Het meisje van Ghassan

الفصل الأول: ملوك غسَّان

Hoofdstuk één: De koningen van Ghassan

بنو غسَّان عرب منتصرة كانوا عمالًا لقياصرة الرُّوم في الشام وأَصلهم يمنيون من بني قحطان هاجروا اليمن بعد سيل العرم،

De Banu Ghassan waren gekerstende Arabieren die in Syrië (al-Sham) als stadhouders van de keizers der Romeinen dienden; zij waren van Jemenitische afkomst, uit de Banu Qahtan, en verlieten Jemen na de overstroming van al-Arim,

والعرم سد كان بجوار مدينة مأرب باليمن يعرف بسد مأرب تهدَّم في القرن الأوَّل للميلاد

al-Arim was een dam bij de stad Marib in Jemen, bekend als de dam van Marib, die in de eerste eeuw na Christus bezweek

وطافت مياههُ على ما جاورهُ من البلاد والقرى فقلَّ سبيل الناس إلى الاستقاء فنزح أهلها إلتماسًا للرزق

en zijn water overstroomde de omliggende landen en dorpen, zodat de mensen nauwelijks nog water konden putten, en de bewoners trokken weg om elders hun brood te zoeken

ومنهم الغساسنة نزلوا ضواحي الشام بقرب ماء اسمهُ غسَّان فنسبوا إليه واعتنقوا الديانة المسيحية ويسميهم مؤَرخو الإسلام العرب المنتصرة ويعرفون أيضًا بملوك غسَّان.

Onder hen waren de Ghassaniden, die zich aan de rand van Syrië vestigden bij een bron die Ghassan heette en naar haar genoemd werden; zij namen de christelijke godsdienst aan, de geschiedschrijvers van de islam noemen hen de gekerstende Arabieren, en ze staan ook bekend als de koningen van Ghassan.

وأوَّل من عرف منهم جفنة عاش في القرن الثاني للميلاد واتصل الملك بعده بنسلهِ

De eerste van hen die bekend is, was Jafna, die in de tweede eeuw na Christus leefde, en na hem ging het koningschap over op zijn nakomelingen

فحكم منهم نحو ٢٧ ملكَّا آخرهم جبلة بن الأيهم وفى أيامهِ ظهر الإسلام وفتحت الشام على عهد الخليفة أبى بكر الصديق وانقرضت دولتهم كما سترى.

zodat er uit hun midden zo'n 27 koningen regeerden, van wie Jabala ibn al-Ayham de laatste was; in zijn dagen verscheen de islam, werd Syrië veroverd in de tijd van kalief Abu Bakr al-Siddiq en ging hun dynastie ten onder, zoals je zult zien.

ولكن منهم الآن بقية متبعثرة في ضواحي البلقاء واليرموك وحمص.

Maar nog altijd leeft er een verstrooid overblijfsel van hen in de omgeving van al-Balqa, de Jarmoek en Homs.

ومن العرب المنتصرة ملوك الحيرة ويقال لهم المناذرة (جمع المنذر) أو الملوك اللخميون نسبة إلى لخم بن عدي

Tot de gekerstende Arabieren behoorden ook de koningen van al-Hira, die men al-Manadhira (meervoud van al-Mundhir) of de Lachmidische koningen noemt, naar Lachm ibn Adi

وهم من عرب اليمن نزحوا أيضا بعد السيل وأقاموا في العراق وكانوا عمالًا للفرس هناك

Ook zij waren Arabieren uit Jemen die na de overstroming wegtrokken en zich in Irak vestigden, waar zij als stadhouders van de Perzen dienden

ونسبتهم إلى ملوك الفرس كنسبة ملوك غسَّان إلى قياصرة الرُّوم أي أن كلًّا من الفريقين كانوا عمالًا لإحدى هاتين الدولتين.

Hun verhouding tot de koningen van Perzië was als die van de koningen van Ghassan tot de keizers der Romeinen; dat wil zeggen dat elk van beide partijen stadhouder was van een van deze twee rijken.

فالغسَّانيون كانوا يقيمون في حوران والبلقاء وما جاورهما وكانوا أشبه شيء بالولاة المستقلين تحت رعاية الرُّومانيين

De Ghassaniden woonden in de Hauran, al-Balqa en omstreken, en leken nog het meest op onafhankelijke stadhouders onder de bescherming van de Romeinen

فيمتازون عن ولاة الرُّوم باستقلالهم في حكومتهم الداخلية تحت شروط معلومة فيؤَدون الجزية ويمدون الرُّومانيين بالجند من قبيلتهم عند الحاجة وخصوصًا في حروبهم مع الفرس.

