Русские народные традиции

Русские народные традиции складывались веками и передавались от родителей к детям. Это праздники и обряды, ремёсла, песни, сказки и игры, по которым до сих пор видно, как жили и во что верили люди.

Rus halk gelenekleri yüzyıllar içinde şekillendi ve anne babadan çocuklara aktarıldı. Bunlar bayramlar ve törenler, el sanatları, şarkılar, masallar ve oyunlardır; insanların nasıl yaşadığını ve neye inandığını bugün bile bunlardan görebiliriz.

Большинство этих обычаев родилось в деревне. Крестьянский год зависел от природы: когда пахать, когда сеять, когда убирать урожай. Поэтому многие праздники приходились на важные моменты года: проводы зимы, самые длинные летние дни, конец жатвы.

Bu âdetlerin çoğu köyde doğdu. Köylünün yılı doğaya bağlıydı: ne zaman çift sürülecek, ne zaman ekilecek, ne zaman hasat kaldırılacak. Bu yüzden pek çok bayram yılın önemli anlarına denk gelirdi: kışı uğurlamaya, yazın en uzun günlerine, hasadın sonuna.

Народный календарь соединил церковные праздники с куда более древними, языческими обычаями. На праздник собиралась вся деревня: вместе пели, водили хороводы, ходили друг к другу в гости.

Halk takvimi kilise bayramlarını çok daha eski pagan âdetlerle birleştirmişti. Bayramda bütün köy bir araya gelirdi: birlikte şarkı söylenir, halka dansları yapılır, birbirlerini ziyarete gidilirdi.

Свои обряды сопровождали и всю жизнь человека: рождение, свадьбу, похороны. Русская свадьба, например, могла длиться несколько дней, и у каждого её этапа, от сватовства до пира, были свои песни. Чтобы уберечь младенца или молодых от беды, использовали обереги: вышитые узоры на одежде, пояса, маленькие амулеты.

İnsanın bütün hayatı da kendine özgü törenlerle geçerdi: doğum, düğün, cenaze. Örneğin bir Rus düğünü birkaç gün sürebilirdi ve görücülükten ziyafete kadar her aşamanın kendi şarkıları vardı. Bebeği ya da yeni evlileri kötülükten korumak için muskalar kullanılırdı: giysilere işlenmiş desenler, kuşaklar, küçük tılsımlar.

Без песни в деревне почти ничего не обходилось. Пели за работой в поле и за прялкой, на вечерних посиделках, на свадьбах и когда провожали парней в солдаты.

Köyde neredeyse hiçbir şey şarkısız olmazdı. Tarlada çalışırken ve çıkrık başında, akşam toplantılarında, düğünlerde ve delikanlılar askere uğurlanırken şarkı söylenirdi.

Хоровод был не просто танцем. В нём участвовала вся молодёжь деревни, и парни с девушками присматривались друг к другу. Так, через песню и пляску, старшие передавали младшим обычаи и правила поведения.

Horovod sadece bir dans değildi. Köyün bütün gençleri katılır, delikanlılarla kızlar birbirini süzerdi. Böylece büyükler şarkı ve dans yoluyla gençlere âdetleri ve davranış kurallarını aktarırdı.

Многие ремёсла выросли из простой необходимости. Зимой работы в поле не было, и крестьяне делали на продажу посуду, игрушки, ткани. Со временем некоторые сёла прославились своим особым стилем на всю страну.

Pek çok el sanatı basit bir ihtiyaçtan doğdu. Kışın tarlada iş olmadığından köylüler satmak için kap kacak, oyuncak ve kumaş yapardı. Zamanla bazı köyler kendine özgü üslubuyla bütün ülkede ün kazandı.

При этом вещь оставалась полезной: в расписной миске хранили еду, в резном ковше подавали квас. Секреты мастерства берегли в семье и передавали от отца к сыну, от матери к дочери.

Bu eşyalar yine de kullanışlıydı: boyalı kâsede yiyecek saklanır, oymalı kepçeyle kvas servis edilirdi. Zanaatın sırları ailede saklanır, babadan oğula, anneden kıza geçerdi.

Сказки рассказывали долгими зимними вечерами, и дети слушали их с самого раннего возраста. В них добро обычно побеждает зло, а младший и самый простой герой, например Иван-дурак, оказывается мудрее всех.

Masallar uzun kış akşamlarında anlatılır, çocuklar onları çok küçük yaştan itibaren dinlerdi. Masallarda genellikle iyilik kötülüğü yener; en küçük ve en saf kahraman, örneğin Budala İvan, herkesten akıllı çıkar.

В XIX веке собиратели фольклора начали записывать сказки и былины. Самое известное собрание, «Народные русские сказки» Александра Афанасьева, выходило с 1855 по 1863 год.

19. yüzyılda halk bilimi derleyicileri masalları ve bilinaları yazıya geçirmeye başladı. En ünlü derleme olan Aleksandr Afanasyev'in "Rus Halk Masalları" 1855 ile 1863 arasında yayımlandı.

Основой крестьянского стола были хлеб, каша и щи. Почти всё готовили в русской печи: в ней томились супы и каши и пеклись пироги.

Köylü sofrasının temeli ekmek, lapa ve lahana çorbası şçi idi. Neredeyse her şey Rus sobasında pişirilirdi: çorbalar ve lapalar orada ağır ağır pişer, börekler orada fırınlanırdı.

Рецепты передавались от матери к дочери, и в каждом краю были свои: на Севере пекли калитки, открытые ржаные пирожки, а в Сибири лепили пельмени.

Tarifler anneden kıza geçerdi ve her yörenin kendine özgü tarifleri vardı: Kuzeyde çavdardan üstü açık küçük börekler olan kalitkiler pişirilir, Sibirya'da ise pelmeni yapılırdı.

Многие из этих обычаев живы и сегодня. На Масленицу по-прежнему пекут блины, на Пасху красят яйца, а мастера хохломы и гжели работают так же, как их предшественники сто лет назад.

Bu âdetlerin çoğu bugün de yaşıyor. Maslenitsa'da hâlâ krep pişiriliyor, Paskalya'da yumurta boyanıyor, Hohloma ve Gjel ustaları da yüz yıl önceki selefleri gibi çalışıyor.

Знакомство с народными традициями помогает лучше понимать русские песни, книги и пословицы, где они упоминаются на каждом шагу.

Bu halk geleneklerini tanımak, onlara sık sık değinen Rus şarkılarını, kitaplarını ve atasözlerini daha iyi anlamayı sağlar.