıq heç nə istəmir, nə sevgi, nə mərhəmət, nə də təsəlli. Səndən yalnız bir şey istəyirəm: sənə qaçan kədərimin aşkar etdiyi hər şeyə inanasan.

Glaube mir alles, nur dies eine bitte ich Dich: man lügt nicht in der Sterbestunde eines einzigen Kindes.

İnanın mənə, amma sizdən bir şey soruşuram: insan tək bir uşağın ölüm saatında yalan danışmır.

Mein ganzes Leben will ich Dir verraten, dies Leben, das wahrhaft erst begann mit dem Tage, da ich Dich kannte.

Sənə bütün həyatımdan, səni tanıdığım gündən bəri başlayan bu həyatımdan danışmaq istəyirəm.

Vorher war bloß etwas Trübes und Verworrenes, in das mein Erinnern nie mehr hinabtauchte, irgendein Keller von verstaubten, spinnverwebten, dumpfen Dingen und Menschen, von denen mein Herz nichts mehr weiß.

Əvvəllər yalnız yaddaşımın bir daha içinə girmədiyi qaranlıq və qarışıq bir şey var idi, ürəyimin artıq tanımadığı tozlu, hörümçək torlu, darıxdırıcı şeylərdən və insanlardan ibarət bir zirzəmi.

Als Du kamst, war ich dreizehn Jahre und wohnte im selben Hause, wo Du jetzt wohnst, in demselben Hause, wo Du diesen Brief, meinen letzten Hauch Leben, in Händen hältst, ich wohnte auf demselben Gange, gerade der Tür Deiner Wohnung gegenüber.

Sən gələndə mən on üç yaşımda idim və indi yaşadığın evdə, bu məktubu, həyatımın son nəfəsini əlində saxladığın evdə yaşayırdım; eyni dəhlizdə, mənzilinin qapısının düz qarşısında yaşayırdım.

Du erinnerst Dich gewiß nicht mehr an uns, an die ärmliche Rechnungsratswitwe (sie ging immer in Trauer) und das halbwüchsige, magere Kind – wir waren ja ganz still, gleichsam hinabgetaucht in unsere kleinbürgerliche Dürftigkeit – Du hast vielleicht nie unseren Namen gehört, denn wir hatten kein Schild auf unserer Wohnungstür, und niemand kam, niemand fragte nach uns.

Artıq bizi, əlbəttə ki, xatırlamırsan, məclis üzvünün dul qadınını (o, həmişə yas içində gəzirdi) və yarımçıq, arıq uşağı – biz sanki xırda burjua yoxsulluğumuzun içində batmış kimi, tamamilə susmuşduq – bəlkə də heç vaxt adımızı eşitməmişdin, çünki mənzilimizin qapısında heç bir lövhə yox idi və heç kim gəlmədi, heç kim bizim haqqımızda soruşmadı.

Es ist ja auch schon so lange her, fünfzehn, sechzehn Jahre, nein, Du weißt es gewiß nicht mehr, mein Geliebter, ich aber, oh, ich erinnere mich leidenschaftlich an jede Einzelheit, ich weiß noch wie heute den Tag, nein, die Stunde, da ich zum erstenmal von Dir hörte, Dich zum erstenmal sah, und wie sollte ichs auch nicht, denn damals begann ja die Welt für mich.

Çox uzun vaxt keçib, on beş, on altı il, yox, artıq xatırlamırsan, əzizim, amma mən, ah, hər detalı ehtirasla xatırlayıram, hələ də günü, yox, saatı, sanki dünən idi, səni ilk dəfə eşitdiyim, ilk dəfə gördüyüm günü bilirəm və necə də bilmərəm, çünki dünya mənim üçün o vaxtdan başlamışdı.

Dulde, Geliebter, daß ich Dir alles, alles von Anfang erzähle, werde, ich bitte Dich, die eine Viertelstunde von mir zu hören nicht müde, die ich ein Leben lang Dich zu lieben nicht müde geworden bin.

Əzizim, sənə hər şeyi, hər şeyi əvvəldən danışmağıma səbr et; yalvarıram, bu dörddə bir saat ərzində məni dinləməkdən yorulma, çünki mən bütün həyatım boyu səni sevməkdən yorulmamışam.

