Türkiye'de Gelenekler ve Günlük Yaşam

التقاليد والحياة اليومية في تركيا

وقت القراءة: 9 د

Learn Turkishتطبيق مجاني فيه نطق صوتي واختبارات وكتب حقيقيةتنزيل مجاني

كلمات مهمة

  • misafirperverlikكرم الضيافة
  • gelenekتقليد
  • gündelik hayatالحياة اليومية
  • dayanışmaتضامن
  • saygıاحترام
  • çayشاي
  • kahveقهوة
  • sofraمائدة
  • misafirضيف
  • ev sahibiمضيف
  • aileعائلة
  • komşuجار
كل الكلمات (26)
  • bayramعيد / احتفال
  • harçlıkمصروف
  • ziyaretزيارة
  • hamamحمّام تركي
  • nazar boncuğuخرزة العين
  • ritüelطقس
  • sohbetمحادثة
  • mahalleحي
  • görgüآداب
  • selamlaşmaتحية
  • el sanatıحرفة يدوية
  • halıسجادة
  • çiniفن الخزف
  • imeceعمل جماعي تطوعي

Bir ülkeyi tanımak için tarihini ve coğrafyasını bilmek yetmez, insanların gündelik hayatına da bakmak gerekir. Türkiye'nin gündelik hayatında Anadolu'nun eski gelenekleri, İslam kültürü ve modern şehir yaşamı iç içedir.

لا تكفي معرفة تاريخ بلد وجغرافيته لفهمه، بل لا بد من النظر أيضًا إلى حياة الناس اليومية. وفي الحياة اليومية في تركيا تتشابك تقاليد الأناضول القديمة والثقافة الإسلامية وحياة المدينة الحديثة.

Konukseverlik, aile bağları, komşuluk ve büyüklere saygı bu hayatın temel taşlarıdır. Bu değerler kitaplarda kalmaz. Kapıda çıkarılan ayakkabıda, ikram edilen çayda, otobüste yaşlılara verilen yerde her gün kendini gösterir.

الكرم وروابط الأسرة وحسن الجوار واحترام الكبار هي أعمدة هذه الحياة. وهذه القيم لا تبقى حبيسة الكتب. بل تظهر كل يوم في الأحذية التي تُخلع عند الباب، وفي الشاي الذي يُقدَّم للضيف، وفي المقعد الذي يُترك لشخص مسن في الحافلة.

Misafirperverlik: Misafir Bereketiyle Gelir

الكرم: الضيف يأتي ومعه البركة

Türkiye'de misafire büyük değer verilir. Habersiz gelen konuğa 'Tanrı misafiri' denir ve böyle bir konuk kapıdan geri çevrilmez. Ev sahibi elindeki en iyi yiyeceği çıkarır, en güzel fincanları kullanır. Sofra sade olsa bile misafir hemen buyur edilir. Nitekim bir atasözünde 'Misafir umduğunu değil, bulduğunu yer.' denir. Misafiri aç ya da çaysız göndermek ayıp sayılır.

يحظى الضيف في تركيا بمكانة كبيرة. فمن يأتي دون موعد يُسمّى 'Tanrı misafiri' أي ضيف الله، ولا يُردّ مثل هذا الضيف أبدًا. ويُخرج صاحب البيت أطيب ما عنده، ويستعمل أجمل الفناجين. وحتى لو كانت المائدة بسيطة يُدعى الضيف إليها فورًا. وكما يقول المثل: 'Misafir umduğunu değil, bulduğunu yer'، أي يأكل الضيف ما يجده لا ما كان يتمناه. ويُعدّ صرف الضيف جائعًا أو دون شاي عيبًا.

Konukseverliğin en sık görülen işareti çaydır. Halıcıda, oto tamircisinde, hatta devlet dairesinde bile misafire hemen çay söylenir. Bu ikramı kabul etmek kibarlıktır. Çay gelince sohbet de başlar ve bazen saatlerce sürer. Çay istemeyen biri 'Sağ olun, az önce içtim' diyerek teklifi nazikçe geri çevirebilir.

