Türkiye'de Festivaller ve Kutlamalar

Feste und Feiern in der Türkei

9 Min. Lesezeit

Learn TurkishGratis-App mit Audio, Quiz und echten BüchernKostenlos laden

Wichtige Wörter

  • bayramFeiertag / Fest
  • kutlamaFeier
  • şenlikFestlichkeit
  • maneviyatSpiritualität
  • gelenekTradition
  • iftarFastenbrechen
  • oruçFasten
  • mahalleViertel / Nachbarschaft
  • ritüelRitual
  • şükretmekdanken
  • mahyaMahya-Lichter
  • mezarlıkFriedhof
Alle 26 Wörter
  • harçlıkTaschengeld
  • misafirGast
  • kurbanOpfer
  • dayanışmaSolidarität
  • özgürlükFreiheit
  • egemenlikSouveränität
  • coşkuBegeisterung
  • çeşitlilikVielfalt
  • festivalFestival
  • güreşRingen
  • bereketFruchtbarkeit / Wohlstand
  • dilekWunsch
  • kınaHenna
  • halayHalay-Tanz

Türkiye'de yıl boyunca bayram ve kutlama eksik olmaz. Takvimde iki dinî bayram ile dört millî bayram yer alır. Millî bayramlar 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos ve 29 Ekim'de kutlanır. Bunlara Nevruz ve Hıdırellez gibi eski bahar şenlikleri ile neredeyse her kasabada düzenlenen yerel festivaller de eklenir.

In der Türkei mangelt es das ganze Jahr über nicht an Feiertagen und Festen. Der Kalender kennt zwei religiöse und vier nationale Feiertage. Die nationalen Feiertage werden am 23. April, 19. Mai, 30. August und 29. Oktober begangen. Dazu kommen alte Frühlingsfeste wie Nevruz und Hıdırellez sowie die örtlichen Feste, die in fast jeder Kleinstadt stattfinden.

Her bayramın kendine özgü âdetleri vardır. Bazı bayramlarda büyüklerin eli öpülür, bazılarında ateşin üzerinden atlanır, bazılarında da akşam meydanlarda fener alayı yürür. Bu âdetler, insanların neye değer verdiğini ve geçmişi nasıl andığını açıkça gösterir.

Jeder Feiertag hat seine eigenen Bräuche. An manchen küsst man den Älteren die Hand, an anderen springt man über ein Feuer, an wieder anderen zieht abends ein Laternenumzug über die Plätze. Diese Bräuche zeigen deutlich, was den Menschen wichtig ist und wie sie an die Vergangenheit erinnern.

Ramazan: Oruç, Davul ve İftar Sofraları

Ramadan: Fasten, Trommeln und Iftar-Tafeln

Ramazan, Hicri takvimin dokuzuncu ayıdır. Hicri yıl güneş yılından yaklaşık 11 gün kısa olduğu için Ramazan her yıl biraz daha erken gelir. Oruç tutanlar gün ağarmadan sahura kalkar, akşam ezanına kadar ne yer ne içer. Gece yarısından sonra mahallelerde davulcular dolaşır ve maniler söyleyerek insanları sahura uyandırır. Bayramda ise davulcular kapı kapı dolaşıp bahşişlerini toplar.

Der Ramadan ist der neunte Monat des islamischen Kalenders. Weil das islamische Jahr etwa elf Tage kürzer ist als das Sonnenjahr, beginnt der Ramadan jedes Jahr ein wenig früher. Wer fastet, steht vor dem Morgengrauen zum Sahur auf und isst und trinkt bis zum Abendgebetsruf nichts. Nach Mitternacht ziehen Trommler durch die Viertel und wecken die Leute mit kleinen Versen zum Sahur. Zum Fest gehen sie dann von Tür zu Tür und sammeln ihr Trinkgeld ein.

Akşam ezanı okununca oruç açılır. İftar sofrasında genellikle hurma, çorba ve sıcak Ramazan pidesi bulunur; tatlı olarak güllaç yenir. Belediyeler meydanlara uzun iftar masaları kurar. İstanbul'da camilerin iki minaresi arasına ışıklı yazılar asılır; Osmanlı'dan kalma bu süslemenin adı mahyadır. Ramazan'ın 27. gecesi Kadir Gecesi'dir. O gece camiler dolup taşar.

