الْعَائِلَة الْعَرَبِيَّة

الْعَائِلَة فِي الْعَالَم الْعَرَبِيّ كَبِيرَة وَقَرِيبَة. لَيْسَتِ الْأُمّ وَالْأَب وَالْأَوْلَاد فَقَط، بَلْ أَيْضًا الْجَدّ وَالْجَدَّة، وَالْعَمّ وَالْخَال، وَالْعَمَّة وَالْخَالَة، وَأَوْلَادُهُم.

In de Arabische wereld zijn families groot en hecht. De familie bestaat niet alleen uit moeder, vader en kinderen, maar ook uit opa en oma, ooms en tantes van beide kanten en hun kinderen.

فِي هٰذِهِ الْمَقَالَة نَتَعَرَّف عَلَى الْعَائِلَة الْعَرَبِيَّة: أَسْمَاؤُهَا، وَعَادَاتُهَا، وَأَيَّامُهَا الْجَمِيلَة.

In dit artikel leren we de Arabische familie kennen: haar namen, haar gewoonten en haar fijne dagen.

فِي الْعَرَبِيَّة كَلِمَتَان لِأَخ الْأَب وَأَخ الْأُمّ. أَخُو الْأَب هُوَ «الْعَمّ»، وَأَخُو الْأُمّ هُوَ «الْخَال».

Het Arabisch heeft twee verschillende woorden voor de broer van je vader en de broer van je moeder. De broer van je vader is de "amm", de broer van je moeder de "khal".

وَكَذٰلِكَ أُخْت الْأَب هِيَ «الْعَمَّة»، وَأُخْت الْأُمّ هِيَ «الْخَالَة». فِي لُغَات كَثِيرَة هُنَاكَ كَلِمَة وَاحِدَة فَقَط، لٰكِنْ فِي الْعَرَبِيَّة هُنَاكَ أَرْبَع كَلِمَات.

Zo is ook de zus van je vader de "amma" en de zus van je moeder de "khala". Veel talen hebben er maar één woord voor, maar het Arabisch heeft er vier.

وَالْعَرَب يَسْتَعْمِلُون هٰذِهِ الْكَلِمَات مَعَ النَّاس الْكِبَار أَيْضًا. الطِّفْل يَقُول لِجَار كَبِير: «يَا عَمِّي»، وَلِجَارَة كَبِيرَة: «يَا خَالَتِي». هٰذَا احْتِرَام وَمَحَبَّة.

Arabieren gebruiken deze woorden ook voor oudere mensen. Een kind noemt een oudere buurman "ya ammi" (oom) en een oudere buurvrouw "ya khalati" (tante). Dat is een teken van respect en genegenheid.

عِنْدَمَا يُولَد الطِّفْل الْأَوَّل، تَتَغَيَّر أَسْمَاء الْأَب وَالْأُمّ أَحْيَانًا! إِذَا كَانَ اسْم الِابْن أَحْمَد، يُصْبِح الْأَب «أَبُو أَحْمَد»، وَتُصْبِح الْأُمّ «أُمّ أَحْمَد».

Als het eerste kind wordt geboren, veranderen de namen van de ouders soms! Heet de zoon Ahmad, dan wordt de vader "Abu Ahmad" (vader van Ahmad) en de moeder "Umm Ahmad" (moeder van Ahmad).

هٰذَا الِاسْم اسْمُهُ «الْكُنْيَة». النَّاس يُنَادُون الْأَب وَالْأُمّ بِالْكُنْيَة، لِأَنَّهَا لَطِيفَة وَفِيهَا احْتِرَام.

Zo'n naam heet een "kunya". Mensen spreken ouders aan met hun kunya, omdat dat vriendelijk en respectvol is.

وَالْكُنْيَة قَدِيمَة جِدًّا فِي الثَّقَافَة الْعَرَبِيَّة، وَمَا زَالَت مُهِمَّة الْيَوْم.

De kunya is heel oud in de Arabische cultuur en nog altijd belangrijk.

فِي بِلَاد عَرَبِيَّة كَثِيرَة، فِي الِاسْم الْكَامِل اسْم الشَّخْص، ثُمَّ اسْم الْأَب، ثُمَّ اسْم الْجَدّ، ثُمَّ اسْم الْعَائِلَة.

In veel Arabische landen bestaat een volledige naam uit iemands eigen naam, dan de naam van de vader, dan die van de grootvader en ten slotte de familienaam.

مَثَلًا: «سَارَة خَالِد مَحْمُود الْعَلِي». سَارَة هِيَ الْبِنْت، وَخَالِد أَبُوهَا، وَمَحْمُود جَدُّهَا، وَالْعَلِي اسْم الْعَائِلَة.

Bijvoorbeeld: "Sara Khalid Mahmud al-Ali". Sara is het meisje, Khalid is haar vader, Mahmud haar grootvader en al-Ali de familienaam.

وَالْمَرْأَة الْعَرَبِيَّة فِي الْعَادَة لَا تُغَيِّر اسْمَهَا بَعْدَ الزَّوَاج. هِيَ تَبْقَى «سَارَة خَالِد» كُلّ حَيَاتِهَا.

Een Arabische vrouw verandert haar naam meestal niet als ze trouwt. Ze blijft haar hele leven "Sara Khalid".

يَوْم الْجُمُعَة يَوْم الْعَائِلَة فِي بِلَاد كَثِيرَة. الْأَوْلَاد وَالْبَنَات يَزُورُون بَيْت الْجَدّ وَالْجَدَّة مَعَ أَوْلَادِهِم.

In veel landen is vrijdag de familiedag. De zonen en dochters gaan met hun eigen kinderen naar het huis van opa en oma.

