
Türkiye'de Festivaller ve Kutlamalar
Fêtes et célébrations en Turquie
Mots clés
- bayramfête
- kutlamacélébration
- şenlikfestivité
- maneviyatspiritualité
- gelenektradition
- iftariftar
- oruçjeûne
- mahallequartier
- ritüelrituel
- şükretmekremercier
- mahyamahya
- mezarlıkcimetière
Voir les 26 mots
- harçlıkargent de poche
- misafirinvité
- kurbansacrifice
- dayanışmasolidarité
- özgürlükliberté
- egemenliksouveraineté
- coşkuenthousiasme
- çeşitlilikdiversité
- festivalfestival
- güreşlutte
- bereketabondance
- dileksouhait
- kınahenné
- halayhalay
Türkiye'de yıl boyunca bayram ve kutlama eksik olmaz. Takvimde iki dinî bayram ile dört millî bayram yer alır. Millî bayramlar 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos ve 29 Ekim'de kutlanır. Bunlara Nevruz ve Hıdırellez gibi eski bahar şenlikleri ile neredeyse her kasabada düzenlenen yerel festivaller de eklenir.
En Turquie, les fêtes et les célébrations ne manquent jamais au fil de l'année. Le calendrier compte deux fêtes religieuses et quatre fêtes nationales. Les fêtes nationales sont célébrées le 23 avril, le 19 mai, le 30 août et le 29 octobre. S'y ajoutent de vieilles fêtes du printemps comme Nevruz et Hıdırellez, ainsi que les fêtes locales organisées dans presque chaque bourg.
Her bayramın kendine özgü âdetleri vardır. Bazı bayramlarda büyüklerin eli öpülür, bazılarında ateşin üzerinden atlanır, bazılarında da akşam meydanlarda fener alayı yürür. Bu âdetler, insanların neye değer verdiğini ve geçmişi nasıl andığını açıkça gösterir.
Chaque fête a ses coutumes. Pour certaines, on baise la main des aînés ; pour d'autres, on saute par-dessus un feu ; pour d'autres encore, une retraite aux flambeaux traverse les places le soir. Ces coutumes montrent clairement ce à quoi les gens tiennent et comment ils se souviennent du passé.
Ramazan: Oruç, Davul ve İftar Sofraları
Ramadan : jeûne, tambours et tables d'iftar
Ramazan, Hicri takvimin dokuzuncu ayıdır. Hicri yıl güneş yılından yaklaşık 11 gün kısa olduğu için Ramazan her yıl biraz daha erken gelir. Oruç tutanlar gün ağarmadan sahura kalkar, akşam ezanına kadar ne yer ne içer. Gece yarısından sonra mahallelerde davulcular dolaşır ve maniler söyleyerek insanları sahura uyandırır. Bayramda ise davulcular kapı kapı dolaşıp bahşişlerini toplar.
Le ramadan est le neuvième mois du calendrier musulman. Comme l'année hégirienne est plus courte d'environ onze jours que l'année solaire, le ramadan arrive chaque année un peu plus tôt. Ceux qui jeûnent se lèvent avant l'aube pour le sahur et ne mangent ni ne boivent jusqu'à l'appel à la prière du soir. Après minuit, des joueurs de tambour parcourent les quartiers et réveillent les gens pour le sahur en chantant de petits couplets. À la fête, ils passent de porte en porte pour recevoir leur pourboire.
Akşam ezanı okununca oruç açılır. İftar sofrasında genellikle hurma, çorba ve sıcak Ramazan pidesi bulunur; tatlı olarak güllaç yenir. Belediyeler meydanlara uzun iftar masaları kurar. İstanbul'da camilerin iki minaresi arasına ışıklı yazılar asılır; Osmanlı'dan kalma bu süslemenin adı mahyadır. Ramazan'ın 27. gecesi Kadir Gecesi'dir. O gece camiler dolup taşar.
Le jeûne est rompu à l'appel à la prière du soir. Sur la table de l'iftar, il y a généralement des dattes, une soupe et un pide de ramadan tout chaud, avec du güllaç en dessert. Les mairies installent de longues tables d'iftar sur les places. À Istanbul, on suspend des inscriptions lumineuses entre deux minarets des mosquées ; cette décoration héritée des Ottomans s'appelle la mahya. La 27e nuit du ramadan est la Nuit du Destin, et cette nuit-là les mosquées sont pleines à craquer.
