Архитектура Москвы

Москва строится уже больше восьми веков, и почти каждая эпоха оставила в городе свои здания. Город не раз горел, его перестраивали и снова застраивали, а архитектура менялась вместе со страной.

Aan Moskou wordt al meer dan acht eeuwen gebouwd, en bijna elke periode heeft in de stad haar eigen gebouwen achtergelaten. De stad is meer dan eens afgebrand, werd herbouwd en opnieuw volgebouwd, en de architectuur veranderde mee met het land.

На одной улице здесь можно увидеть белокаменную церковь XVII века, особняк в стиле модерн и сталинскую высотку. А на горизонте блестят стеклянные башни Москва-Сити.

In één straat zie je hier een witstenen kerk uit de 17e eeuw, een herenhuis in jugendstil en een stalinistische wolkenkrabber. En aan de horizon glinsteren de glazen torens van Moskou-City.

Первый деревянный Кремль появился на Боровицком холме в 1156 году, при князе Юрии Долгоруком. Каменное строительство началось позже, в 1320-х годах, при Иване Калите. Из камня тогда строили прежде всего крепостные стены и храмы.

Het eerste houten Kremlin verrees in 1156 op de Borovitskiheuvel, onder vorst Joeri Dolgoroeki. In steen werd pas later gebouwd, in de jaren twintig van de 14e eeuw, onder Ivan Kalita. Steen gebruikte men toen vooral voor vestingmuren en kerken.

Московские мастера опирались на традиции Владимира и Византии, но охотно учились и у приглашённых итальянцев. Внутри храмы расписывали фресками, а иконы для Благовещенского собора писали Феофан Грек и Андрей Рублёв.

De Moskouse bouwmeesters bouwden voort op de tradities van Vladimir en Byzantium, maar leerden ook graag van de Italianen die ze naar de stad haalden. Vanbinnen werden de kerken met fresco's beschilderd, en de iconen voor de Annunciatiekathedraal werden geschilderd door Theophanes de Griek en Andrej Roebljov.

В XVI-XVII веках московская архитектура стала ярче и смелее. Строили из красного кирпича с белокаменными деталями, а у храмов появились высокие шатровые крыши. Первым каменным шатровым храмом стала церковь Вознесения в Коломенском (1532).

In de 16e en 17e eeuw werd de Moskouse architectuur kleurrijker en gedurfder. Er werd gebouwd met rode baksteen en witstenen details, en kerken kregen hoge tentdaken. De eerste stenen kerk met een tentdak was de Hemelvaartkerk in Kolomenskoje (1532).

Мастера той эпохи не жалели украшений: фасады покрывали узорами из кирпича и цветных изразцов, окна обрамляли резными наличниками. Этот нарядный стиль позже назвали «русским узорочьем». Хороший пример: церковь Троицы в Никитниках.

De bouwmeesters van die tijd waren niet zuinig met versieringen: gevels werden bedekt met patronen van baksteen en gekleurde tegels, en rond de ramen kwamen gesneden omlijstingen. Deze sierlijke stijl kreeg later de naam “Russisch oezorotsje”. Een mooi voorbeeld is de Drievuldigheidskerk in Nikitniki.

При Петре I в Москву пришла европейская архитектура, хотя в 1712 году столицей стал Петербург. В XVIII веке в городе строили сначала в стиле барокко, а затем в стиле классицизма с его строгими колоннами и портиками.

Onder Peter I deed de Europese architectuur haar intrede in Moskou, ook al werd Petersburg in 1712 de hoofdstad. In de 18e eeuw bouwde men in de stad eerst in barokstijl en daarna in het classicisme, met zijn strenge zuilen en portieken.

Двор переехал в Петербург, но Москва осталась любимым городом дворянства. Знать строила здесь просторные городские усадьбы с садами, а Матвей Казаков возвёл в Кремле здание Сената. Европейские колонны соседствовали со старыми церквями, и у Москвы сложился свой, более уютный облик.

Het hof verhuisde naar Petersburg, maar Moskou bleef de geliefde stad van de adel. Adellijke families bouwden hier ruime stadslandgoederen met tuinen, en Matvej Kazakov zette in het Kremlin het Senaatsgebouw neer. Europese zuilen stonden naast oude kerken, en zo kreeg Moskou een eigen, huiselijker karakter.