Ehe Du in unser Haus einzogst, wohnten hinter Deiner Tür häßliche, böse, streitsüchtige Leute.

Sən bizim evə köçməzdən əvvəl sənin qapının arxasında çirkin, pis və davakar insanlar yaşayırdı.

Arm wie sie waren, haßten sie am meisten die nachbarliche Armut, die unsere, weil sie nichts gemein haben wollte mit ihrer herabgekommenen, proletarischen Roheit.

Kasıb olsalar da, ən çox qonşularının, bizimkilərin yoxsulluğundan nifrət edirdilər, çünki bunun onların alçaldılmış, proletar kobudluğu ilə heç bir ortaq cəhəti yox idi.

Der Mann war ein Trunkenbold und schlug seine Frau; oft wachten wir auf in der Nacht vom Getöse fallender Stühle und zerklirrter Teller, einmal lief sie, blutig geschlagen, mit zerfetzten Haaren auf die Treppe, und hinter ihr grölte der Betrunkene, bis die Leute aus den Türen kamen und ihn mit der Polizei bedrohten.

Kişi sərxoş idi və arvadını döyürdü; tez-tez gecələr stulların və sınmış boşqabların səsinə oyanırdıq, bir dəfə qadın qan içində, döyülmüş, saçları cırılmış halda pilləkənlərə qaçırdı və arxasında sərxoş nərə çəkərək insanlar qapıdan çıxıb onu polislə hədələyənə qədər susurdu.

Meine Mutter hatte von Anfang an jeden Verkehr mit ihnen vermieden und verbot mir, zu den Kindern zu sprechen, die sich dafür bei jeder Gelegenheit an mir rächten.

Anam əvvəldən onlarla bütün təmasdan qaçmışdı və hər fürsətdə məndən qisas alan uşaqlarla danışmağımı qadağan etmişdi.

Wenn sie mich auf der Straße trafen, riefen sie schmutzige Worte hinter mir her und schlugen mich einmal so mit harten Schneeballen, daß mir das Blut von der Stirne lief.

Küçədə mənimlə qarşılaşanda arxamca pis sözlər qışqırdılar və bir dəfə məni qartopu ilə o qədər döydülər ki, alnımdan qan axdı.

Das ganze Haus haßte mit einem gemeinsamen Instinkt diese Menschen, und als plötzlich einmal etwas geschehen war – ich glaube, der Mann wurde wegen eines Diebstahls eingesperrt – und sie mit ihrem Kram ausziehen mußten, atmeten wir alle auf.

Bütün ev bu insanlardan nifrət edirdi və birdən nəsə baş verəndə - düşünürəm ki, kişi oğurluğa görə həbs olunmuşdu - və onlar bütün əşyaları ilə birlikdə köçməli olanda hamımız rahat bir nəfəs aldıq.

Ein paar Tage hing der Vermietungszettel am Haustore, dann wurde er heruntergenommen, und durch den Hausmeister verbreitete es sich rasch, ein Schriftsteller, ein einzelner, ruhiger Herr, habe die Wohnung genommen.

Kirayə elanı bir neçə gün giriş qapısından asılı qaldı, sonra onu götürdülər və mənzili sakit, tənha bir bəyin, yazıçı kimi götürdüyü xəbəri tez bir zamanda qapıçıya yayıldı.

Damals hörte ich zum erstenmal Deinen Namen.

Adınızı ilk dəfə idi ki, eşidirdim.

Nach ein paar Tagen schon kamen Maler, Anstreicher, Zimmerputzer, Tapezierer, die Wohnung nach ihren schmierigen Vorbesitzern reinzufegen, es wurde gehämmert, geklopft, geputzt und gekratzt, aber die Mutter war nur zufrieden damit, sie sagte, jetzt werde endlich die unsaubere Wirtschaft drüben ein Ende haben.

Bir neçə gündən sonra rəngsazlar, dekoratorlar, təmizlikçilər və divar kağızı askıları mənzilin əvvəlki sahiblərinin ardınca süpürmək üçün gəldilər; çəkiclə vurulur, qapı döyülür, təmizlənir və qaşınılırdı, amma ana yalnız bununla kifayətlənirdi; o dedi ki, indi qarşıdakı natəmiz iş nəhayət ki, başa çatacaq.