Ramazan Bayramı: Şeker, Harçlık ve Ziyaretler
Ramazan Bayramı : bonbons, argent de poche et visites
Oruç ayı bitince üç gün süren Ramazan Bayramı başlar. Halk arasında adı Şeker Bayramı'dır, çünkü evlerde misafirlere bol bol şeker, lokum ve tatlı ikram edilir. Bayram sabahı erkekler bayram namazına gider. Birçok aile namazdan sonra mezarlığa uğrar ve ölmüş yakınlarını anar. Sonra ziyaretler başlar; ilk sırada her zaman aile büyükleri vardır.
À la fin du mois de jeûne commence Ramazan Bayramı, qui dure trois jours. On l'appelle couramment Şeker Bayramı, la fête du sucre, car on offre aux invités des bonbons, des loukoums et des pâtisseries en abondance. Le matin de la fête, les hommes se rendent à la prière. Après la prière, beaucoup de familles passent au cimetière pour se souvenir de leurs proches disparus. Puis commencent les visites, et les aînés de la famille passent toujours en premier.
Çocuklar büyüklerin elini öpüp alnına koyar, karşılığında harçlık alır. Bayram için alınan yeni giysilere bayramlık denir. Çocuklar bayramlıklarını giyecekleri sabahı sabırsızlıkla bekler. İnsanlar 'İyi bayramlar' ya da 'Bayramınız mübarek olsun' diyerek birbirlerinin bayramını kutlar. Bayramdan önceki günlerde otogarlar ve havalimanları dolar, otoyollarda uzun kuyruklar oluşur. Milyonlarca insan bayramı memleketinde geçirmek için yola çıkar.
Les enfants baisent la main des aînés, la portent à leur front et reçoivent en échange de l'argent de poche. Les vêtements neufs achetés pour la fête s'appellent bayramlık. Les enfants attendent avec impatience le matin où ils pourront les porter. On se souhaite bonne fête en disant 'İyi bayramlar' (Bonne fête) ou 'Bayramınız mübarek olsun' (Que votre fête soit bénie). Dans les jours qui précèdent, les gares routières et les aéroports se remplissent et de longs bouchons se forment sur les autoroutes. Des millions de personnes prennent la route pour passer la fête dans leur ville natale.
Kurban Bayramı: Paylaşmanın Bayramı
Kurban Bayramı : la fête du partage
Kurban Bayramı, Ramazan Bayramı'ndan iki ay on gün kadar sonra gelir ve dört gün sürer. Bayramın kökü Hz. İbrahim'in hikâyesine dayanır: İbrahim oğlunu kurban etmeye hazırlanırken Allah ona bir koç gönderdi. Durumu iyi olan aileler bayramda koyun, keçi ya da sığır keser. Geleneğe göre et üçe bölünür. Bir payı evde kalır, biri akrabalara ve komşulara, biri de yoksullara gider.
Kurban Bayramı, la fête du Sacrifice, arrive environ deux mois et dix jours après Ramazan Bayramı et dure quatre jours. Elle remonte à l'histoire d'Abraham : alors qu'Abraham s'apprêtait à sacrifier son fils, Dieu lui envoya un bélier. Les familles qui en ont les moyens sacrifient un mouton, une chèvre ou un bovin. Selon la tradition, la viande est partagée en trois. Une part reste à la maison, une autre va aux proches et aux voisins, la dernière aux pauvres.
Bayram sabahı namazdan sonra kesimler başlar. Büyük şehirlerde hayvanlar belediyelerin belirlediği yerlerde kesilir; kasaplar bu günlerde gece gündüz çalışır. Köylerde ise kesim çoğunlukla bahçede, komşuların yardımıyla yapılır. Akşam evlerde kavurma pişirilir, komşulara et dağıtılır. Kurban Bayramı her yıl hac döneminin sonuna denk gelir; bu sırada milyonlarca hacı Mekke'dedir.
Le matin de la fête, l'abattage commence après la prière. Dans les grandes villes, les bêtes sont abattues dans des lieux fixés par la mairie, et les bouchers travaillent jour et nuit. Dans les villages, cela se fait surtout dans le jardin, avec l'aide des voisins. Le soir, la kavurma, de la viande revenue, mijote dans les maisons et l'on distribue de la viande aux voisins. Chaque année, Kurban Bayramı tombe à la fin du pèlerinage, quand des millions de pèlerins se trouvent à La Mecque.