Mit dem Abendgebetsruf wird das Fasten gebrochen. Auf dem Iftar-Tisch stehen meist Datteln, Suppe und warmes Ramadan-Pide, als Nachtisch gibt es Güllaç. Die Stadtverwaltungen stellen lange Iftar-Tafeln auf die Plätze. In Istanbul spannt man leuchtende Schriftzüge zwischen zwei Minarette einer Moschee; dieser Schmuck aus osmanischer Zeit heißt Mahya. Die 27. Nacht des Ramadan ist die Nacht der Bestimmung, und in dieser Nacht sind die Moscheen brechend voll.

Ramazan Bayramı: Şeker, Harçlık ve Ziyaretler

Ramazan Bayramı: Süßigkeiten, Taschengeld und Besuche

Oruç ayı bitince üç gün süren Ramazan Bayramı başlar. Halk arasında adı Şeker Bayramı'dır, çünkü evlerde misafirlere bol bol şeker, lokum ve tatlı ikram edilir. Bayram sabahı erkekler bayram namazına gider. Birçok aile namazdan sonra mezarlığa uğrar ve ölmüş yakınlarını anar. Sonra ziyaretler başlar; ilk sırada her zaman aile büyükleri vardır.

Wenn der Fastenmonat endet, beginnt das dreitägige Ramazan Bayramı. Im Volksmund heißt es Şeker Bayramı, Zuckerfest, denn Gästen werden reichlich Bonbons, Lokum und Süßspeisen angeboten. Am Morgen des Festes gehen die Männer zum Festgebet. Viele Familien besuchen nach dem Gebet den Friedhof und gedenken ihrer verstorbenen Angehörigen. Dann beginnen die Besuche, und an erster Stelle stehen immer die Ältesten der Familie.

Çocuklar büyüklerin elini öpüp alnına koyar, karşılığında harçlık alır. Bayram için alınan yeni giysilere bayramlık denir. Çocuklar bayramlıklarını giyecekleri sabahı sabırsızlıkla bekler. İnsanlar 'İyi bayramlar' ya da 'Bayramınız mübarek olsun' diyerek birbirlerinin bayramını kutlar. Bayramdan önceki günlerde otogarlar ve havalimanları dolar, otoyollarda uzun kuyruklar oluşur. Milyonlarca insan bayramı memleketinde geçirmek için yola çıkar.

Kinder küssen den Älteren die Hand, führen sie an die Stirn und bekommen dafür Taschengeld. Die neuen Kleider, die man für das Fest kauft, heißen Bayramlık. Die Kinder warten ungeduldig auf den Morgen, an dem sie sie anziehen dürfen. Man gratuliert sich zum Fest mit 'İyi bayramlar' (Frohes Fest) oder 'Bayramınız mübarek olsun' (Gesegnetes Fest). In den Tagen vor dem Fest füllen sich Busbahnhöfe und Flughäfen, und auf den Autobahnen bilden sich lange Staus. Millionen Menschen machen sich auf den Weg, um das Fest in ihrer Heimatstadt zu verbringen.

Kurban Bayramı: Paylaşmanın Bayramı

Kurban Bayramı: Das Fest des Teilens

Kurban Bayramı, Ramazan Bayramı'ndan iki ay on gün kadar sonra gelir ve dört gün sürer. Bayramın kökü Hz. İbrahim'in hikâyesine dayanır: İbrahim oğlunu kurban etmeye hazırlanırken Allah ona bir koç gönderdi. Durumu iyi olan aileler bayramda koyun, keçi ya da sığır keser. Geleneğe göre et üçe bölünür. Bir payı evde kalır, biri akrabalara ve komşulara, biri de yoksullara gider.