Zij onderscheidden zich van de Romeinse stadhouders door hun zelfstandigheid in het binnenlands bestuur onder vastgestelde voorwaarden: zij betaalden schatting en leverden de Romeinen zo nodig krijgers uit hun stam, vooral in hun oorlogen met de Perzen.

أو لعلهم كانوا من قبيل أَصحاب الإقطاعات والمتعهدين.

Of misschien waren zij een soort leenmannen en pachters.

وكان العالَم قبيل الإسلام تتنازعه دولتان عظيمتان الفرس في الشرق والرُّومان في الغرب لا يكاد يفتر النزاع بينهما فيستعين الفرس بالمناذرة ويستعين قياصرة الرُّوم بالغساسنة

Kort voor de islam werd de wereld betwist door twee grote rijken, de Perzen in het oosten en de Romeinen in het westen, en de strijd tussen hen luwde vrijwel nooit; de Perzen riepen de hulp in van de Manadhira, de keizers der Romeinen die van de Ghassaniden

فتولد بين تينك القبيلتين العربيتين المسيحيتين ضغائن توارثها الأبناء عن الآباءِ وكثيرًا ما كانت تقوم الحرب بينهما حتى يكاد يبيد أحدهما الآخر.

Zo ontstond tussen die twee christelijke Arabische stammen een wrok die de zonen van de vaders erfden, en vaak brak er oorlog tussen hen uit, tot de een de ander bijna had uitgeroeid.

والنزاع بين الفرس والرُّوم قديم وكأَنهُ طبيعي بين المشرق والمغرب فقد كانت الحروب متواصلة قبلًا بين الفرس واليونان ثم بين الفرس والرُّومان

De strijd tussen de Perzen en de Romeinen was oud en leek haast natuurlijk tussen Oost en West; eerder al waren er onafgebroken oorlogen geweest tussen de Perzen en de Grieken, en daarna tussen de Perzen en de Romeinen

وكانت عاصمة الفرس المداين بالعراق وعاصمة الرُّومان القسطنطينية فقضوا أجيالًا متوالية وهم بين حرب وصلح تارة يجردون الجند وطورًا يعقدون الصلح.

De hoofdstad van de Perzen was al-Madain in Irak en die van de Romeinen Constantinopel, en generatie na generatie brachten zij door tussen oorlog en vrede, nu eens troepen op de been brengend, dan weer vrede sluitend.

ففي النصف الثاني من القرن السادس للميلاد كان ملك الفرس كسرى رويز وإمبراطور الرُّوم موريسيوس (والعرب تسميهِ موريقى)

In de tweede helft van de zesde eeuw na Christus was Khosrow Parviz koning van de Perzen en Mauricius keizer van de Romeinen (de Arabieren noemen hem Muriqi)

فثارت في بلاد الفرس ثورة داخلية آلت إلى خلع كسرى فالتجأَ إلى موريسيوس فساعده وأعاده إلى ملكهِ وكان ذلك داعيًا إلى مصالحة وهدنة.

In Perzië brak een binnenlandse opstand uit die tot de afzetting van Khosrow leidde; hij zocht zijn toevlucht bij Mauricius, die hem hielp en op zijn troon herstelde, en dat leidde tot verzoening en een wapenstilstand.

وفي سنه ٦٠٢م قتل موريسيوس هذا قتلهُ فوكاس (فوقا) وتولى هو الملك مكانهُ وكان على الفرس كسرى برويز المذكور

In het jaar 602 werd deze Mauricius vermoord; Phocas (Fuqa) doodde hem en besteeg in zijn plaats de troon, terwijl over de Perzen de genoemde Khosrow Parviz heerste

وكان صهرا لموريسيوس قد تزوَّج ابنتهُ ماريا

Hij was de schoonzoon van Mauricius, want hij was met diens dochter Maria getrouwd

فلما سمع بمقتل حميهِ اعتبر معاهدة الصلح بينهما لاغية وحمل بجيشهِ على القسطنطينية متظاهرًا بالانتقام من قاتل حميهِ وهو يضمر الاستيلاء على مملكة الرُّوم

Toen hij van de moord op zijn schoonvader hoorde, beschouwde hij het vredesverdrag tussen hen als nietig en trok met zijn leger op tegen Constantinopel, zogenaamd om zich te wreken op de moordenaar van zijn schoonvader, terwijl hij in stilte van plan was zich meester te maken van het rijk der Romeinen