أكثر علامات الكرم شيوعًا هو الشاي. فعند بائع السجاد، وفي ورشة تصليح السيارات، بل حتى في الدوائر الحكومية، يُطلب الشاي للزائر على الفور. وقبول هذه الضيافة من حسن الأدب. ومع الشاي يبدأ الحديث، وقد يمتد ساعات أحيانًا. ومن لا يرغب في الشاي يمكنه أن يعتذر بلطف قائلًا 'Sağ olun, az önce içtim'، أي: شكرًا، شربت قبل قليل.

Çay ve Kahve: Bardakta ve Fincanda Sohbet

الشاي والقهوة: أحاديث في كأس وفنجان

Türkiye, kişi başına çay tüketiminde yıllardır dünyanın ilk sıralarındadır. Çayın büyük kısmı Doğu Karadeniz'de, özellikle Rize'de yetişir. Evlerde çay iki katlı çaydanlıkta demlenir ve ince belli bardaklarda içilir. Bazıları demli çayı, bazıları açık çayı sever. Kahvaltıdan gece yarısına kadar çay hiç eksik olmaz. Çay ocaklarındaki çaycılar, tepsileriyle dükkân dükkân dolaşıp çay taşır.

منذ سنوات وتركيا في مقدمة دول العالم في استهلاك الشاي للفرد. ويُزرع معظم الشاي في شرق منطقة البحر الأسود، ولا سيما في ريزه. وفي البيوت يُخمَّر الشاي في إبريق من طبقتين، ويُشرب في كؤوس صغيرة على شكل زهرة التوليب. بعضهم يحبه ثقيلًا، وبعضهم يحبه خفيفًا. ومن الفطور حتى منتصف الليل لا يغيب الشاي أبدًا. ويتنقل صبيان أكشاك الشاي بصوانيهم من دكان إلى دكان حاملين الشاي.

Türk kahvesi ise daha özel anlara ayrılır. Cezvede köpüklü pişirilir ve küçük fincanlarda, yanında bir bardak suyla ikram edilir. Fincanın dibinde kalan telveyle fal bakılır. Kız istemeye gelen damat adayının kahvesini genç kız pişirir; bazen de şaka yollu kahveye tuz katar. 'Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır' sözü bu kültürü iyi anlatır. Türk kahvesi kültürü ve geleneği 2013'te UNESCO listesine girdi.

أما القهوة التركية فتُترك للمناسبات الخاصة. تُطهى برغوتها في الكَنَكة، وتُقدَّم في فناجين صغيرة مع كأس من الماء. ويُقرأ الطالع في التفل المتبقي في قاع الفنجان. وحين تأتي أسرة الشاب لطلب يد الفتاة، تُعدّ الفتاة القهوة للخاطب، وقد تضع فيها الملح أحيانًا على سبيل المزاح. ويلخّص القول المأثور 'Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır'، أي إن لفنجان القهوة ذكرى أربعين عامًا، هذه الثقافة تلخيصًا جيدًا. وقد دخلت ثقافة القهوة التركية وتقاليدها قائمة اليونسكو عام 2013.

Aile: Uzaktayken Bile Yakın

الأسرة: قريبة حتى من بعيد

Türkiye'de aile, hayatın merkezindedir. Eskiden, özellikle köylerde, büyükanne, büyükbaba, oğullar, gelinler ve torunlar aynı evde ya da aynı avluda yaşardı. Evlilik ya da meslek seçimi gibi önemli kararları çoğu zaman bütün aile birlikte konuşur. Biri hastalandığında ya da başı sıkıştığında ilk yardıma koşan yine ailedir.

الأسرة في تركيا في قلب الحياة. ففي الماضي، ولا سيما في القرى، كان الأجداد والأبناء وزوجاتهم والأحفاد يعيشون في بيت واحد أو حول فناء واحد. والقرارات المهمة، مثل الزواج أو اختيار المهنة، كثيرًا ما تتداولها الأسرة كلها معًا. وحين يمرض أحد أو يقع في ضيق، تكون الأسرة أول من يهبّ لنجدته.