Das Kurban Bayramı, das Opferfest, folgt etwa zwei Monate und zehn Tage nach dem Ramazan Bayramı und dauert vier Tage. Es geht auf die Geschichte Abrahams zurück: Als Abraham sich anschickte, seinen Sohn zu opfern, sandte Gott ihm einen Widder. Familien, die es sich leisten können, schlachten zum Fest ein Schaf, eine Ziege oder ein Rind. Nach altem Brauch wird das Fleisch gedrittelt. Ein Teil bleibt im Haus, einer geht an Verwandte und Nachbarn, einer an die Armen.

Bayram sabahı namazdan sonra kesimler başlar. Büyük şehirlerde hayvanlar belediyelerin belirlediği yerlerde kesilir; kasaplar bu günlerde gece gündüz çalışır. Köylerde ise kesim çoğunlukla bahçede, komşuların yardımıyla yapılır. Akşam evlerde kavurma pişirilir, komşulara et dağıtılır. Kurban Bayramı her yıl hac döneminin sonuna denk gelir; bu sırada milyonlarca hacı Mekke'dedir.

Am Festmorgen beginnt nach dem Gebet das Schlachten. In den Großstädten werden die Tiere an Plätzen geschlachtet, die die Stadtverwaltung festlegt, und die Metzger arbeiten Tag und Nacht. In den Dörfern geschieht es meist im Garten, mit Hilfe der Nachbarn. Abends brutzelt in den Häusern Kavurma, gebratenes Fleisch, und an die Nachbarn wird Fleisch verteilt. Das Opferfest fällt jedes Jahr auf das Ende der Pilgerzeit, wenn Millionen Pilger in Mekka sind.

Cumhuriyet Bayramı: Bayraklar ve Fener Alayları

Tag der Republik: Fahnen und Laternenumzüge

29 Ekim 1923 akşamı Türkiye Büyük Millet Meclisi cumhuriyeti ilan etti ve aynı gün Mustafa Kemal'i ilk cumhurbaşkanı seçti. 29 Ekim o günden beri Cumhuriyet Bayramı olarak kutlanır ve millî bayramların en büyüğü sayılır. Resmî tatil 28 Ekim öğleden sonra başlar. Okullar ve devlet daireleri 29 Ekim'de kapalıdır.

Am Abend des 29. Oktober 1923 rief die Große Nationalversammlung der Türkei die Republik aus und wählte am selben Tag Mustafa Kemal zum ersten Präsidenten. Seitdem wird der 29. Oktober als Tag der Republik gefeiert und gilt als der größte der Nationalfeiertage. Die gesetzlichen Feiertage beginnen am Nachmittag des 28. Oktober. Schulen und Behörden sind am 29. Oktober geschlossen.

Bayramdan günler önce binalara, balkonlara ve arabalara bayraklar asılır. Bayram sabahı Ankara'da devletin önde gelenleri Anıtkabir'i ziyaret eder. Okullarda ve meydanlarda törenler yapılır, öğrenciler şiir okur. Akşam birçok şehirde fener alayı düzenlenir: Ellerinde fener ve bayraklarla yürüyen kalabalıklar marşlar söyler. Kutlamalar gece havai fişeklerle sona erer.

Schon Tage vorher hängen Fahnen an Gebäuden, Balkonen und Autos. Am Morgen des Feiertags besuchen die Spitzen des Staates Anıtkabir, Atatürks Mausoleum in Ankara. In Schulen und auf Plätzen finden Feierstunden statt, Schüler tragen Gedichte vor. Abends gibt es in vielen Städten einen Laternenumzug: Menschenmengen ziehen mit Laternen und Fahnen durch die Straßen und singen Marschlieder. Die Feierlichkeiten enden nachts mit einem Feuerwerk.

23 Nisan: Çocuklara Armağan Edilen Bayram

23. April: Ein Feiertag als Geschenk an die Kinder

Türkiye Büyük Millet Meclisi 23 Nisan 1920'de Ankara'da açıldı. Bu günün yıl dönümü Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı olarak kutlanır. Yaygın anlatıma göre Atatürk bu bayramı çocuklara armağan etmiştir. Bu yüzden 23 Nisan'ın asıl sahipleri çocuklardır. Millî bir bayramın çocuklara ayrılmasına dünyada pek rastlanmaz.