فظلَّت القسطنطينية أثناء حكم هذا الإمبراطور في حصار دائم فملَّ الناس حكومته فثاروا عليهِ وأرادوا خلعهُ فاستدعوا هراكليوس (هرقل) ابن والى القيروان عن الرُّوم

Zo bleef Constantinopel tijdens de regering van deze keizer voortdurend belegerd; het volk werd zijn bewind beu, kwam tegen hem in opstand en wilde hem afzetten, en men riep Heraclius (Hiraql) te hulp, de zoon van de Romeinse stadhouder van Kairouan

فجاءَ سنة ٦١٠م بعمارة بحرية ودخل القسطنطينية عنوة وقتل فوقا وتولى مكانهُ والفرس قد قاموا على الرُّوم قومة واحدة فكان كسرى محاصرًا القسطنطينية بنفسهِ

Hij kwam in het jaar 610 met een vloot, drong met geweld Constantinopel binnen, doodde Phocas en regeerde in zijn plaats, terwijl de Perzen als één man tegen de Romeinen waren opgestaan; Khosrow zelf belegerde Constantinopel

وكان قائد من قواده محاصرًا بيت المقدس وآخر محاصرًا الإسكندرية والناس يفرُّون من وجه الفرس من كل صوب

een van zijn veldheren belegerde Jeruzalem en een ander Alexandrië, en overal vluchtten de mensen voor de Perzen

فلم تأتِ السنة الخامسة من حكم هرقل حتى استولى الفرس على القدس وفى الثامنة (سنة ٦١٨) دخلوا الإسكندرية واستولوا على مصر السفلى

en nog voor het vijfde regeringsjaar van Heraclius was aangebroken, hadden de Perzen Jeruzalem ingenomen, en in het achtste (het jaar 618) trokken zij Alexandrië binnen en maakten zich meester van Neder-Egypte

فلاقوا من أَهل الشام ومصر ترحابًا وارتياحًا لارتباطهم معهم ومع جندهم اللخميين برابطة الوطن الشرقي والعوائد الشرقية فلبثوا تحت نيرهم عشر سنوات

Bij de bewoners van Syrië en Egypte vonden zij een welwillend onthaal, omdat die met hen en hun Lachmidische krijgers verbonden waren door de band van een oosters vaderland en oosterse gewoonten, en zij bleven tien jaar onder hun juk

ثم اشتغل الفرس بعصيان بعض ولاياتهم فضعف أَمرهم فاغتنم هرقل تلك الفرصة وحمل عليهم بجنده فأخرجهم من الشام ومصر وأعاد المملكتين إلى حوزة الرُّوم

Daarna raakten de Perzen in beslag genomen door de opstand van enkele van hun provincies en verzwakte hun macht; Heraclius greep die kans aan, viel hen met zijn troepen aan, verdreef hen uit Syrië en Egypte en bracht beide landen weer in het bezit van de Romeinen

ولم يكد يستريح هرقل من هذه الحروب حتى جاءه المسلمون في أوائل الهجرة مفتتحين

Nauwelijks was Heraclius van deze oorlogen bekomen, of in de eerste jaren van de Hidjra kwamen de moslims als veroveraars op hem af

وهو لا يزال في سوريَّا وحصونهُ لا تزال متهدمة وجيوشهُ متبعثرة وسائر قواتهِ متضعضعة.

terwijl hij nog in Syrië was, zijn vestingen nog in puin lagen, zijn legers verstrooid waren en de rest van zijn strijdkrachten ontredderd.

وكان بنو غسَّان تحت سيطرة الوالي الروماني المقيم بدمشق بأَمر إمبراطور المملكة الرومانية الشرقية المقيم في القسطنطينية فترد الأوامر الإمبراطورية من الإمبراطور إلى والي دمشق وهو يبلغها إلى ملك غسَّان.

De Banu Ghassan stonden onder het gezag van de Romeinse stadhouder die in opdracht van de in Constantinopel residerende keizer van het Oost-Romeinse Rijk in Damascus zetelde; de keizerlijke bevelen gingen van de keizer naar de stadhouder van Damascus, en die gaf ze door aan de koning van Ghassan.

وكان كرسي حكومة الغسَّانيين تارة في عمان بالبلقاءِ وطورًا في تدمر وأحيانًا في الجولان وتارة في بصري عاصمة حوران في ذلك العهد.

De zetel van het Ghassanidische bestuur lag nu eens in Amman in al-Balqa, dan weer in Palmyra, soms in de Golan en soms in Bosra, de toenmalige hoofdstad van de Hauran.