Dich selbst bekam ich, auch während der Übersiedlung, noch nicht zu Gesicht: alle diese Arbeiten überwachte Dein Diener, dieser kleine, ernste, grauhaarige Herrschaftsdiener, der alles mit einer leisen, sachlichen Art von oben herab dirigierte.

Səni heç vaxt, hətta köç zamanı belə, görməmişdim: bütün bu işlərə sənin xidmətçin, ağanın bu kiçik, ciddi, ağsaçlı, hər şeyi yuxarıdan sakit və faktiki şəkildə idarə edən qulluqçusu nəzarət edirdi.

Er imponierte uns allen sehr, erstens weil in unserem Vorstadthaus ein Herrschaftsdiener etwas ganz Neuartiges war, und dann, weil er zu allen so ungemein höflich war, ohne sich deshalb mit den Dienstboten auf eine Stufe zu stellen und in kameradschaftliche Gespräche einzulassen.

O, hamımızı çox təsirləndirdi, birincisi, ona görə ki, xidmətçi şəhərətrafı evimizdə tamamilə yeni bir şey idi, ikincisi isə hamıya qarşı inanılmaz dərəcədə nəzakətli idi, bununla da özünü xidmətçilərlə eyni səviyyəyə qoyub yoldaşcasına söhbətlər etmirdi.

Meine Mutter grüßte er vom ersten Tage an respektvoll als eine Dame, sogar zu mir Fratzen war er immer zutraulich und ernst.

İlk gündən anamı bir xanım kimi hörmətlə qarşıladı, hətta axmaq bir qız olduğum üçün mənimlə belə həmişə etibarlı və ciddi idi.

Wenn er Deinen Namen nannte, so geschah das immer mit einer gewissen Ehrfurcht, mit einem besonderen Respekt – man sah gleich, daß er Dir weit über das Maß des gewohnten Dienens anhing.

O, sənin adını çəkəndə həmişə müəyyən bir ehtiramla, xüsusi bir hörmətlə çağırılırdı - dərhal onun sənə adi xidmətdən daha çox sadiq olduğunu görmək olurdu.

Und wie habe ich ihn dafür geliebt, den guten, alten Johann, obwohl ich ihn beneidete, daß er immer um Dich sein durfte und Dir dienen.

Həm də ona görə necə də çox sevdim, qoca İohann, baxmayaraq ki, ona həmişə səninlə birlikdə olmağa və sənə xidmət etməyə icazə verildiyinə görə paxıllıq edirdim.

Ich erzähle Dir all das, Du Geliebter, all diese kleinen, fast lächerlichen Dinge, damit Du verstehst, wie Du von Anfang an schon eine solche Macht gewinnen konntest über das scheue, verschüchterte Kind, das ich war.

Əzizim, bütün bunları sənə, bütün bu kiçik, demək olar ki, gülünc şeyləri ona görə danışıram ki, əvvəldən mənim kimi utancaq və qorxaq uşaq üzərində necə bu qədər güc qazandığını başa düşəsən.

Noch ehe Du selbst in mein Leben getreten, war schon ein Nimbus um Dich, eine Sphäre von Reichtum, Sonderbarkeit und Geheimnis – wir alle in dem kleinen Vorstadthaus (Menschen, die ein enges Leben haben, sind ja immer neugierig auf alles Neue vor ihren Türen) warteten schon ungeduldig auf Deinen Einzug.

Sən mənim həyatıma girməmişdən əvvəl belə, ətrafın artıq bir sirr, zənginlik, qəribəlik və sirr aurası ilə dolu idi - kiçik şəhərətrafı evdə hamımız (dar həyat tərzi sürən insanlar həmişə qapılarının xaricindəki yeniliklərlə maraqlanırlar) səbirsizliklə sənin köçməyini gözləyirdik.

Und diese Neugier nach Dir, wie steigerte sie sich erst bei mir, als ich eines Nachmittags von der Schule nach Hause kam und der Möbelwagen vor dem Hause stand.

Bir günortadan sonra məktəbdən evə gələndə hərəkət edən mikroavtobus evin qarşısında dayananda sənə olan marağım necə də artdı.