Am 23. April 1920 trat in Ankara die Große Nationalversammlung der Türkei zum ersten Mal zusammen. Der Jahrestag wird als Tag der nationalen Souveränität und der Kinder gefeiert. Der Überlieferung nach schenkte Atatürk diesen Feiertag den Kindern. Deshalb gehört der 23. April vor allem den Kindern. Dass ein Nationalfeiertag den Kindern gewidmet ist, kommt weltweit selten vor.

O gün okullarda gösteriler yapılır; çocuklar şiir okur, halk oyunları oynar. Bazı çocuklar bir günlüğüne valinin, belediye başkanının, hatta bakanların koltuğuna oturur. TRT, 1979'dan beri her yıl dünyanın dört bir yanından çocuk topluluklarını bu bayrama davet eder. Konuk çocuklar Türk ailelerin evinde kalır ve kendi ülkelerinin danslarını sahneler.

An diesem Tag gibt es in den Schulen Aufführungen: Kinder tragen Gedichte vor und tanzen Volkstänze. Manche Kinder sitzen einen Tag lang auf dem Stuhl des Gouverneurs, des Bürgermeisters oder sogar eines Ministers. Seit 1979 lädt der Sender TRT jedes Jahr Kindergruppen aus aller Welt zu diesem Fest ein. Die jungen Gäste wohnen bei türkischen Familien und führen die Tänze ihrer Heimatländer vor.

Nevruz: Baharı Karşılamak

Nevruz: Den Frühling begrüßen

Nevruz 21 Mart'ta, gece ile gündüzün eşitlendiği günlerde kutlanır. İran'dan Orta Asya'ya, Kafkasya'dan Balkanlar'a kadar pek çok halk bu günü yeni yılın ve baharın başlangıcı sayar. Türkiye'de Nevruz en kalabalık biçimde Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da, özellikle Diyarbakır'da kutlanır. İnsanlar renkli giysiler giyer, halay çeker ve ateş yakar. Ateşin üzerinden atlamanın kötülükleri uzaklaştırdığına inanılır.

Nevruz wird am 21. März gefeiert, um die Zeit, in der Tag und Nacht gleich lang werden. Vom Iran bis Zentralasien, vom Kaukasus bis auf den Balkan sehen viele Völker diesen Tag als Beginn des neuen Jahres und des Frühlings. In der Türkei sind die Feiern in Ost- und Südostanatolien am größten, besonders in Diyarbakır. Die Menschen ziehen bunte Kleider an, tanzen Halay und zünden Feuer an. Man glaubt, dass der Sprung über das Feuer das Böse vertreibt.

Nevruz, Türk boylarının da eskiden beri kutladığı bir gündür. Türk geleneğinde bu gün, Ergenekon'dan çıkış günü olarak da anılır. Nevruz Türkiye'de resmî tatil değildir. Yine de devlet 1990'lardan beri Nevruz törenleri düzenler. UNESCO 2009'da Nevruz'u, Türkiye'nin de aralarında bulunduğu birkaç ülkenin ortak mirası olarak somut olmayan kültürel miras listesine aldı.

Auch die Turkvölker feiern Nevruz seit alter Zeit. In der türkischen Überlieferung erinnert man an diesem Tag auch an den Auszug aus Ergenekon. In der Türkei ist Nevruz kein gesetzlicher Feiertag. Dennoch veranstaltet auch der Staat seit den 1990er-Jahren Nevruz-Feiern. 2009 nahm die UNESCO Nevruz als gemeinsames Erbe mehrerer Länder, darunter der Türkei, in ihre Liste des immateriellen Kulturerbes auf.

Bayramlar Hakkında İlginç Bilgiler

Wissenswertes über die Feiertage

  • 23 Nisan'da dünyanın dört bir yanından gelen çocuklar, Türk çocuklarıyla birlikte bayramı kutlar.

    Am 23. April feiern Kinder aus aller Welt gemeinsam mit türkischen Kindern.

  • Dinî bayramlardan önce milyonlarca kişi memleketine gider; otogarlar ve otoyollar yılın en yoğun günlerini yaşar.