ففي نحو السنة السابعة للهجرة (٦٢٩) كان على الغسَّانيين في الشام ملكان في وقت واحد أحدهما الحارث بن أبى شمر والآخر جبلة بن الايهم

Omstreeks het zevende jaar van de Hidjra (629) hadden de Ghassaniden in Syrië tegelijkertijd twee koningen, de een al-Harith ibn Abi Shamir en de ander Jabala ibn al-Ayham

وكان الحارث يقيم في بصرى وفى مكانها الآن قرية صغيرة اسمها اسكي شام أي الشام القديمة وسيأتي ذكرها

Al-Harith woonde in Bosra, waar nu een klein dorp staat dat Eski Sham heet, dat wil zeggen het oude Sham; daarover later meer

وبجوار بصرى هذه دير بحيراء الذي نزل عنده أبو طالب

Bij dit Bosra lag het klooster van Bahira, waar Abu Talib halt hield

ومعهُ ابن أخيهِ صاحب الشريعة الإسلامية يوم قدموا الشام للتجارة قبل ظهور الدعوة الإسلامية ببضع وعشرين سنة.

met zijn neef, de brenger van de islamitische wet, toen zij ruim twintig jaar voor het verschijnen van de islamitische verkondiging naar Syrië kwamen om handel te drijven.

وأما جبلة فهو ابن عم الحارث المشار إليه وكان يقيم بالبلقاء.

Jabala was een neef van de genoemde al-Harith en woonde in al-Balqa.

الفصل الثاني: فتاة غسَّان

Hoofdstuk twee: Het meisje van Ghassan

وكان لجبلة هذا ابنة بارعة في الجمال مع تعقل ورزانة اسمها هند ربيت منذ حداثتها على ظهور الخيل فشبت مولعة بركوبها

Deze Jabala had een dochter van uitzonderlijke schoonheid, gepaard aan verstand en bezadigdheid, die Hind heette; van jongs af was zij op de rug van paarden grootgebracht, en zo groeide zij op tot een hartstochtelijke ruiter

ومجاراة أعاظم الفرسان في حلبة السباق حتى طار صيتها في القبائل حديث القوم ومضرب أمثالهم قبل أن بلغت العشرين من عمرها.

en om zich op de renbaan te meten met de grootste ruiters, totdat haar faam zich onder de stammen verbreidde; zij was het gesprek van de dag en spreekwoordelijk nog voor ze twintig jaar oud was.

وكانت تقيم غالبًا في صرح الغدير

Zij woonde meestal in het Paleis van al-Ghadir

وهو قصر بديع شاهق بناه ثعلبة بن عمرو أَحد ملوك غسَّان في القرن الرابع للميلاد في أطراف حوران مما يلي البلقاء من حجارة ضخمة

een prachtig, hoog oprijzend kasteel dat Thaalaba ibn Amr, een van de koningen van Ghassan, in de vierde eeuw na Christus uit reusachtige stenen had gebouwd aan de rand van de Hauran, grenzend aan al-Balqa

فيهِ غرف واسعة تحدق بها الحدائق والبساتين تجرى من تحتها الجداول والسواقي معظم أيام السنة.

Het had ruime vertrekken, omringd door tuinen en boomgaarden, waaronder het grootste deel van het jaar beken en kanaaltjes stroomden.

وكان بجوار القصر سهل واسع الأرجاء خصصوه لسباق الخيل في مواقيت معينة من العام ينخرط في سلكهِ أمهر فرسان البلقاء وحوران

Naast het kasteel lag een uitgestrekte vlakte die men op vaste tijden van het jaar voor paardenrennen gebruikte, waaraan de bekwaamste ruiters van al-Balqa en de Hauran deelnamen

وقد يقصده أهل البلاد الأخرى وكانت هند تنزل السباق بنفسها وكثيرًا ما أحرزت قصب السبق.

Soms kwamen er ook mensen uit andere landen op af; Hind zelf deed mee aan de wedren en won vaak het rietstaafje van de overwinning.

وكان ذلك السباق تحت رعاية والدها جبلة

Die wedren stond onder de bescherming van haar vader Jabala

فيخلع على السابقين خلعًا يعينها قبل الشروع في السباق فمن نال قصب السبق احتفلوا بإلباسهِ الخلعة في مساء يوم السباق احتفالًا يحضره الشعراء ينظمون القصائد في مدح السابق

die de winnaars erekleden schonk die hij vóór het begin van de wedren aanwees; wie het rietstaafje van de overwinning won, werd op de avond van de dag van de wedren feestelijk met het erekleed omhangen, bij een feest waar dichters aanwezig waren die lofdichten op de winnaar maakten

ثم تحمل هند الخلعة بيدها وتلبسها للسابق فإذا جاءَ يوم السباق تقاطر الفرسان من أنحاء الشام وحوران والبلقاء وغيرها يتسابقون إلى إحراز تلك الجائزة.