Cumhuriyet Bayramı: Bayraklar ve Fener Alayları
Fête de la République : drapeaux et retraites aux flambeaux
29 Ekim 1923 akşamı Türkiye Büyük Millet Meclisi cumhuriyeti ilan etti ve aynı gün Mustafa Kemal'i ilk cumhurbaşkanı seçti. 29 Ekim o günden beri Cumhuriyet Bayramı olarak kutlanır ve millî bayramların en büyüğü sayılır. Resmî tatil 28 Ekim öğleden sonra başlar. Okullar ve devlet daireleri 29 Ekim'de kapalıdır.
Le soir du 29 octobre 1923, la Grande Assemblée nationale de Turquie proclama la République et élut le même jour Mustafa Kemal premier président. Depuis, le 29 octobre est célébré comme fête de la République et considéré comme la plus grande des fêtes nationales. Le congé officiel commence le 28 octobre à midi. Les écoles et les administrations sont fermées le 29 octobre.
Bayramdan günler önce binalara, balkonlara ve arabalara bayraklar asılır. Bayram sabahı Ankara'da devletin önde gelenleri Anıtkabir'i ziyaret eder. Okullarda ve meydanlarda törenler yapılır, öğrenciler şiir okur. Akşam birçok şehirde fener alayı düzenlenir: Ellerinde fener ve bayraklarla yürüyen kalabalıklar marşlar söyler. Kutlamalar gece havai fişeklerle sona erer.
Des jours à l'avance, des drapeaux sont accrochés aux immeubles, aux balcons et aux voitures. Le matin de la fête, les dirigeants du pays se rendent à Anıtkabir, le mausolée d'Atatürk à Ankara. Des cérémonies ont lieu dans les écoles et sur les places, et les élèves récitent des poèmes. Le soir, de nombreuses villes organisent une retraite aux flambeaux : la foule défile avec des lanternes et des drapeaux en chantant des marches. Les festivités se terminent la nuit par un feu d'artifice.
23 Nisan: Çocuklara Armağan Edilen Bayram
Le 23 avril : une fête offerte aux enfants
Türkiye Büyük Millet Meclisi 23 Nisan 1920'de Ankara'da açıldı. Bu günün yıl dönümü Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı olarak kutlanır. Yaygın anlatıma göre Atatürk bu bayramı çocuklara armağan etmiştir. Bu yüzden 23 Nisan'ın asıl sahipleri çocuklardır. Millî bir bayramın çocuklara ayrılmasına dünyada pek rastlanmaz.
La Grande Assemblée nationale de Turquie s'est ouverte à Ankara le 23 avril 1920. L'anniversaire de ce jour est célébré comme la fête de la Souveraineté nationale et des Enfants. Selon le récit courant, Atatürk offrit cette fête aux enfants. C'est pourquoi le 23 avril appartient avant tout aux enfants. Il est rare dans le monde qu'une fête nationale soit consacrée aux enfants.
O gün okullarda gösteriler yapılır; çocuklar şiir okur, halk oyunları oynar. Bazı çocuklar bir günlüğüne valinin, belediye başkanının, hatta bakanların koltuğuna oturur. TRT, 1979'dan beri her yıl dünyanın dört bir yanından çocuk topluluklarını bu bayrama davet eder. Konuk çocuklar Türk ailelerin evinde kalır ve kendi ülkelerinin danslarını sahneler.
Ce jour-là, les écoles organisent des spectacles : les enfants récitent des poèmes et dansent des danses folkloriques. Certains enfants occupent pour une journée le fauteuil du préfet, du maire, voire d'un ministre. Depuis 1979, la télévision publique TRT invite chaque année à cette fête des groupes d'enfants venus du monde entier. Les jeunes invités logent dans des familles turques et présentent les danses de leur pays.
Nevruz: Baharı Karşılamak
Nevruz : accueillir le printemps
Nevruz 21 Mart'ta, gece ile gündüzün eşitlendiği günlerde kutlanır. İran'dan Orta Asya'ya, Kafkasya'dan Balkanlar'a kadar pek çok halk bu günü yeni yılın ve baharın başlangıcı sayar. Türkiye'de Nevruz en kalabalık biçimde Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da, özellikle Diyarbakır'da kutlanır. İnsanlar renkli giysiler giyer, halay çeker ve ateş yakar. Ateşin üzerinden atlamanın kötülükleri uzaklaştırdığına inanılır.