Das meiste, die schweren Stücke, hatten die Träger schon hinaufbefördert, nun trug man einzeln kleinere Sachen hinauf; ich blieb an der Tür stehen, um alles bestaunen zu können, denn alle Deine Dinge waren so seltsam anders, wie ich sie nie gesehen; es gab da indische Götzen, italienische Skulpturen, ganz grelle, große Bilder, und dann zum Schluß kamen Bücher, so viele und so schöne, wie ich es nie für möglich gehalten.

Hamballar artıq ağır əşyaların çoxunu yuxarı mərtəbəyə daşımışdılar və indi kiçik əşyaları tək-tək daşıyırdılar; Qapının yanında dayanıb hər şeyə heyran oldum, çünki bütün əşyalarınız indiyə qədər gördüyüm heç bir şeyə bənzəməyən qəribə dərəcədə fərqli idi; hind bütləri, italyan heykəlləri, çox parlaq, böyük rəsmlər və nəhayət, heç vaxt mümkün hesab etmədiyim qədər çox və çox gözəl kitablar gəldi.

An der Tür wurden sie alle aufgeschichtet, dort übernahm sie der Diener und schlug mit Stock und Wedel sorgfältig den Staub aus jedem einzelnen.

Hamısı qapının ağzında yığılmışdı. Xidmətçi onları götürüb çubuq və lələk tozsoranla diqqətlə hər birinin tozunu ovuşdurdu.

Ich schlich neugierig um den immer wachsenden Stoß herum, der Diener wies mich nicht weg, aber er ermutigte mich auch nicht; so wagte ich keines anzurühren, obwohl ich das weiche Leder von manchen gern befühlt hätte.

Getdikcə böyüyən yığının ətrafında maraqla süründüm; xidmətçi məni geri qaytarmadı, amma məni ruhlandırmadı da; ona görə də heç birinə toxunmağa cəsarət etmədim, baxmayaraq ki, bəzilərinin yumşaq dərisini hiss etmək istərdim.

Nur die Titel sah ich scheu von der Seite an: es waren französische, englische darunter und manche in Sprachen, die ich nicht verstand. Ich glaube, ich hätte sie stundenlang alle angesehen: da rief mich die Mutter hinein.

Başlıqlara yalnız utancaqlıqla yan tərəfdən baxdım: fransızca, ingiliscə və bəziləri başa düşmədiyim dillərdə idi. Düşünürəm ki, hamısına saatlarla baxa bilərdim: sonra anam məni içəri çağırdı.

Den ganzen Abend dann mußte ich an Dich denken; noch ehe ich Dich kannte. Ich besaß selbst nur ein Dutzend billige, in zerschlissene Pappe gebundene Bücher, die ich über alles liebte und immer wieder las.

Bütün axşam sənin haqqında düşünməkdən özümü saxlaya bilmirdim; hətta səni tanımamışdan əvvəl belə. Mənim cırıq kartonla cildlənmiş, çox sevdiyim və dəfələrlə oxuduğum cəmi bir neçə ucuz kitabım var idi.

Und nun bedrängte mich dies, wie der Mensch sein müßte, der all diese vielen herrlichen Bücher besaß und gelesen hatte, der alle diese Sprachen wußte, der so reich war und so gelehrt zugleich.

İndi isə məni bu sual narahat edirdi: bütün bu gözəl kitablara sahib olan və onları oxuyan, bütün bu dilləri bilən, eyni zamanda bu qədər zəngin və savadlı olan insan necə olmalıdır?

Eine Art überirdischer Ehrfurcht verband sich mir mit der Idee dieser vielen Bücher.

Bu qədər kitabın ideyası məni bir növ başqa dünya heyrətləndirdi.

Ich suchte Dich mir im Bilde vorzustellen: Du warst ein alter Mann mit einer Brille und einem weißen langen Barte, ähnlich wie unser Geographieprofessor, nur viel gütiger, schöner und milder – ich weiß nicht, warum ich damals schon gewiß war, Du müßtest schön sein, wo ich noch an Dich wie einen alten Mann dachte.