Dan droeg Hind het kleed in haar eigen hand aan en hing het de winnaar om; en zo stroomden op de dag van de wedren de ruiters toe uit alle delen van Syrië, de Hauran, al-Balqa en elders, wedijverend om die prijs te winnen.

ففي سنة ٦٢٩م (سنة ٧ للهجرة) بثَّ جبلة المنادين ينبئون الناس بسباق ذلك الفصل

In het jaar 629 (het jaar 7 van de Hidjra) zond Jabala herauten uit om de mensen de wedren van dat seizoen aan te kondigen

وهو فصل الربيع وعين لهُ الجائزة درعًا سليمانية كاملة وأمر بإعداد حاجيات الاحتفال بجوار صرح الغدير

namelijk de lente; als prijs stelde hij een volledig Salomonisch maliënkolder in en hij beval alles wat voor het feest nodig was gereed te maken bij het Paleis van al-Ghadir

حتى إذا دنا اليوم المعين تقاطر الفرسان إلى تلك الساحة زرافات ووحدانًا بخيولهم وسياسهم وفيهم جماعة كبيرة من الأمراءِ الغسَّانيين وغيرهم بعضهم بالعمامة

En toen de vastgestelde dag naderde, stroomden de ruiters in groepen en een voor een met hun paarden en stalknechten naar dat veld, onder wie een grote schare Ghassanidische emirs en anderen, sommigen met een tulband

وبعضهم بالكوفية والعقال وبعضهم بالقلانس تشبهًا بالروم.

anderen met een keffiyeh en agal, en weer anderen met hoge mutsen naar het voorbeeld van de Romeinen.

ففي صباح يوم الموعد كانت الخيول مصفوفة بجانب السهل صفوفًا غير منتظمة والخيام منصوبة ليأوي إليها الفرسان أثناءَ السباق في صدرها خيمة جبلة

Op de ochtend van de vastgestelde dag stonden de paarden langs de vlakte opgesteld in onregelmatige rijen, en er waren tenten opgezet waarin de ruiters tijdens de wedren konden schuilen; vooraan stond de tent van Jabala

وهي فسطاط كبير مبطن بالحرير الأحمر أرضهُ مكسوة بالبسط والسجاد وقد علقت تلك الدرع في بعض أعمدتهِ ليراها الفرسان ويشتاقوا إلى إحرازها.

een groot paviljoen, gevoerd met rode zijde, waarvan de vloer met kleden en tapijten bedekt was, en dat maliënkolder was aan een van de palen opgehangen opdat de ruiters het zouden zien en ernaar zouden verlangen het te winnen.

فلما أشرقت الغزالة وأعدت الخيول شاعت أعين الفرسان نحو القصر في انتظار هند وأبيها فإذا بالأبواب قد فتحت وخرج جبلة

Toen de zon opkwam en de paarden gereed waren, richtten de ogen van de ruiters zich op het kasteel, wachtend op Hind en haar vader; en zie, de deuren gingen open en Jabala kwam naar buiten

وكان قد جاءَ من مساءِ الأمس وبات في القصر استعدادًا لحضور السباق فلما أنبئَ الناس بخروجه تأدبوا في موقفهم فمرَّ بالحديقة

Hij was de vorige avond gekomen en had in het kasteel overnacht om klaar te zijn voor de wedren; toen de mensen werd gemeld dat hij naar buiten kwam, namen zij eerbiedig hun plaats in, en hij liep door de tuin

ثم فتحت أبوابها فخرج جبلة وحاشيتهُ وعلى رأسهِ تاج مرصع تنعكس أشعة الشمس عن جواهره فتبهر الأبصار

daarna werden de poorten ervan geopend en kwam Jabala met zijn gevolg naar buiten, op zijn hoofd een met juwelen bezette kroon waarvan de edelstenen het zonlicht terugkaatsten en de ogen verblindden

وكان طويل القامة أصهب (أي يخالط بياض وجههِ حمرة) ذو سبال وعثنون عليهِ أزار من الديباج المزركش يغطى أثوابهُ ويديهِ ويجره وراءَه.

Hij was lang van gestalte en rossig blond (dat wil zeggen, het wit van zijn gezicht was met rood vermengd), met een snor en een baard; hij droeg een omslag van geborduurd brokaat dat zijn kleren en handen bedekte en achter hem aan sleepte.

