Транссибирская магистраль

Транссибирская магистраль, или просто Транссиб, тянется от Москвы до Владивостока на 9288 километров. Это самая длинная железная дорога в мире. Поезд пересекает Урал, всю Сибирь и Дальний Восток, а разница во времени между начальной и конечной станцией составляет семь часов.

De Transsiberische spoorweg, kortweg de Transsib, loopt over 9288 kilometer van Moskou naar Vladivostok. Het is de langste spoorlijn ter wereld. De trein doorkruist de Oeral, heel Siberië en het Verre Oosten, en tussen het begin- en het eindstation zit zeven uur tijdsverschil.

Для России Транссиб давно стал больше, чем просто транспортным путём. Вдоль него выросли города, по нему переезжали в Сибирь целые семьи. А для путешественников из других стран неделя в поезде до Тихого океана остаётся мечтой, которую многие откладывают годами.

Voor Rusland is de Transsib al lang meer dan alleen een vervoersroute. Langs de lijn ontstonden steden, en hele gezinnen verhuisden erover naar Siberië. En voor reizigers uit andere landen blijft een week in de trein naar de Stille Oceaan een droom die velen jarenlang voor zich uit schuiven.

О железной дороге через Сибирь заговорили ещё в середине XIX века. Без неё путь из Москвы к Тихому океану занимал несколько месяцев: на лошадях, по рекам и по бездорожью.

Al halverwege de 19e eeuw werd er gesproken over een spoorlijn door Siberië. Zonder spoor duurde de reis van Moskou naar de Stille Oceaan maanden: te paard, over rivieren en door ongebaand terrein.

Строительство началось в 1891 году по указу Александра III. Первый камень заложил во Владивостоке его сын, будущий император Николай II. Дорогу вели сразу с двух концов. Рабочим мешали морозы, болота, вечная мерзлота и тайга, где не было ни дорог, ни жилья. Кроме вольнонаёмных рабочих, на стройке трудились солдаты и даже каторжники.

De aanleg begon in 1891 op bevel van Alexander III. De eerste steen werd in Vladivostok gelegd door zijn zoon, de latere keizer Nicolaas II. Er werd vanaf beide uiteinden tegelijk gebouwd. De arbeiders hadden te kampen met vorst, moerassen, permafrost en taiga zonder wegen of huizen. Naast vrije loonarbeiders werkten er ook soldaten en zelfs dwangarbeiders aan de lijn.

Самым трудным оказался участок у Байкала. Пока в скалах на берегу прокладывали пути, поезда несколько лет переправляли через озеро на ледоколе-пароме «Байкал». А полностью по территории России магистраль прошла только в 1916 году, когда открыли мост через Амур у Хабаровска. До этого во Владивосток ездили через Маньчжурию.

Het moeilijkste stuk bleek dat bij het Bajkalmeer. Terwijl het spoor in de rotsen langs de oever werd aangelegd, werden de treinen een aantal jaren met de ijsbrekende veerboot Bajkal over het meer gezet. En pas in 1916, toen de brug over de Amoer bij Chabarovsk openging, liep de lijn helemaal over Russisch grondgebied. Tot die tijd reisde je via Mantsjoerije naar Vladivostok.

Поезд из Москвы во Владивосток проходит через десятки городов. Вот некоторые из самых крупных:

De trein van Moskou naar Vladivostok komt door tientallen steden. Hier een paar van de grootste:

У каждого города на маршруте своё лицо. Новосибирск появился в 1893 году как посёлок строителей моста через Обь, а сегодня это третий по численности город России. В Иркутске сохранились деревянные дома с резными наличниками, а в Улан-Удэ на центральной площади стоит огромная голова Ленина, и недалеко от города работает буддийский монастырь.

Elke stad langs de route heeft een eigen karakter. Novosibirsk ontstond in 1893 als nederzetting van de bouwers van de brug over de Ob en is nu de op twee na grootste stad van Rusland. In Irkoetsk staan nog houten huizen met gesneden raamlijsten, in Oelan-Oede staat op het centrale plein een reusachtig hoofd van Lenin, en vlak bij de stad ligt een boeddhistisch klooster dat nog in gebruik is.

Больше всего пассажиры запоминают виды за окном. Сначала тянутся леса и поля Центральной России, потом поезд переваливает через невысокий Урал. За ним начинаются тайга, степи и широкие сибирские реки.

Wat passagiers het meest bijblijft, is het uitzicht. Eerst trekken de bossen en velden van Centraal-Rusland voorbij, daarna steekt de trein de lage Oeral over. Daarachter beginnen de taiga, de steppe en de brede Siberische rivieren.

Самый известный участок проходит у Байкала, самого глубокого озера на планете. В нём около 20% всей пресной воды на поверхности Земли. За Иркутском поезд несколько часов идёт по южному берегу, и из окна видно прозрачную воду и горы на другой стороне озера.