После пожара 1812 года, когда сгорела большая часть Москвы, город пришлось отстраивать заново. Во второй половине века сюда пришли железные дороги, заводы и банки, и Москва стала крупным торговым и промышленным центром.

Na de brand van 1812, waarbij het grootste deel van Moskou in vlammen opging, moest de stad opnieuw worden opgebouwd. In de tweede helft van de eeuw kwamen er spoorwegen, fabrieken en banken, en Moskou werd een groot centrum van handel en industrie.

Архитекторы того времени охотно смешивали исторические стили и при этом пользовались новыми материалами: сталью, стеклом, а позже и железобетоном. Над Верхними торговыми рядами на Красной площади, нынешним ГУМом, инженер Владимир Шухов сделал лёгкую стеклянную крышу.

Architecten uit die tijd mengden graag historische stijlen en gebruikten daarbij nieuwe materialen: staal, glas en later ook gewapend beton. Boven de Bovenste Handelsrijen aan het Rode Plein, het huidige warenhuis GUM, bouwde ingenieur Vladimir Sjoechov een licht glazen dak.

После революции 1917 года Москва в 1918-м снова стала столицей. Новое государство хотело новой архитектуры: простой, полезной и совсем не похожей на дворцы прошлого.

Na de revolutie van 1917 werd Moskou in 1918 weer de hoofdstad. De nieuwe staat wilde een nieuwe architectuur: eenvoudig, nuttig en totaal anders dan de paleizen van vroeger.

С конца 1950-х годов город начал быстро застраиваться типовыми пятиэтажками, «хрущёвками». Они были скромными и тесными, зато дали отдельные квартиры семьям, которые раньше жили в коммуналках и бараках.

Vanaf eind jaren vijftig werd de stad in hoog tempo volgebouwd met standaardflats van vijf verdiepingen, de “chroesjtsjovka's”. Ze waren eenvoudig en krap, maar gaven een eigen woning aan gezinnen die tot dan toe in gedeelde woningen en barakken hadden gewoond.

Сегодня в Москве старинная церковь и стеклянный офисный центр нередко стоят на одной улице. Город продолжает расти, и новые стройки часто вызывают споры.

Tegenwoordig staan een oude kerk en een glazen kantoorgebouw in Moskou vaak in dezelfde straat. De stad blijft groeien, en nieuwe bouwprojecten leiden geregeld tot discussie.

Современные архитекторы работают со стеклом, металлом и бетоном. Многие старые заводы и фабрики не снесли, а превратили в выставочные залы, офисы и жилые дома.

Hedendaagse architecten werken met glas, metaal en beton. Veel oude fabrieken zijn niet gesloopt, maar omgebouwd tot tentoonstellingsruimtes, kantoren en woningen.

Архитектура Москвы состоит не только из домов. Это ещё и улицы, набережные и парки:

De architectuur van Moskou bestaat niet alleen uit gebouwen. Ook straten, kades en parken horen erbij:

Такие места нужны и москвичам, и туристам. Здесь гуляют, катаются на велосипедах и самокатах, а летом сидят на траве и смотрят на город.

Zowel Moskovieten als toeristen hebben zulke plekken nodig. Mensen wandelen er, fietsen en steppen, en in de zomer zitten ze in het gras en kijken uit over de stad.

Прогулка по Москве похожа на урок истории. Древние храмы, дворянские усадьбы, сталинские высотки и стеклянные башни стоят в одном городе, а иногда и на соседних улицах.

Een wandeling door Moskou is net een geschiedenisles. Oude kerken, adellijke landgoederen, stalinistische wolkenkrabbers en glazen torens staan in één stad, en soms zelfs in straten naast elkaar.

По зданиям видно, как менялась страна: что строили при царях, как жили в XIX веке, о чём мечтали в 1920-е и в сталинские годы. Москва строится и сейчас, так что её облик ещё не раз изменится.

Aan de gebouwen zie je hoe het land veranderde: wat er onder de tsaren werd gebouwd, hoe men in de 19e eeuw leefde, waar men in de jaren twintig en onder Stalin van droomde. Er wordt in Moskou nog altijd gebouwd, dus het gezicht van de stad zal nog vaak veranderen.