فمشى والخدم تقود أفراسهُ وراءَه معقودة أذنابها وعليها القلائد من الذهب والفضة

Hij liep verder, terwijl de dienaren zijn paarden achter hem aan leidden, de staarten geknoopt en behangen met halssnoeren van goud en zilver

حتى جاءَ فسطاطهُ فجلس في صدره على سرير من خشب العرعر محلى بالذهب وساقوا خيلهُ إلى مرابطها في خيمة خاصة بها

tot hij bij zijn paviljoen kwam en vooraan plaatsnam op een rustbank van jeneverbeshout, met goud versierd, en men bracht zijn paarden naar hun standplaatsen in een eigen tent

ووقف في باب الفسطاط الحاجب وراءَه جماعة من الحاشية بعضهم يحمل سيف جبلة وآخر يحمل قوسه ولم يكد يستوي على سريره

Bij de ingang van het paviljoen stond de kamerheer, met achter hem een groep uit het gevolg, de een met Jabala's zwaard, een ander met zijn boog; en nauwelijks had hij zich op zijn rustbank gezet

حتى استأذن الشعراء بالدخول عليهِ فأذن لبعضهم فدخلوا وألقوا التحية وتربعوا على البساط في أرض الفسطاط فلما رآهم جبلة تذكر حسَّانَ بن ثابت

of de dichters vroegen toestemming om bij hem binnen te komen; enkelen van hen liet hij toe, en zij traden binnen, groetten en gingen met gekruiste benen op het kleed op de vloer van het paviljoen zitten; en toen Jabala hen zag, dacht hij aan Hassan ibn Thabit

وكان يختلف إليه كثيرًا ويمتدحه فيصلهُ بالهبات الوافرة ولكن حسانا لما اعتنق الإسلام أقام في المدينة وانقطع عن الغساسنة وغيرهم.

die hem vaak placht te bezoeken en te bezingen, en die hij met rijke geschenken beloonde; maar toen Hassan de islam aannam, vestigde hij zich in Medina en verbrak hij de banden met de Ghassaniden en anderen.

وبعد هنيهة خرجت هند بنت جبلة من قصرها تحف بها جواريها وقد يعرف الناس خروجها برائحة طيبها قبل أن يروها فمرَّت بحديقة القصر

Even later kwam Hind, de dochter van Jabala, uit haar paleis, omringd door haar dienstmaagden, en vaak wisten de mensen dat zij naar buiten kwam aan de geur van haar parfum nog voordat zij haar zagen; zij liep door de paleistuin

حتى خرجت من بابها وأعين الفرسان شائعة نحوها وأكثرهم إنما يأتي السباق ليتمتع بنظرة منها.

tot zij door de poort naar buiten kwam, terwijl de ogen van de ruiters op haar gericht waren; de meesten van hen kwamen alleen naar de wedren om van een blik op haar te genieten.

فمشت من باب الحديقة مشية تدل على صحة ورزانة

Zij liep vanaf de tuinpoort met een tred die van gezondheid en bezadigdheid getuigde

وكانت ممشوقة القوام ممتلئة الجسم مستديرة الوجه قمحية اللون مشربة بالحمرة سوداء العينين مع كحل طبيعي لا يكاد يصدق الناظر إليها

Zij was slank van gestalte en vol van lijf, rond van gezicht, tarwekleurig met een blos van rood, met zwarte ogen en een natuurlijke kohl, zodat wie haar aankeek nauwelijks kon geloven

إلا أنها مكحلة بالأثمد وكان شعرها أسود مضفورًا قد أرسلت ضفائره خصلة واحدة على ظهرها

dat zij haar ogen niet met antimoon had omrand; haar haar was zwart en gevlochten, en haar vlechten liet zij in één enkele lok over haar rug vallen

وفى أطراف الضفائر قطع من النقود الذهبية أو الحلي وفى أذنيها قرطان في كل منهما لؤلؤة كبيرة وجعلت على رأسها تاجًا صغيرًا مرصعا

aan de uiteinden van de vlechten hingen gouden munten of sieraden; in haar oren droeg zij twee oorringen, elk met een grote parel, en op haar hoofd had zij een kleine met juwelen bezette kroon gezet

وضعتهُ مائلًا نحو اليمين وفى عنقها عقد من المرجان وفى أحد معصميها دملج من الذهب عريض مرصع بالياقوت وفى أصابعها الخواتم من العقيق والزمرد

die zij schuin naar rechts droeg; om haar hals hing een snoer van koraal, om een van haar polsen een brede gouden armband bezet met robijnen, en aan haar vingers ringen van carneool en smaragd

وقد أرخت من كتفها رداءً حريريًا مخططًا بألوان بديعة يغطيها إلى الرسغ فلا يظهر من أثوابها إلا أسفل الحذاء.