عَلَى الْمَائِدَة طَعَام كَثِير: أُرْز وَلَحْم وَسَلَطَة وَخُبْز. الْجَدَّة تَطْبُخ مُنْذُ الصَّبَاح، وَالْبَنَات يُسَاعِدْنَهَا.

Op tafel staat veel eten: rijst, vlees, salade en brood. Oma kookt al sinds de ochtend en de dochters helpen haar.

بَعْدَ الْغَدَاء يَشْرَب الْكِبَار الشَّاي وَيَتَكَلَّمُون، وَالْأَطْفَال يَلْعَبُون مَعًا فِي الْبَيْت أَوْ فِي الشَّارِع. الْبَيْت مَلِيء بِالْأَصْوَات وَالضَّحِك.

Na de lunch drinken de volwassenen thee en praten ze, en de kinderen spelen samen in huis of op straat. Het huis zit vol stemmen en gelach.

فِي الْعَائِلَة الْعَرَبِيَّة لِلْكِبَار مَكَان خَاصّ. النَّاس يَسْتَشِيرُون الْجَدّ وَالْجَدَّة فِي الْأُمُور الْمُهِمَّة، وَيَسْمَعُون كَلَامَهُم.

In de Arabische familie hebben ouderen een speciale plaats. Bij belangrijke zaken vraagt men opa en oma om raad en luistert men naar wat ze zeggen.

وَكَثِير مِنَ الْكِبَار يَعِيشُون مَعَ أَوْلَادِهِم، لَا فِي بَيْت لِلْمُسِنِّين. رِعَايَة الْأَب وَالْأُمّ عِنْدَ الْكِبَر وَاجِب عِنْدَ الْعَرَب، وَهِيَ أَيْضًا شَرَف.

Veel ouderen wonen bij hun kinderen en niet in een verzorgingshuis. Voor je ouders zorgen als ze oud zijn, is voor Arabieren een plicht en ook een eer.

وَهُنَاكَ قَوْل مَشْهُور عَنِ الْأُمّ: «الْجَنَّة تَحْتَ أَقْدَام الْأُمَّهَات». كُلّ طِفْل عَرَبِيّ يَعْرِف هٰذَا الْقَوْل.

Over moeders bestaat een beroemd gezegde: "Het paradijs ligt aan de voeten van de moeders." Elk Arabisch kind kent het.

عِنْدَ الْعَرَب، الْجَار قَرِيب مِثْلَ الْعَائِلَة. هُنَاكَ قَوْل مَشْهُور: «الْجَار قَبْلَ الدَّار». مَعْنَاهُ: اخْتَرِ الْجَار الطَّيِّب قَبْلَ أَنْ تَخْتَار الْبَيْت.

Voor Arabieren staat een buurman net zo dichtbij als familie. Een bekend gezegde luidt: "Eerst de buur, dan het huis." Dat betekent: kies een goede buur voordat je een huis kiest.

الْجِيرَان يَتَبَادَلُون الطَّعَام، وَيَزُورُون الْمَرِيض، وَيُسَاعِدُون فِي الْأَفْرَاح وَالْأَحْزَان.

Buren delen eten, bezoeken zieken en helpen elkaar bij blijde en droevige gebeurtenissen.

وَفِي أَحْيَان كَثِيرَة تُرْسِل الْأُمّ صَحْن طَعَام إِلَى الْجِيرَان، وَالْجِيرَان يُرْجِعُون الصَّحْن وَفِيهِ طَعَام أَيْضًا.

Vaak stuurt moeder een bord eten naar de buren, en de buren brengen het bord terug met ook weer eten erop.

فِي الْأَعْيَاد وَالْأَعْرَاس تَجْتَمِع الْعَائِلَة الْكَبِيرَة كُلُّهَا. قَدْ يَكُون فِي الْعُرْس مِئَات النَّاس، وَأَكْثَرُهُم مِنَ الْأَقَارِب.

Op feestdagen en bruiloften komt de hele grote familie samen. Op een bruiloft kunnen honderden mensen zijn, en de meesten zijn familie.

وَفِي الْعِيد يَزُور الصِّغَار الْكِبَار، وَيَأْخُذُون «الْعِيدِيَّة»: نُقُود قَلِيلَة أَوْ هَدِيَّة. الْأَطْفَال يُحِبُّون الْعِيد كَثِيرًا لِهٰذَا السَّبَب!

Tijdens het Eid-feest bezoeken de jongeren de ouderen en krijgen ze "eidiyya": een beetje geld of een cadeautje. Ook daarom houden kinderen zo van het feest!

هٰذِهِ كَلِمَات مُهِمَّة عَنِ الْعَائِلَة:

Dit zijn belangrijke woorden over de familie:

الْعَائِلَة عِنْدَ الْعَرَب هِيَ الْقَلْب. فِيهَا الْمَحَبَّة وَالْمُسَاعَدَة وَالِاحْتِرَام، وَفِيهَا أَيْضًا الْأَكْل الْكَثِير وَالْكَلَام الْكَثِير!

Voor Arabieren is de familie het hart van het leven. Er is liefde, hulp en respect, en ook veel eten en veel gepraat!

إِذَا زَارَكَ صَدِيق عَرَبِيّ، اسْأَلْهُ عَنْ عَائِلَتِهِ. سَيَفْرَح بِسُؤَالِكَ، وَسَيُحَدِّثُكَ عَنْهُم طَوِيلًا.

Als een Arabische vriend bij je op bezoek komt, vraag dan naar zijn familie. Hij zal blij zijn met de vraag en je er lang over vertellen.