    Vor den religiösen Festen reisen Millionen Menschen in ihre Heimatorte, und Busbahnhöfe und Autobahnen erleben die vollsten Tage des Jahres.

  • Camilerin minareleri arasına asılan ışıklı mahyalar Osmanlı'dan kalma bir gelenektir. Mahyalar Ramazan boyunca her gece yakılır.

    Die leuchtenden Mahyas zwischen den Minaretten der Moscheen sind eine Tradition aus osmanischer Zeit. Sie werden während des ganzen Ramadan jeden Abend angezündet.

  • Kurban Bayramı'nda Türkiye'de her yıl milyonlarca hayvan kesilir. Etin bir kısmı yardım kuruluşları aracılığıyla başka ülkelere de gönderilir.

    Zum Opferfest werden in der Türkei jedes Jahr Millionen Tiere geschlachtet. Ein Teil des Fleisches geht über Hilfsorganisationen auch in andere Länder.

  • 19 Mayıs, Mustafa Kemal'in 1919'da Samsun'a çıkışının yıl dönümüdür. Bu gün Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı olarak kutlanır.

    Der 19. Mai ist der Jahrestag von Mustafa Kemals Landung in Samsun im Jahr 1919. Er wird als Tag des Gedenkens an Atatürk, der Jugend und des Sports gefeiert.

  • Atatürk 10 Kasım 1938'de saat 09.05'te hayatını kaybetti. Her yıl bu dakikada sirenler çalar, trafik durur ve herkes olduğu yerde saygı duruşunda bulunur.

    Atatürk starb am 10. November 1938 um 9.05 Uhr. Jedes Jahr heulen zu dieser Minute die Sirenen, der Verkehr steht still und alle verharren dort, wo sie gerade sind, in einer Schweigeminute.

Yerel Festivaller: Kırkpınar'dan Mesir'e

Lokale Feste: Von Kırkpınar bis Mesir

Türkiye'de neredeyse her şehrin, hatta her kasabanın kendi festivali vardır. En eskisi Edirne'deki Kırkpınar Yağlı Güreşleri'dir. Geleneğe göre ilk kez 1346'da yapılan güreşler her yaz Sarayiçi'nde düzenlenir. Pehlivanlar deri kıspetlerini giyer, zeytinyağına bulanıp güreşe çıkar. Kazanan pehlivan, başpehlivan unvanını ve altın kemeri alır. UNESCO, Kırkpınar'ı 2010'da somut olmayan kültürel miras listesine ekledi.

In der Türkei hat fast jede Stadt, sogar fast jeder Ort, ein eigenes Fest. Das älteste ist das Ölringen von Kırkpınar in Edirne. Der Überlieferung nach fand es erstmals 1346 statt, und die Kämpfe werden jeden Sommer in Sarayiçi ausgetragen. Die Ringer ziehen ihre Lederhosen, die Kıspet, an, reiben sich mit Olivenöl ein und treten zum Kampf an. Der Sieger erhält den Titel Başpehlivan (Meisterringer) und den Goldgürtel. 2010 nahm die UNESCO Kırkpınar in ihre Liste des immateriellen Kulturerbes auf.

Manisa'da ise her bahar Mesir Macunu Festivali yapılır. Kırk bir çeşit baharatla hazırlanan macun, Sultan Camii'nin kubbesinden ve minarelerinden kalabalığa saçılır; bu gelenek de 2012'de UNESCO listesine girdi. Sonbaharda Antalya'da Altın Portakal Film Festivali, her nisan İstanbul'da film festivali düzenlenir. Haziranda Tekirdağ'da kiraz festivali, sonbaharda Ege'nin zeytin kasabalarında hasat şenlikleri yapılır.

In Manisa feiert man jeden Frühling das Mesir-Macunu-Fest. Die aus einundvierzig Gewürzen hergestellte Paste wird von der Kuppel und den Minaretten der Sultansmoschee in die Menge geworfen; auch dieser Brauch kam 2012 auf die UNESCO-Liste. Im Herbst findet in Antalya das Filmfestival Goldene Orange statt, jeden April das Filmfestival in Istanbul. Im Juni gibt es in Tekirdağ ein Kirschfest, im Herbst feiern die Olivenorte der Ägäis die Ernte.