Van haar schouder had zij een zijden mantel laten afhangen, gestreept in prachtige kleuren, die haar tot aan de enkels bedekte, zodat er van haar kleren niets zichtbaar was dan de onderkant van haar schoenen.

فتخلف بعض جواريها في الحديقة ورافقتها اثنتان منهنَّ إلى الفسطاط وعيون الناس شاخصة إليها عن بعد وهي تنظر إليهم بطرف عينها حياء ورفعة

Enkele van haar dienstmaagden bleven in de tuin achter en twee van hen vergezelden haar naar het paviljoen, terwijl de ogen van de mensen van verre op haar gericht waren en zij hen vanuit haar ooghoek aankeek, beschroomd en verheven tegelijk

حتى دخلت الفسطاط فرحب بها والدها وأجلسها إلى جانبهِ وكان كثير الولع بها حتى تسلطت على عقلهِ ورأيهِ وكثيرًا ما كان يستشيرها في أموره

totdat zij het paviljoen binnenging; haar vader verwelkomde haar en liet haar naast zich zitten; hij was zo op haar gesteld dat zij zijn verstand en oordeel beheerste, en dikwijls vroeg hij haar raad in zijn zaken

ثم وقف الأتباع والخدم خارج الفسطاط ومعهم خادمتاها وكان مقعد جبلة وهند هناك بحيث يشرفان على ساحة السباق ويريان المتسابقين في أوَّل الشوط.

Daarna gingen de volgelingen en dienaren buiten het paviljoen staan, en met hen haar twee dienstmaagden; Jabala en Hind zaten daar zo dat zij de renbaan overzagen en de deelnemers aan het begin van de baan konden zien.

ثم سمعوا جلبة وقيل أن ثعلبة بن الحارث بن أبى شمر صاحب بصرى قد جاءَ بحاشيتهِ فلما سمعت هند بقدومهِ غلب عليها الانقباض حتى كاد يظهر على وجهها.

Toen hoorden zij rumoer, en er werd gezegd dat Thaalaba, de zoon van al-Harith ibn Abi Shamir, de heer van Bosra, met zijn gevolg was aangekomen; toen Hind van zijn komst hoorde, overviel haar een neerslachtigheid die bijna op haar gezicht te lezen stond.

أما جبلة فنهض عن سريره إلى باب الفسطاط لاستقبال ثعلبة

Jabala echter stond op van zijn rustbank en ging naar de ingang van het paviljoen om Thaalaba te ontvangen

وكان ثعلبة شابًا قَصير القامة خفيف العضل نحيف الوجه كبير العينين والأذنين ليس عليهِ من مهابة الملوك إلا ملابسهُ الفاخرة

Thaalaba was een kleine jongeman, mager gespierd, met een smal gezicht en grote ogen en oren; van de waardigheid van koningen had hij niets dan zijn kostbare kleren

فقد كان لابسًا طيلسانًا من الحرير مزركشًا يجر وراءَه على عادة الرُّومان وسيفهُ أعقف مرصع يتدلى من حمائلهِ إلى يساره

want hij droeg een geborduurde zijden mantel die naar Romeinse gewoonte achter hem aan sleepte, en zijn kromme, met juwelen bezette zwaard hing aan de draagriem aan zijn linkerzij

وقد أوقف طرفي شاربيهِ أنفة وكبرًا واعتدادًا بمنصب والده.

en de punten van zijn snor had hij opgedraaid uit trots, hoogmoed en verwaandheid om de rang van zijn vader.

وكان الغسَّانيون يتحدثون بهند وثعلبة ويزعمون أنهما لا بدَّ من تزوجهما نظرًا لما بينهما من النسبة والنسب ولكن ذلك لم يخرج إلى حيز الوجود

De Ghassaniden spraken over Hind en Thaalaba en beweerden dat die twee beslist zouden trouwen, gezien de verwantschap en afkomst die hen verbond, maar daarvan was het nooit gekomen

ولا تخاطب الوالدان بشأنهِ على أن ثعلبة كان كثير الاعتداد بنفسهِ وربما حدثتهُ خيلاؤُه أن يترفع عن هند لو خوطب بشأنها.

en de beide vaders hadden er nooit over gesproken; bovendien was Thaalaba zeer met zichzelf ingenomen, en zijn ijdelheid had hem misschien ingegeven om op Hind neer te kijken, als men hem over haar had aangesproken.