Şehirleşmeyle birlikte aileler küçüldü; ancak aile bağları kopmadı. Pek çok genç evlenene kadar anne babasıyla yaşar. Pazar kahvaltıları, bayram ziyaretleri ve her gün telefonla hal hatır sormak bugün de yaygındır. Başarı da sorun da tek kişinin değil, bütün ailenin meselesi sayılır. Bu durum insana hem güven verir hem de sorumluluk yükler.

ومع التحضّر صغرت الأسر، لكن الروابط لم تنقطع. فكثير من الشباب يعيشون مع آبائهم حتى الزواج. وما زالت فطورات يوم الأحد وزيارات الأعياد والاتصالات اليومية للاطمئنان على الجميع أمرًا شائعًا. ويُنظر إلى النجاح والمشكلات على أنها شأن الأسرة كلها لا شأن فرد واحد. وهذا يمنح الإنسان شعورًا بالأمان، ويحمّله في الوقت نفسه مسؤولية.

Büyüklere Saygı: Abla, Abi, Teyze, Amca

احترام الكبار: أبلا، أبي، تيزه، أمجا

Türk çocukları büyüklere saygıyı küçük yaşta öğrenir. Bayramlarda büyüklerin eli öpülür ve alına götürülür. Yaşça büyük biri odaya girdiğinde gençler ayağa kalkar; otobüste de büyüklere yer verilir. Sofrada yemeğe önce büyükler başlar. Bazı ailelerde büyüklerin yanında bacak bacak üstüne atmak ya da sigara içmek hâlâ ayıp sayılır.

يتعلم الأطفال الأتراك احترام الكبار منذ الصغر. ففي الأعياد يقبّلون أيدي الكبار ويضعونها على جباههم. وإذا دخل شخص كبير الغرفة وقف الشباب، وفي الحافلة يتركون له مقاعدهم. وعلى المائدة يبدأ الكبار الأكل أولًا. وفي بعض الأسر ما زال وضع الساق على الساق أو التدخين أمام الكبار يُعدّ قلة أدب.

Bu saygı dile de yansır. Türkçede yaşça büyük birine yalnızca adıyla seslenmek pek kibar bulunmaz. Bunun yerine 'abla', 'abi', 'teyze' ya da 'amca' denir. Bu sözcükler akraba olmayan insanlar için de kullanılır. Bakkala 'amca', pazarda sebze satan kadına 'teyze' demek hem saygıyı hem de yakınlığı gösterir. Resmî ortamlarda ise addan sonra 'Hanım' ya da 'Bey' eklenir ve kişiye Ayşe Hanım, Mehmet Bey diye seslenilir.

ويظهر هذا الاحترام في اللغة أيضًا. ففي التركية لا يُعدّ من اللباقة أن تنادي شخصًا أكبر منك باسمه وحده. بل يقال 'abla' (الأخت الكبرى) و'abi' (الأخ الأكبر) و'teyze' (الخالة) و'amca' (العم). وتُستعمل هذه الكلمات مع من ليسوا من الأقارب أيضًا. فمناداة البقال 'amca' وبائعة الخضار في السوق 'teyze' تعبّر عن الاحترام والمودة معًا. وفي المواقف الرسمية يضاف 'Hanım' أو 'Bey' بعد الاسم، فيقال: عائشة هانم أو محمد بك.

Sofra Kültürü: Uzun Kahvaltılar, Paylaşılan Tabaklar

ثقافة المائدة: فطور طويل وأطباق مشتركة

Türkiye'de yemek, bir araya gelmek için iyi bir bahanedir. Özellikle hafta sonu kahvaltısı uzun sürer. Sofraya beyaz peynir, kaşar, zeytin, domates, salatalık, bal, kaymak, reçel ve haşlanmış yumurta dizilir. Yanında simit ya da sıcak ekmek bulunur, bazen tavada menemen ya da sucuklu yumurta da gelir. 'Kahvaltı' sözcüğü 'kahve altı'ndan türemiştir ve kahveden önce yenen yemek demektir.