Hıdırellez: Dileklerin Gecesi

Hıdırellez: Die Nacht der Wünsche

Hıdırellez, 5 Mayıs'ı 6 Mayıs'a bağlayan gece kutlanır. İnanışa göre Hızır ile İlyas o gece yeryüzünde buluşur ve dokundukları yere bolluk getirir. İnsanlar dileklerini kâğıda yazar ya da çizer, sonra gül ağacının dalına bağlar. Akşam ateşler yakılır, gençler ateşin üzerinden atlar. Sabah erkenden kalkıp yüzünü çiğle yıkayanlar da vardır.

Hıdırellez wird in der Nacht vom 5. auf den 6. Mai gefeiert. Dem Volksglauben nach treffen sich Hızır und İlyas in dieser Nacht auf der Erde und bringen Überfluss überall dorthin, wo sie etwas berühren. Die Menschen schreiben oder malen ihre Wünsche auf einen Zettel und binden ihn an einen Rosenzweig. Abends werden Feuer angezündet, und junge Leute springen darüber. Manche stehen auch früh am Morgen auf und waschen sich das Gesicht mit Tau.

Hıdırellez en canlı biçimde Trakya'da, Ege'de ve Balkanlar'da yaşatılır. Edirne'de Romanlar bu günleri Kakava adıyla, müzik ve dansla birkaç gün boyunca kutlar. Bu bayramda İslamiyet öncesi bahar inançları ile İslami gelenekler yan yana yaşar. UNESCO, Hıdırellez'i 2017'de Türkiye ve Kuzey Makedonya'nın ortak başvurusuyla listesine aldı.

Am lebendigsten ist Hıdırellez in Thrakien, in der Ägäis und auf dem Balkan. In Edirne feiern die Roma diese Tage unter dem Namen Kakava mehrere Tage lang mit Musik und Tanz. In diesem Fest stehen vorislamische Frühlingsbräuche und islamische Traditionen nebeneinander. Die UNESCO nahm Hıdırellez 2017 auf gemeinsamen Antrag der Türkei und Nordmazedoniens in ihre Liste auf.

Düğünler: Günlerce Süren Şenlik

Hochzeiten: Ein Fest über mehrere Tage

Türkiye'de düğün yalnızca iki kişinin değil, iki ailenin, bazen de bütün köyün işidir. Önce kız istenir, ardından nişan yapılır. Düğünden önceki akşam kına gecesidir: Gelinin kadın akrabaları ve arkadaşları toplanır, gelinin avucuna kına yakılır. O gece söylenen hüzünlü türküler çoğu zaman gelini de ağlatır.

In der Türkei ist eine Hochzeit nicht nur Sache zweier Menschen, sondern zweier Familien, manchmal sogar eines ganzen Dorfes. Zuerst hält man um die Hand der Braut an, dann folgt die Verlobung. Der Abend vor der Hochzeit ist die Hennanacht: Die weiblichen Verwandten und Freundinnen der Braut kommen zusammen, und man trägt ihr Henna auf die Handfläche auf. Die traurigen Volkslieder dieses Abends bringen oft auch die Braut zum Weinen.

Düğün günü davul zurna çalar, misafirler el ele tutuşup halay çeker. Gelinle damadın yakasına para iğnelenir, akrabalar altın takar. Bu takılar, yeni hayata başlayan genç çiftin ilk birikimi olur. Köy düğünlerinde bütün köye yemek verilir; büyük kazanlarda keşkek ya da pilav pişirilir.

Am Hochzeitstag spielen Davul und Zurna, Trommel und Schalmei, und die Gäste fassen sich an den Händen und tanzen Halay. Braut und Bräutigam bekommen Geldscheine an den Kragen gesteckt, Verwandte schenken Gold. Diese Gaben werden zum ersten Ersparten des jungen Paares für das neue Leben. Bei Dorfhochzeiten wird das ganze Dorf bewirtet; in großen Kesseln kocht Keşkek oder Pilaw.