Səni ağlımda təsəvvür etməyə çalışdım: coğrafiya professorumuza bənzəyən, eynəkli və uzun ağ saqqallı qoca bir kişi idin, sadəcə daha mehriban, daha yaraşıqlı və daha mülayim idin – bilmirəm niyə o vaxtlar səni hələ də qoca hesab etdiyim halda, sənin gözəl olmalı olduğuna əmin idim.

Damals in jener Nacht und noch ohne Dich zu kennen, habe ich das erstemal von Dir geträumt.

Səni tanımamışdan əvvəl o gecə ilk dəfə yuxumda səni gördüm.

Am nächsten Tage zogst Du ein, aber trotz allen Spähens konnte ich Dich nicht zu Gesicht bekommen – das steigerte nur meine Neugier.

Növbəti gün köçdün, amma bütün axtarışlarıma baxmayaraq səni görə bilmədim - bu, marağımı daha da artırdı.

Endlich, am dritten Tage, sah ich Dich, und wie erschütternd war die Überraschung für mich, daß Du so anders warst, so ganz ohne Beziehung zu dem kindlichen Gottvaterbilde.

Nəhayət, üçüncü gün səni gördüm və sənin bu qədər fərqli, Ata Tanrının uşaq obrazı ilə tamamilə əlaqəsiz olmağın mənim üçün necə də şokedici bir sürpriz oldu.

Einen bebrillten gütigen Greis hatte ich mir geträumt, und da kamst Du – Du, ganz so, wie Du noch heute bist, Du Unwandelbarer, an dem die Jahre lässig abgleiten!

Eynəkli, mehriban bir qoca xəyalımda idi, sonra isə sən peyda oldun – sən, bu gün olduğun kimi, illər təsadüfən üstündən sürüşüb keçən dəyişməz birisən!

Du trugst eine hellbraune, entzückende Sportdreß und liefst in Deiner unvergleichlich leichten knabenhaften Art die Treppe hinauf, immer zwei Stufen auf einmal nehmend.

Açıq qəhvəyi rəngli, gözəl idman geyimində idin və misilsiz dərəcədə yüngül, oğlansayağı şəkildə pilləkənlərdən qaçaraq həmişə iki addım atırdın.

Den Hut trugst Du in der Hand, so sah ich mit einem gar nicht zu schildernden Erstaunen Dein helles, lebendiges Gesicht mit dem jungen Haar: wirklich, ich erschrak vor Erstaunen, wie jung, wie hübsch, wie federnd-schlank und elegant Du warst.

Papağını əlində gəzdirirdin, ona görə də gənc saçlı parlaq, canlı üzünü təsvirolunmaz heyrətlə gördüm: doğrusu, nə qədər gənc, nə qədər gözəl, nə qədər yaylı-nazik və zərif olduğuna heyrətdən sarsıldım.

Und ist es nicht seltsam: in dieser ersten Sekunde empfand ich ganz deutlich das, was ich und alle anderen an Dir als so einzig mit einer Art Überraschung immer wieder empfinden: daß Du irgendein zwiefacher Mensch bist, ein heißer, leichtlebiger, ganz dem Spiel und dem Abenteuer hingegebener Junge, und gleichzeitig in Deiner Kunst ein unerbittlich ernster, pflichtbewußter, unendlich belesener und gebildeter Mann.

Qəribə deyilmi: həmin ilk saniyədə mən və hər kəs səndə həmişə bu qədər unikal hesab etdiyimiz şeyi bir növ təəccüblə aydın şəkildə hiss etdim: sən ikiüzlü bir insansan, cazibədar, qayğısız, tamamilə oyuna və macəraya həsr olunmuş bir oğlansan və eyni zamanda sənətində amansızcasına ciddi, vicdanlı, sonsuz dərəcədə yaxşı oxumuş və savadlı bir insansan.

Unbewußt empfand ich, was dann jeder bei Dir spürte, daß Du ein Doppelleben führst, ein Leben mit einer hellen, der Welt offen zugekehrten Fläche, und einer ganz dunkeln, die Du nur allein kennst – diese tiefste Zweiheit, das Geheimnis Deiner Existenz, sie fühlte ich, die Dreizehnjährige, magisch angezogen, mit meinem ersten Blick.