الطعام في تركيا ذريعة جيدة للاجتماع. وفطور عطلة نهاية الأسبوع خاصة يطول كثيرًا. فتُصفّ على المائدة الجبنة البيضاء وجبنة القشقوان والزيتون والطماطم والخيار والعسل والقشطة والمربى والبيض المسلوق. ويؤكل معها السميت أو الخبز الساخن، وأحيانًا تأتي المقلاة بالمنمن أو بالبيض مع السجق. وكلمة 'kahvaltı' مشتقة من 'kahve altı'، ومعناها الطعام الذي يؤكل قبل القهوة.

Akşam yemeklerinde de paylaşmak esastır. Mezeler ve salatalar ortaya konur, herkes istediğinden alır. Yemeğe başlarken 'Afiyet olsun' denir. Yemeği yapan kişiye de 'Elinize sağlık' diye teşekkür edilir. Yemekten sonra çay gelir ve çoğu evde çay içilmeden kimse sofradan kalkmaz.

وفي العشاء أيضًا القاعدة هي المشاركة. فتوضع المقبلات والسلطات في الوسط، ويأخذ كل واحد ما يشاء. وقبل الأكل يقال 'Afiyet olsun' (بالهناء والشفاء). ويُشكر من طبخ بعبارة 'Elinize sağlık' (سلمت يداك). وبعد الطعام يأتي الشاي، وفي معظم البيوت لا يقوم أحد عن المائدة قبل أن يشربه.

Türk Gelenekleri Hakkında İlginç Bilgiler

معلومات طريفة عن التقاليد التركية

  • Türk evlerinde ayakkabılar kapıda çıkarılır. Ev sahibi misafire genellikle terlik verir.

    في البيوت التركية تُخلع الأحذية عند الباب. وعادة ما يقدّم صاحب البيت للضيوف خُفًّا منزليًّا.

  • Mavi camdan yapılan nazar boncuğu, kötü bakışlardan koruması için kapılara, arabalara ve bebeklerin giysilerine takılır.

    تُعلَّق خرزة العين الزرقاء الزجاجية على الأبواب وفي السيارات وعلى ملابس الرضّع لتقي من العين الحاسدة.

  • Yeni bir ev, iş ya da araba alan birine 'Hayırlı olsun' denir. Bu dileğe genellikle 'Sağ ol' ya da 'Teşekkürler' diye karşılık verilir.

    يقال لمن اشترى بيتًا أو سيارة أو بدأ عملًا جديدًا 'Hayırlı olsun' (مبارك، عسى أن يكون فيه الخير). والرد المعتاد 'Sağ ol' أو 'Teşekkürler' (شكرًا).

  • Düğünlerde gelinle damadın yakasına para iğnelenir, akrabalar altın takar. Bu takılar yeni çiftin ilk birikimi olur.

    في الأعراس تُشبك الأوراق النقدية على ياقتي العروسين، ويهدي الأقارب الذهب. وتصبح هذه الهدايا أول مدخرات الزوجين.

  • Bir evde cenaze olduğunda komşular birkaç gün boyunca o eve yemek getirir ve yas tutan aile mutfağa girmez. Ölünün ardından helva kavrulup dağıtılır.

    إذا حدثت وفاة في بيت، يحمل الجيران الطعام إليه عدة أيام، ولا تطبخ الأسرة المفجوعة. وبعد الوفاة تُحمَّص الحلاوة وتُوزَّع.

  • Türk hamamının kökleri Roma ve Bizans hamamlarına uzanır. Osmanlı döneminde insanlar hamama hem yıkanmak hem de buluşup sohbet etmek için giderdi.

    تعود جذور الحمام التركي إلى الحمامات الرومانية والبيزنطية. وفي العهد العثماني كان الناس يذهبون إلى الحمام للاغتسال وللقاء والحديث معًا.