Nevruz se fête le 21 mars, à l'époque où le jour et la nuit deviennent égaux. De l'Iran à l'Asie centrale, du Caucase aux Balkans, de nombreux peuples voient dans ce jour le début de la nouvelle année et du printemps. En Turquie, les plus grandes célébrations ont lieu dans l'Est et le Sud-Est de l'Anatolie, surtout à Diyarbakır. On met des habits colorés, on danse le halay et on allume des feux. On croit que sauter par-dessus le feu éloigne le mal.
Nevruz, Türk boylarının da eskiden beri kutladığı bir gündür. Türk geleneğinde bu gün, Ergenekon'dan çıkış günü olarak da anılır. Nevruz Türkiye'de resmî tatil değildir. Yine de devlet 1990'lardan beri Nevruz törenleri düzenler. UNESCO 2009'da Nevruz'u, Türkiye'nin de aralarında bulunduğu birkaç ülkenin ortak mirası olarak somut olmayan kültürel miras listesine aldı.
Les peuples turcs célèbrent eux aussi Nevruz depuis très longtemps. Dans la tradition turque, on le commémore aussi comme le jour de la sortie d'Ergenekon. Nevruz n'est pas un jour férié en Turquie. L'État organise pourtant des cérémonies de Nevruz depuis les années 1990. En 2009, l'UNESCO a inscrit Nevruz sur sa liste du patrimoine culturel immatériel comme patrimoine commun de plusieurs pays, dont la Turquie.
Bayramlar Hakkında İlginç Bilgiler
Ce qu'il faut savoir sur les fêtes
23 Nisan'da dünyanın dört bir yanından gelen çocuklar, Türk çocuklarıyla birlikte bayramı kutlar.
Le 23 avril, des enfants venus du monde entier fêtent cette journée avec les enfants turcs.
Dinî bayramlardan önce milyonlarca kişi memleketine gider; otogarlar ve otoyollar yılın en yoğun günlerini yaşar.
Avant les fêtes religieuses, des millions de personnes rentrent dans leur ville natale, et les gares routières et les autoroutes vivent leurs journées les plus chargées de l'année.
Camilerin minareleri arasına asılan ışıklı mahyalar Osmanlı'dan kalma bir gelenektir. Mahyalar Ramazan boyunca her gece yakılır.
Les mahyas lumineuses suspendues entre les minarets des mosquées sont une tradition héritée des Ottomans. Elles sont allumées chaque soir pendant tout le ramadan.
Kurban Bayramı'nda Türkiye'de her yıl milyonlarca hayvan kesilir. Etin bir kısmı yardım kuruluşları aracılığıyla başka ülkelere de gönderilir.
Chaque année, des millions d'animaux sont sacrifiés en Turquie pour Kurban Bayramı. Une partie de la viande est aussi envoyée dans d'autres pays par des organisations humanitaires.
19 Mayıs, Mustafa Kemal'in 1919'da Samsun'a çıkışının yıl dönümüdür. Bu gün Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı olarak kutlanır.
Le 19 mai est l'anniversaire du débarquement de Mustafa Kemal à Samsun en 1919. On le célèbre comme la fête de la Commémoration d'Atatürk, de la Jeunesse et du Sport.
Atatürk 10 Kasım 1938'de saat 09.05'te hayatını kaybetti. Her yıl bu dakikada sirenler çalar, trafik durur ve herkes olduğu yerde saygı duruşunda bulunur.
Atatürk est mort le 10 novembre 1938 à 9 h 05. Chaque année, à cette minute précise, les sirènes retentissent, la circulation s'arrête et chacun observe une minute de silence là où il se trouve.
Yerel Festivaller: Kırkpınar'dan Mesir'e
Fêtes locales : de Kırkpınar au mesir
Türkiye'de neredeyse her şehrin, hatta her kasabanın kendi festivali vardır. En eskisi Edirne'deki Kırkpınar Yağlı Güreşleri'dir. Geleneğe göre ilk kez 1346'da yapılan güreşler her yaz Sarayiçi'nde düzenlenir. Pehlivanlar deri kıspetlerini giyer, zeytinyağına bulanıp güreşe çıkar. Kazanan pehlivan, başpehlivan unvanını ve altın kemeri alır. UNESCO, Kırkpınar'ı 2010'da somut olmayan kültürel miras listesine ekledi.