Het bekendste stuk loopt langs het Bajkalmeer, het diepste meer ter wereld. Het bevat ongeveer 20% van al het zoete oppervlaktewater op aarde. Na Irkoetsk rijdt de trein een paar uur langs de zuidoever, en vanuit het raam zie je het heldere water en de bergen aan de overkant van het meer.

Для экономики страны Транссиб и сегодня остаётся главной артерией. По нему везут уголь, лес, нефть и металлы, а также контейнеры из Китая, Японии и Кореи в Европу. Многие сибирские города выросли именно благодаря железной дороге.

Voor de Russische economie is de Transsib nog altijd de belangrijkste slagader. Er worden steenkool, hout, olie en metalen overheen vervoerd, en ook containers uit China, Japan en Korea naar Europa. Veel Siberische steden zijn juist dankzij de spoorlijn gegroeid.

Магистраль оставила след и в культуре. В 1900 году фирма Фаберже сделала для Николая II пасхальное яйцо с маленьким золотым поездом внутри: если завести его ключиком, поезд едет. А швейцарский поэт Блез Сандрар в 1913 году написал поэму «Проза о транссибирском экспрессе».

De lijn heeft ook in de cultuur sporen nagelaten. In 1900 maakte het huis Fabergé voor Nicolaas II een paasei met een klein gouden treintje erin: als je het met een sleuteltje opwindt, gaat het rijden. En de Zwitserse dichter Blaise Cendrars schreef in 1913 het gedicht Proza van de Transsiberische expres.

Инженерам пришлось решать задачи, с которыми в Европе почти не сталкивались: морозы до минус сорока, вечная мерзлота, реки шириной в километр. Мост через Енисей у Красноярска получил золотую медаль на Всемирной выставке в Париже в 1900 году. А полностью электрифицировать магистраль удалось только в 2002 году.

Ingenieurs moesten problemen oplossen die ze in Europa nauwelijks kenden: vorst tot min veertig, permafrost, rivieren van een kilometer breed. De brug over de Jenisej bij Krasnojarsk kreeg in 1900 een gouden medaille op de wereldtentoonstelling in Parijs. En pas in 2002 was de hele lijn geëlektrificeerd.

В поездах дальнего следования есть купе, плацкартные вагоны и вагон-ресторан. В каждом вагоне стоит титан, бак с кипятком, так что чай можно пить всю дорогу. За порядком следит проводник, который знает, на какой станции стоянка будет достаточно долгой, чтобы выйти на перрон.

Langeafstandstreinen hebben coupéwagons, open slaapwagons (platskart) en een restauratiewagen. In elke wagon staat een titan, een ketel met kokend water, zodat je de hele reis thee kunt drinken. De provodnik, de wagonbegeleider, houdt de orde in de gaten en weet op welk station de trein lang genoeg stopt om even het perron op te gaan.

Сегодня по Транссибу едут и местные жители, и туристы со всего мира. Без пересадок путь от Москвы до Владивостока занимает почти неделю, но многие выходят по дороге и проводят по несколько дней в Екатеринбурге, Иркутске или на Байкале. Так поездка растягивается на две-три недели.

Tegenwoordig reizen zowel inwoners als toeristen van over de hele wereld met de Transsib. Zonder overstappen duurt de reis van Moskou naar Vladivostok bijna een week, maar veel mensen stappen onderweg uit en blijven een paar dagen in Jekaterinenburg, Irkoetsk of aan het Bajkalmeer. Zo loopt de reis uit tot twee à drie weken.

Одни покупают обычный билет и едут вместе с пассажирами, которые возвращаются домой. Другие выбирают туристический поезд с экскурсиями в городах. А от Улан-Удэ можно свернуть на юг, в Монголию и Китай: этот маршрут называют Трансмонгольским.

Sommigen kopen een gewoon kaartje en reizen mee met passagiers die op weg naar huis zijn. Anderen kiezen een toeristentrein met excursies in de steden. En bij Oelan-Oede kun je afbuigen naar het zuiden, naar Mongolië en China: die route heet de Transmongoolse spoorlijn.

Транссиб строили четверть века, и за это время он изменил Сибирь. Вокруг станций выросли города, а дорога от Москвы до Тихого океана сократилась с нескольких месяцев до одной недели.

Aan de Transsib werd een kwarteeuw gebouwd, en in die tijd veranderde de lijn Siberië. Rond de stations ontstonden steden, en de reis van Moskou naar de Stille Oceaan kromp van een paar maanden tot één week.

Сегодня по магистрали круглые сутки идут грузовые и пассажирские поезда. Для одних это обычная дорога домой или на работу. Для других это поездка, о которой они потом рассказывают много лет.

Tegenwoordig rijden er dag en nacht goederen- en passagierstreinen over de lijn. Voor sommigen is het gewoon de weg naar huis of naar het werk. Voor anderen is het een reis waar ze nog jarenlang over vertellen.