Bayramlar: Ziyaretler ve Harçlıklar

الأعياد: زيارات وعيديات

Yılın en kalabalık ve hareketli günleri iki dinî bayramdır: Ramazan Bayramı ve Kurban Bayramı. Ramazan Bayramı bir aylık orucun ardından gelir ve üç gün sürer. Bayram sabahı erkekler bayram namazına gider, ardından ziyaretler başlar. Çocuklar büyüklerin elini öper ve harçlık alır. Misafirlere şeker ve tatlı ikram edilir. Bayramdan önce milyonlarca kişi memleketine gitmek için yola çıkar.

أكثر أيام السنة ازدحامًا وحيوية هي أيام العيدين الدينيين: عيد الفطر وعيد الأضحى. يأتي عيد الفطر بعد شهر الصيام ويستمر ثلاثة أيام. وفي الصباح يذهب الرجال إلى صلاة العيد، ثم تبدأ الزيارات. يقبّل الأطفال أيدي الكبار ويحصلون على العيدية. ويُقدَّم للضيوف السكاكر والحلويات. وقبل العيد يسافر ملايين الناس إلى مدنهم وقراهم الأصلية.

Kurban Bayramı dört gün sürer ve kökü Hz. İbrahim'in hikâyesine dayanır. Durumu iyi olan aileler kurban keser, etin bir kısmını yoksullara ve komşulara dağıtır. Bayramda insanlar tanıdık tanımadık herkesle bayramlaşır. Küs olanlar barışır, uzun süredir görüşmeyen akrabalar birbirini arar.

ويستمر عيد الأضحى أربعة أيام، ويعود أصله إلى قصة إبراهيم عليه السلام. فالأسر المقتدرة تذبح أضحية وتوزع جزءًا من لحمها على الفقراء والجيران. وفي العيد يتبادل الناس التهاني مع الجميع، من يعرفونه ومن لا يعرفونه. فيتصالح المتخاصمون، ويتصل الأقارب الذين لم يلتقوا منذ زمن طويل بعضهم ببعض.

Görgü: Yazılı Olmayan Kurallar

آداب السلوك: قواعد غير مكتوبة

Türkiye'de gündelik hayatın yazılı olmayan pek çok kuralı vardır. Konuşan birinin sözünü kesmek kabalık sayılır. Taşınan komşuya yardım etmek ya da hasta komşuya çorba götürmek beklenen davranışlardır. Bu yardımın karşılığında kimse bir şey istemez. Köylerde bu yardımlaşmanın adı imecedir: Yol yapımında ya da hasatta bütün köy birlikte çalışır.

للحياة اليومية في تركيا قواعد كثيرة غير مكتوبة. فمقاطعة المتكلم تُعدّ وقاحة. ومساعدة الجار في نقل أثاثه أو حمل الحساء إلى جار مريض من السلوك المتوقع من الجميع. ولا يطلب أحد مقابلًا لهذه المساعدة. وفي القرى يُسمّى هذا التعاون «إيمجه»: فعند شق طريق أو جني محصول يعمل أهل القرية كلهم معًا.

Selamlaşma da kısa sürmez. Tanıdık biriyle karşılaşınca yalnızca 'Merhaba' demek yetmez; 'Nasılsın?', 'Evdekiler nasıl?', 'İşler nasıl?' gibi sorular da sorulur. Çalışan birine 'Kolay gelsin', hasta birine 'Geçmiş olsun' denir. Bu kalıpları bilen bir yabancı kısa sürede sıcak bir ilgiyle karşılanır.

والتحية أيضًا لا تنتهي سريعًا. فحين تلتقي بأحد معارفك لا يكفي أن تقول 'Merhaba'، بل تُطرح أسئلة مثل 'Nasılsın?' (كيف حالك؟) و'Evdekiler nasıl?' (كيف حال أهل البيت؟) و'İşler nasıl?' (كيف العمل؟). ويقال لمن يعمل 'Kolay gelsin' (الله يعطيك العافية)، وللمريض 'Geçmiş olsun' (سلامتك). والأجنبي الذي يعرف هذه العبارات سرعان ما يلقى ترحيبًا حارًّا.