أما هي فكانت خالية الذهن من أمر الزواج ولكنها كانت تستنكف من أخلاق ابن عمها ولا تميل إليه ولولا رابطة القرابة ما خاطبتهُ ولا جالستهُ مطلقًا.

Zij zelf dacht helemaal niet aan trouwen, maar zij verachtte het karakter van haar neef en voelde zich niet tot hem aangetrokken; was het niet om de band van verwantschap, dan had zij nooit met hem gesproken of bij hem gezeten.

فلما وصل ثعلبة استقبلهُ جبلة وعانقهُ ورحب بهِ وأدخلهُ الفسطاط وأجلسهُ على سرير بجانب سريره وأخذ يسألهُ عن والده وسبب تخلفهِ عن ذلك السباق

Toen Thaalaba aankwam, ontving Jabala hem, omhelsde hem, heette hem welkom, bracht hem het paviljoen binnen, liet hem plaatsnemen op een rustbank naast de zijne en begon hem te vragen naar zijn vader en waarom die bij deze wedren verstek liet gaan

فاعتذر عنهُ أنهُ في شاغل خصوصي حال بينهُ وبين ما يريد وكان جبلة إنما يكرم ثعلبة إكرامًا لمنزلة والده ومراعاة لآداب الملوك فيما بينهم.

Hij verontschuldigde zijn vader met de mededeling dat een persoonlijke aangelegenheid hem had verhinderd te doen wat hij wilde; Jabala eerde Thaalaba slechts uit achting voor de positie van zijn vader en uit eerbied voor de omgangsvormen tussen koningen.

أما هند فسلمت على ثعلبة سلامًا اعتياديًا وجلست تتشاغل بالتفرج بمنظر ذلك السهل الواسع وما يتراءَى وراءه من الجبال وتتظاهر أنها مهتمة بمنظر الخيول المتزاحمة هناك.

Hind groette Thaalaba op de gewone manier en ging zitten, zich bezighoudend met het uitzicht op die wijde vlakte en de bergen die daarachter zichtbaar waren, terwijl zij deed alsof het schouwspel van de paarden die daar opeengepakt stonden haar boeide.

أما ثعلبة فكان يخاطب عمهُ وعيناه على هند لا لحبهِ لها بل رغبة في إعجابها بهِ وهي كلما التمس إعجابها زادتهُ ازدراء

Thaalaba sprak intussen met zijn oom, met zijn ogen op Hind, niet uit liefde voor haar maar uit verlangen naar haar bewondering; maar hoe meer hij haar bewondering zocht, hoe meer minachting zij hem toonde

فلما أتم حديثهُ مع عمهِ تحوَّل نحوها فسأَلها عن عزمها هذه المرة على النزول في ساحة السباق فأجابت

Toen hij zijn gesprek met zijn oom had beëindigd, wendde hij zich tot haar en vroeg of zij van plan was deze keer de renbaan op te gaan, en zij antwoordde

وهي تنظر إلى الميدان أنها لا تنوى النزول الآن ولكنها ربما نزلت إذا رأت ما يشوق إلى ذلك.

terwijl zij naar het veld keek, dat zij dat nu niet van plan was, maar het misschien wel zou doen als zij iets zag wat haar ertoe verleidde.

فلما اقترب الضحى خرج بعض أمراء جبلة وأخذوا يهيئون معدات السباق ويرتبوها فنصبوا حبلًا يقف الفرسان عنده

Toen het voormiddag werd, gingen enkele emirs van Jabala naar buiten en begonnen de benodigdheden voor de wedren klaar te maken en te ordenen; zij spanden een touw waarbij de ruiters zouden staan

إذا عزموا على السباق فيكونون صفا واحدًا على استواء واحد ثم تناول أحدهم قصبة طويلة أعدت لذلك اليوم وسار بها إلى آخر الساحة

wanneer zij zich gereedmaakten voor de wedren, zodat zij één rechte rij zouden vormen; daarna nam een van hen een lange rietstok die voor die dag was klaargemaakt en droeg die naar het uiteinde van het veld

فنصبها هناك فمن سبق اقتلعها وأخذها ليعلم الحاضرون أنهُ السابق من غير نزاع فيقال لمن اقتلع تلك القصبة أنهُ أحرز قصب السبق.

en zette die daar in de grond; wie als eerste aankwam, trok hem eruit en nam hem mee, opdat de aanwezigen zouden weten dat hij onbetwist de winnaar was, en van wie die rietstok eruit trok, werd gezegd dat hij het rietstaafje van de overwinning had gewonnen.