En Turquie, presque chaque ville, et même chaque bourg, a sa propre fête. La plus ancienne est la lutte à l'huile de Kırkpınar, à Edirne. Selon la tradition, elle eut lieu pour la première fois en 1346, et les combats se tiennent chaque été à Sarayiçi. Les lutteurs enfilent leur culotte de cuir, le kıspet, s'enduisent d'huile d'olive et entrent en lice. Le vainqueur reçoit le titre de başpehlivan (champion des lutteurs) et la ceinture d'or. En 2010, l'UNESCO a inscrit Kırkpınar sur sa liste du patrimoine culturel immatériel.
Manisa'da ise her bahar Mesir Macunu Festivali yapılır. Kırk bir çeşit baharatla hazırlanan macun, Sultan Camii'nin kubbesinden ve minarelerinden kalabalığa saçılır; bu gelenek de 2012'de UNESCO listesine girdi. Sonbaharda Antalya'da Altın Portakal Film Festivali, her nisan İstanbul'da film festivali düzenlenir. Haziranda Tekirdağ'da kiraz festivali, sonbaharda Ege'nin zeytin kasabalarında hasat şenlikleri yapılır.
À Manisa, on célèbre chaque printemps la fête de la pâte de mesir. Préparée avec quarante et une épices, la pâte est lancée à la foule depuis la coupole et les minarets de la mosquée du Sultan ; cette tradition est elle aussi entrée sur la liste de l'UNESCO en 2012. En automne, Antalya accueille le festival du film de l'Orange d'or, et chaque mois d'avril Istanbul organise son festival du film. En juin, Tekirdağ fête les cerises ; en automne, les bourgs oléicoles de l'Égée célèbrent la récolte.
Hıdırellez: Dileklerin Gecesi
Hıdırellez : la nuit des vœux
Hıdırellez, 5 Mayıs'ı 6 Mayıs'a bağlayan gece kutlanır. İnanışa göre Hızır ile İlyas o gece yeryüzünde buluşur ve dokundukları yere bolluk getirir. İnsanlar dileklerini kâğıda yazar ya da çizer, sonra gül ağacının dalına bağlar. Akşam ateşler yakılır, gençler ateşin üzerinden atlar. Sabah erkenden kalkıp yüzünü çiğle yıkayanlar da vardır.
Hıdırellez se fête dans la nuit du 5 au 6 mai. Selon la croyance, Hızır et İlyas se retrouvent cette nuit-là sur terre et apportent l'abondance partout où ils passent. On écrit ou dessine ses vœux sur un bout de papier, puis on l'attache à une branche de rosier. Le soir, on allume des feux et les jeunes sautent par-dessus. Certains se lèvent aussi tôt le matin pour se laver le visage avec la rosée.
Hıdırellez en canlı biçimde Trakya'da, Ege'de ve Balkanlar'da yaşatılır. Edirne'de Romanlar bu günleri Kakava adıyla, müzik ve dansla birkaç gün boyunca kutlar. Bu bayramda İslamiyet öncesi bahar inançları ile İslami gelenekler yan yana yaşar. UNESCO, Hıdırellez'i 2017'de Türkiye ve Kuzey Makedonya'nın ortak başvurusuyla listesine aldı.
Hıdırellez reste surtout vivant en Thrace, dans la région égéenne et dans les Balkans. À Edirne, les Roms fêtent ces jours pendant plusieurs jours sous le nom de Kakava, en musique et en danse. Dans cette fête, croyances printanières préislamiques et traditions islamiques se côtoient. L'UNESCO a inscrit Hıdırellez sur sa liste en 2017, à la suite d'une candidature commune de la Turquie et de la Macédoine du Nord.
Düğünler: Günlerce Süren Şenlik
Mariages : une fête qui dure des jours
Türkiye'de düğün yalnızca iki kişinin değil, iki ailenin, bazen de bütün köyün işidir. Önce kız istenir, ardından nişan yapılır. Düğünden önceki akşam kına gecesidir: Gelinin kadın akrabaları ve arkadaşları toplanır, gelinin avucuna kına yakılır. O gece söylenen hüzünlü türküler çoğu zaman gelini de ağlatır.
En Turquie, un mariage n'est pas seulement l'affaire de deux personnes, mais de deux familles, parfois de tout un village. On commence par demander la main de la jeune fille, puis viennent les fiançailles. La veille du mariage, c'est la nuit du henné : les parentes et les amies de la mariée se réunissent et on lui applique du henné dans la paume. Les chansons tristes chantées ce soir-là font souvent pleurer la mariée elle aussi.