El Sanatları: Halıdan Çiniye

الحرف اليدوية: من السجاد إلى الخزف

Anadolu'da el sanatları yüzyıllar boyunca hem geçim kaynağı hem de bir sanat dalı olmuştur. Halı ve kilim dokumacılığı köylerde bugün de sürer. Her yörenin kendine özgü desenleri ve renkleri vardır. Bir uzman, halıya bakarak onun nerede dokunduğunu söyleyebilir. Desenlerin de birer anlamı vardır: Koçboynuzu gücü, elibelinde ise kadını ve bereketi simgeler.

ظلت الحرف اليدوية في الأناضول قرونًا مصدرًا للرزق وفنًّا في آن واحد. وما زالت حياكة السجاد والكليم مستمرة في القرى حتى اليوم. ولكل منطقة نقوشها وألوانها. ويستطيع الخبير أن ينظر إلى سجادة فيعرف أين نُسجت. وللنقوش معانٍ أيضًا: فقرن الكبش يرمز إلى القوة، و«إلي بلينده»، وهو شكل امرأة تضع يديها على خصرها، يرمز إلى المرأة والخصب.

Çini sanatı, Osmanlı döneminde, özellikle 16. yüzyılda en parlak çağını yaşadı. İznik çinileri kobalt mavisi ve mercan kırmızısıyla ünlüdür. İstanbul'daki Rüstem Paşa Camii ile Sultanahmet Camii'nin duvarları bu çinilerle kaplıdır. Bakırcılık, ahşap oymacılığı, hat ve tezhip de köklü sanatlardır. Bu sanatları öğrenmek bugün de yıllar alır. Çırak, ustasının yanında adım adım ilerler.

بلغ فن البلاط الخزفي ذروته في العهد العثماني، ولا سيما في القرن السادس عشر. واشتهر خزف إزنيق بلونيه الأزرق الكوبالتي والأحمر المرجاني. وجدران جامع رستم باشا وجامع السلطان أحمد في إسطنبول مكسوة بهذا الخزف. والنحاسة والحفر على الخشب والخط والتذهيب من الفنون العريقة أيضًا. وتعلّمها ما زال يستغرق سنوات. فالمتدرب يتقدم خطوة خطوة إلى جانب معلمه.

Hamam: Kese, Köpük ve Sohbet

الحمام: كيس وصابون وحديث

Osmanlı şehirlerinde neredeyse her mahallenin bir hamamı vardı. Çoğu evde banyo olmadığı için insanlar haftada bir hamama giderdi. Hamam aynı zamanda bir buluşma yeriydi. Kadınlar ve erkekler ayrı bölümlerde ya da ayrı saatlerde yıkanır, bu arada dinlenip mahallenin haberlerini konuşurdu. Düğünden önceki gelin hamamı ve doğumdan kırk gün sonra yapılan kırk hamamı gibi gelenekler bazı ailelerde bugün de sürer.

كان لكل حي تقريبًا في المدن العثمانية حمّامه. ولأن معظم البيوت لم يكن فيها حمّام، كان الناس يذهبون إلى الحمام مرة في الأسبوع. وكان الحمام أيضًا مكانًا للقاء. فالنساء والرجال يغتسلون في أقسام منفصلة أو في أوقات مختلفة، ويستريحون ويتبادلون أخبار الحي. وما زالت عادات مثل حمام العروس قبل الزفاف و'kırk hamamı'، أي حمام اليوم الأربعين بعد الولادة، حية في بعض الأسر.

Hamam üç bölümden oluşur: soyunma yeri olan soğukluk ya da camekân, ılık bir geçiş bölümü olan ılıklık ve asıl yıkanılan sıcaklık. Sıcaklıkta yıkanan kişi ortadaki mermer göbek taşına uzanır. Tellak ya da natır önce keseyle sırtını ovar, sonra onu bol köpükle yıkar. İstanbul'da Mimar Sinan'ın yaptığı Çemberlitaş Hamamı gibi 16. yüzyıldan kalma hamamlar bugün de açıktır.