Müzik ve Dans: Her Bölgenin Kendi Oyunu

Musik und Tanz: Jede Region hat ihren eigenen Tanz

Türkiye'de ne bayram ne düğün müziksiz olur. Her bölgenin kendi sesi vardır: Karadeniz'de kemençe ve tulum, Ege'de zeybek havaları, İç Anadolu'da bağlama eşliğinde söylenen uzun havalar, Güneydoğu'da davul zurna. Aynı türkünün bir köyde başka, komşu köyde başka söylendiği bile olur.

In der Türkei gibt es weder ein Fest noch eine Hochzeit ohne Musik. Jede Region hat ihren eigenen Klang: am Schwarzen Meer die Kemençe-Fiedel und den Tulum-Dudelsack, in der Ägäis Zeybek-Weisen, in Zentralanatolien frei fließende Lieder zur Bağlama und im Südosten Trommel und Zurna. Es kommt sogar vor, dass dasselbe Volkslied in einem Dorf anders gesungen wird als im Nachbardorf.

Halk oyunları da bölgeden bölgeye değişir. Karadeniz'in horonu hızlı ve titrek adımlarıyla tanınır. Ege'nin zeybeği ağır ve gururlu bir oyundur. Güneydoğu'da insanlar el ele tutuşup uzun sıralar hâlinde halay çeker. Konya'da ve Silifke'de oyuncular ellerindeki tahta kaşıklarla tempo tutar. Bayramlarda ve festivallerde bu oyunlar yöresel kıyafetlerle sahnelenir.

Auch die Volkstänze ändern sich von Region zu Region. Der Horon vom Schwarzen Meer ist für seine schnellen, zitternden Schritte bekannt. Der Zeybek aus der Ägäis ist ein langsamer, stolzer Tanz. Im Südosten fassen sich die Menschen an den Händen und tanzen Halay in langen Reihen. In Konya und Silifke schlagen die Tänzer mit Holzlöffeln den Takt. Bei Festen und Festivals werden diese Tänze in regionaler Tracht aufgeführt.

Son Söz: Yıl Boyu Süren Kutlamalar

Zum Schluss: Feiern das ganze Jahr über

Türkiye'nin bayram takvimi ülkenin farklı yüzlerini bir arada gösterir. Ramazan'da iftar sofraları kurulur, Kurban Bayramı'nda et paylaşılır, 29 Ekim'de fener alayları yürür, mayısta Hıdırellez ateşleri yanar. Bu kutlamaların çoğu şehirlerde de köylerde de her yıl yeniden yaşanır.

Der türkische Festkalender zeigt die vielen Gesichter des Landes zugleich. Im Ramadan werden Iftar-Tafeln gedeckt, zum Opferfest wird Fleisch geteilt, am 29. Oktober ziehen Laternenumzüge durch die Straßen, und im Mai brennen die Hıdırellez-Feuer. Die meisten dieser Feiern werden jedes Jahr aufs Neue begangen, in Städten wie in Dörfern.

Bayramlarda ve Ramazan'da sık kullanılan birkaç kalıp söz vardır: 'İyi bayramlar', 'Bayramınız kutlu olsun' ve 'Hayırlı Ramazanlar'. Bu sözleri kullanan bir yabancı çoğu evde sıcak bir ilgiyle karşılanır, hatta çaya ya da yemeğe davet edilir.

An Feiertagen und im Ramadan verwendet man oft einige feste Wendungen: 'İyi bayramlar' (Frohes Fest), 'Bayramınız kutlu olsun' (Ein gesegnetes Fest) und 'Hayırlı Ramazanlar' (Gesegneten Ramadan). Ein Ausländer, der sie gebraucht, wird in den meisten Häusern herzlich empfangen und sogar zum Tee oder zum Essen eingeladen.

In der kostenlosen App hörst du den Text vorgelesen, und ein Tipp auf ein Wort zeigt dir seine Bedeutung.

Aus dem Blog

Weitere türkische Texte