Şüuraltı olaraq, o zaman hər kəsin sənin haqqında nə hiss etdiyini hiss etdim: ikili həyat yaşayırsan, dünyaya açıq parlaq tərəfi və yalnız sənin bildiyin tamamilə qaranlıq tərəfi olan bir həyat yaşayırsan - bu ən dərin ikililik, sənin varlığının sirri, mən, on üç yaşlı qız, ilk baxışdan sehrli şəkildə ona cəlb olundum.

Verstehst Du nun schon, Geliebter, was für ein Wunder, was für eine verlockende Rätselhaftigkeit Du für mich, das Kind, sein mußtest!

İndi başa düşürsənmi, əzizim, mənim üçün, uşaq, nə qədər möcüzə, nə qədər cazibədar bir tapmaca olmalı idin!

Einen Menschen, vor dem man Ehrfurcht hatte, weil er Bücher schrieb, weil er berühmt war in jener anderen großen Welt, plötzlich als einen jungen, eleganten, knabenhaft heiteren, fünfundzwanzigjährigen Mann zu entdecken!

Kitab yazdığına, o biri böyük dünyada məşhur olduğuna görə heyran olduğun, gənc, zərif, oğlan kimi şən, iyirmi beş yaşlı bir insanı qəfildən kəşf etmək!

Muß ich Dir noch sagen, daß von diesem Tage an in unserem Hause, in meiner ganzen armen Kinderwelt mich nichts interessierte als Du, daß ich mit dem ganzen Starrsinn, der ganzen bohrenden Beharrlichkeit einer Dreizehnjährigen nur mehr um Dein Leben, um Deine Existenz herumging.

Sənə deməliyəmmi ki, o gündən etibarən evimizdə, bütün kasıb uşaqlıq dünyamda səndən başqa heç nə məni maraqlandırmır, on üç yaşlı bir uşağın bütün inadkarlığı, bütün araşdırmaq əzmi ilə yalnız sənin həyatında, varlığında gəzirəm?

Ich beobachtete Dich, ich beobachtete Deine Gewohnheiten, beobachtete die Menschen, die zu Dir kamen, und all das vermehrte nur, statt sie zu mindern, meine Neugier nach Dir selbst, denn die ganze Zwiefältigkeit Deines Wesens drückte sich in der Verschiedenheit dieser Besuche aus.

Səni müşahidə etdim, vərdişlərini, yanına gələn insanları müşahidə etdim və bütün bunlar sənə olan marağımı azaltmaq əvəzinə, daha da artırdı, çünki sənin varlığının bütün ikiliyi bu ziyarətlərin müxtəlifliyində ifadə olunurdu.

Da kamen junge Menschen, Kameraden von Dir, mit denen Du lachtest und übermütig warst, abgerissene Studenten, und dann wieder Damen, die in Autos vorfuhren, einmal der Direktor der Oper, der große Dirigent, den ich ehrfürchtig nur am Pulte von fern gesehen, dann wieder kleine Mädel, die noch in die Handelsschule gingen und verlegen in die Tür hineinhuschten, überhaupt viel, sehr viel Frauen.

Gənclər, birlikdə gülüb coşğunlaşdığınız yoldaşlarınız, cırıq-cındır tələbələr, sonra isə maşınlarla gələn xanımlar, bir vaxtlar operanın rejissoru, yalnız kürsüdə uzaqdan gördüyüm böyük dirijor, sonra isə hələ də biznes məktəbində oxuyan və utancaqlıqla qapıdan içəri girən balaca qızlar, ümumiyyətlə, çoxlu qadın gəldi.

Ich dachte mir nichts Besonderes dabei, auch nicht, als ich eines Morgens, wie ich zur Schule ging, eine Dame ganz verschleiert von Dir weggehen sah – ich war ja erst dreizehn Jahre alt, und die leidenschaftliche Neugier, mit der ich Dich umspähte und belauerte, wußte im Kinde noch nicht, daß sie schon Liebe war.

Hətta bir səhər məktəbə gedərkən səndən tamamilə örtülü şəkildə uzaqlaşan bir xanımı görəndə belə, bu barədə heç nə düşünmədim. Cəmi on üç yaşım var idi və ətrafda gəzib səni izlədiyim ehtiraslı maraq hələ uşaqlıq halımda bunun artıq sevgi olduğunu anlamamışdı.