يتكون الحمام من ثلاثة أقسام: «صوغوقلوك» أو «جامكان» حيث يخلع الناس ملابسهم، و«إيليقليق» وهو ممر دافئ، و«صيجاقليق» وهو القاعة الحارة التي يجري فيها الاغتسال. وفي القاعة الحارة يستلقي المستحم على حجر الرخام في الوسط المسمّى «غوبك طاشي». ويفرك له المكيّس، «تلاك» عند الرجال أو «ناطر» عند النساء، ظهره أولًا بالكيس، ثم يغسله برغوة كثيفة. وفي إسطنبول ما زالت حمامات من القرن السادس عشر مفتوحة، مثل حمام تشمبرلي طاش الذي بناه المعمار سنان.

Değişen Türkiye: Gelenek ve Modern Hayat

تركيا المتغيرة: التقاليد والحياة الحديثة

Türkiye son yetmiş yılda hızla değişti. Köylerden şehirlere büyük göçler yaşandı; bugün nüfusun büyük çoğunluğu şehirlerde yaşar. Birçok genç okumak ya da çalışmak için ailesinden uzaklaşır, bir kısmı yurt dışına gider. Alışveriş merkezleri, e-ticaret ve sosyal medya eski alışkanlıkların bazılarını değiştirdi.

تغيّرت تركيا بسرعة خلال السبعين عامًا الأخيرة. فقد شهدت هجرات كبيرة من القرى إلى المدن، واليوم تعيش الغالبية العظمى من السكان في المدن. ويبتعد كثير من الشباب عن أسرهم للدراسة أو العمل، ويسافر بعضهم إلى الخارج. وغيّرت المراكز التجارية والتسوق عبر الإنترنت ووسائل التواصل الاجتماعي بعض العادات القديمة.

Yine de birçok gelenek yeni hayata uyum sağladı. İstanbul'da tek başına yaşayan bir genç bayramda memleketine gider ve annesinin dolmasını hâlâ her yemekten üstün tutar. Bayram tebrikleri artık telefondan mesajla gönderilir; ancak büyüklerin eli yine yüz yüze öpülür. Gelenek ile modern hayat çoğu zaman birbirini dışlamaz, yan yana yürür.

ومع ذلك تكيّفت تقاليد كثيرة مع الحياة الجديدة. فالشاب الذي يعيش وحده في إسطنبول يعود إلى بلدته في العيد، وما زال يفضّل محشي أمه على أي طعام آخر. وتُرسل تهاني العيد اليوم برسائل الهاتف، لكن أيدي الكبار ما زالت تُقبَّل وجهًا لوجه. والتقاليد والحياة الحديثة لا يُلغي أحدهما الآخر في الغالب، بل يسيران جنبًا إلى جنب.

Son Söz: Her Gün Yaşanan Gelenekler

كلمة أخيرة: تقاليد تُعاش كل يوم

Türkiye'deki geleneklerin çoğu müzelerde değil, gündelik hayatın içindedir. Çay bardağının başında dönen sohbet, bayramda öpülen eller, cenaze evine götürülen yemek ve otobüste yaşlıya verilen yer bunlardan yalnızca birkaçıdır.

معظم التقاليد في تركيا لا توجد في المتاحف، بل في صميم الحياة اليومية. فالحديث حول كأس الشاي، والأيدي التي تُقبَّل في الأعياد، والطعام الذي يُحمل إلى بيت العزاء، والمقعد الذي يُترك لمسنّ في الحافلة، ليست إلا أمثلة قليلة منها.

Bu geleneklerin dili de Türkçedir. 'Kolay gelsin', 'Geçmiş olsun', 'Elinize sağlık' ve 'Hayırlı olsun' gibi kalıpları öğrenen biri hem dili hem de bu küçük âdetleri daha iyi anlar.

ولغة هذه التقاليد هي التركية. فمن يتعلم عبارات مثل 'Kolay gelsin' و'Geçmiş olsun' و'Elinize sağlık' و'Hayırlı olsun' يفهم اللغة وهذه العادات الصغيرة فهمًا أفضل.

في التطبيق المجاني يمكنك الاستماع إلى هذا النص والضغط على أي كلمة لمعرفة معناها.

من المدونة

نصوص أخرى باللغة التركية