Düğün günü davul zurna çalar, misafirler el ele tutuşup halay çeker. Gelinle damadın yakasına para iğnelenir, akrabalar altın takar. Bu takılar, yeni hayata başlayan genç çiftin ilk birikimi olur. Köy düğünlerinde bütün köye yemek verilir; büyük kazanlarda keşkek ya da pilav pişirilir.
Le jour du mariage, le davul et la zurna, tambour et hautbois, jouent, et les invités se prennent par la main pour danser le halay. On épingle des billets au col des mariés, et la famille leur offre de l'or. Ces cadeaux deviennent les premières économies du jeune couple au début de sa nouvelle vie. Aux mariages de village, on nourrit tout le village ; du keşkek ou du pilaf cuit dans de grands chaudrons.
Müzik ve Dans: Her Bölgenin Kendi Oyunu
Musique et danse : à chaque région sa danse
Türkiye'de ne bayram ne düğün müziksiz olur. Her bölgenin kendi sesi vardır: Karadeniz'de kemençe ve tulum, Ege'de zeybek havaları, İç Anadolu'da bağlama eşliğinde söylenen uzun havalar, Güneydoğu'da davul zurna. Aynı türkünün bir köyde başka, komşu köyde başka söylendiği bile olur.
En Turquie, il n'y a ni fête ni mariage sans musique. Chaque région a sa propre sonorité : la vièle kemençe et la cornemuse tulum sur la mer Noire, les airs de zeybek en Égée, les longs chants libres accompagnés au bağlama en Anatolie centrale, le tambour et la zurna dans le Sud-Est. Il arrive même qu'une chanson populaire se chante d'une façon dans un village et d'une autre dans le village voisin.
Halk oyunları da bölgeden bölgeye değişir. Karadeniz'in horonu hızlı ve titrek adımlarıyla tanınır. Ege'nin zeybeği ağır ve gururlu bir oyundur. Güneydoğu'da insanlar el ele tutuşup uzun sıralar hâlinde halay çeker. Konya'da ve Silifke'de oyuncular ellerindeki tahta kaşıklarla tempo tutar. Bayramlarda ve festivallerde bu oyunlar yöresel kıyafetlerle sahnelenir.
Les danses folkloriques changent elles aussi d'une région à l'autre. Le horon de la mer Noire est connu pour ses pas rapides et frémissants. Le zeybek égéen est une danse lente et fière. Dans le Sud-Est, on se donne la main pour danser le halay en longues lignes. À Konya et à Silifke, les danseurs marquent le rythme avec des cuillères en bois. Lors des fêtes et des festivals, ces danses sont présentées en costume régional.
Son Söz: Yıl Boyu Süren Kutlamalar
Pour finir : des fêtes toute l'année
Türkiye'nin bayram takvimi ülkenin farklı yüzlerini bir arada gösterir. Ramazan'da iftar sofraları kurulur, Kurban Bayramı'nda et paylaşılır, 29 Ekim'de fener alayları yürür, mayısta Hıdırellez ateşleri yanar. Bu kutlamaların çoğu şehirlerde de köylerde de her yıl yeniden yaşanır.
Le calendrier des fêtes turques montre à la fois les nombreux visages du pays. Pendant le ramadan, on dresse les tables d'iftar ; à Kurban Bayramı, on partage la viande ; le 29 octobre, les retraites aux flambeaux défilent ; en mai, les feux de Hıdırellez brûlent. La plupart de ces fêtes revivent chaque année, en ville comme à la campagne.
Bayramlarda ve Ramazan'da sık kullanılan birkaç kalıp söz vardır: 'İyi bayramlar', 'Bayramınız kutlu olsun' ve 'Hayırlı Ramazanlar'. Bu sözleri kullanan bir yabancı çoğu evde sıcak bir ilgiyle karşılanır, hatta çaya ya da yemeğe davet edilir.
Quelques formules toutes faites reviennent souvent pendant les fêtes et le ramadan : 'İyi bayramlar' (Bonne fête), 'Bayramınız kutlu olsun' (Joyeuse fête) et 'Hayırlı Ramazanlar' (Bon ramadan). L'étranger qui les emploie est accueilli chaleureusement dans la plupart des foyers, et même invité à prendre le thé ou à partager un repas.
Dans l'appli gratuite, vous pouvez écouter ce texte lu à voix haute et toucher un mot pour voir sa traduction.