Science of Smiling

A smile is one of the most powerful things a human face can do. In a fraction of a second it can show warmth, ease tension and help strangers trust each other. We usually think of it as simple: we feel happy, so we smile. But research suggests that the link also works, at least a little, in the other direction.

Een glimlach is een van de krachtigste dingen die een menselijk gezicht kan doen. In een fractie van een seconde kan hij warmte uitstralen, spanning wegnemen en vreemden helpen elkaar te vertrouwen. Meestal zien we het als iets eenvoudigs: we zijn blij, dus we glimlachen. Maar onderzoek wijst erop dat het verband, in elk geval een beetje, ook andersom werkt.

Smiling is one of the few human behaviors found everywhere. In studies of very different cultures, from American students to villagers in Papua New Guinea, people recognized a happy smile more easily than any other facial expression. This suggests that the smile is part of our biology. To understand how and why we smile, scientists study the brain, social behavior and even our closest animal relatives.

Glimlachen is een van de weinige menselijke gedragingen die je overal tegenkomt. In onderzoeken in heel verschillende culturen, van Amerikaanse studenten tot dorpsbewoners in Papoea-Nieuw-Guinea, herkenden mensen een blije glimlach makkelijker dan welke andere gezichtsuitdrukking ook. Dat doet vermoeden dat de glimlach deel uitmaakt van onze biologie. Om te begrijpen hoe en waarom we glimlachen, bestuderen wetenschappers de hersenen, sociaal gedrag en zelfs onze naaste verwanten in het dierenrijk.

Not all smiles are the same. In the 1860s the French doctor Guillaume Duchenne studied the human face by stimulating its muscles with small electric currents. He noticed that a smile of real joy uses not only the muscles around the mouth but also a ring of muscle around the eyes, the orbicularis oculi. It lifts the cheeks and creates the small wrinkles at the corners of the eyes known as crow's feet. Today this is called a 'Duchenne smile'.

Niet elke glimlach is hetzelfde. In de jaren 1860 bestudeerde de Franse arts Guillaume Duchenne het menselijk gezicht door de spieren te prikkelen met zwakke elektrische stroompjes. Hij merkte dat een glimlach van echte vreugde niet alleen de spieren rond de mond gebruikt, maar ook een ringvormige spier rond de ogen, de kringspier van het oog. Die spier tilt de wangen op en maakt in de ooghoeken de kleine rimpeltjes die kraaienpootjes heten. Tegenwoordig spreekt men van een 'Duchenne-glimlach'.

A polite or social smile usually involves only the mouth, and we can produce it whenever we want. People are fairly good at telling the two kinds apart, often without knowing how they do it. They are not perfect, though. Later studies showed that many people can also crinkle their eyes on purpose, so a smile that looks real is not always a sign of real happiness.

Een beleefde of sociale glimlach gebruikt meestal alleen de mond, en die kunnen we maken wanneer we maar willen. Mensen kunnen de twee soorten vrij goed uit elkaar houden, vaak zonder te weten hoe ze dat doen. Feilloos zijn ze daarin niet. Later onderzoek liet zien dat veel mensen hun ogen ook bewust kunnen samenknijpen. Een glimlach die echt lijkt, is dus niet altijd een teken van echt geluk.

Popular articles often say that every smile floods the brain with dopamine, serotonin and endorphins. The real picture is less dramatic. Pleasant experiences do activate the brain's reward system, and dopamine is part of that system. But there is little direct evidence that the movement of a smile by itself releases a measurable burst of these chemicals.

Populaire artikelen beweren vaak dat elke glimlach de hersenen overspoelt met dopamine, serotonine en endorfines. De werkelijkheid is minder spectaculair. Prettige ervaringen activeren wel degelijk het beloningssysteem van de hersenen, en dopamine is daar een onderdeel van. Maar er is weinig direct bewijs dat de beweging van een glimlach op zichzelf een meetbare golf van deze stoffen vrijmaakt.

The idea that a forced smile can lift your mood comes largely from a famous 1988 study by the German psychologist Fritz Strack and his colleagues. People who held a pen between their teeth, which pushes the face into a kind of smile, rated cartoons as slightly funnier than people who held the pen with their lips. In 2016, seventeen labs repeated the experiment and found no effect. A larger international project in 2022 found that posing a smile can make people feel a little happier, but the effect was small.

Het idee dat een geforceerde glimlach je humeur kan verbeteren, komt grotendeels uit een beroemd onderzoek uit 1988 van de Duitse psycholoog Fritz Strack en zijn collega's. Mensen die een pen tussen hun tanden hielden, waardoor het gezicht een soort glimlach vormt, vonden cartoons iets grappiger dan mensen die de pen met hun lippen vasthielden. In 2016 herhaalden zeventien laboratoria het experiment en vonden geen enkel effect. Een groter internationaal project concludeerde in 2022 dat een glimlach aannemen mensen iets vrolijker kan maken, maar dat het effect klein is.

It is hard to look at a smiling face without smiling back. Some scientists link this to mirror neurons, brain cells that become active both when we do something and when we watch someone else do it. A team in Parma, Italy, first found them in monkeys in the 1990s. Whether they really explain why smiles spread from person to person is still debated.

Het is moeilijk naar een lachend gezicht te kijken zonder terug te glimlachen. Sommige wetenschappers brengen dat in verband met spiegelneuronen, hersencellen die actief worden zowel wanneer we iets doen als wanneer we iemand anders hetzelfde zien doen. Een team in het Italiaanse Parma ontdekte ze in de jaren negentig bij apen. Of ze echt verklaren waarom een glimlach van mens op mens overslaat, is nog omstreden.

Copying another person's expression without thinking about it is called facial mimicry. In experiments by the Swedish psychologist Ulf Dimberg, people's smiling muscles reacted to pictures of happy faces within a fraction of a second, even when they had been told not to react. This automatic copying may have helped our ancestors show that they were friendly and keep their groups together.

Het onbewust nadoen van iemands gezichtsuitdrukking heet gezichtsmimicry. In experimenten van de Zweedse psycholoog Ulf Dimberg reageerden de glimlachspieren van proefpersonen binnen een fractie van een seconde op foto's van blije gezichten, zelfs als hun was gezegd dat ze niet mochten reageren. Dat automatische nadoen heeft onze voorouders misschien geholpen te laten zien dat ze vriendelijk waren en hun groepen bij elkaar te houden.

Many researchers believe the human smile has its roots in other primates. Monkeys and apes often show a 'silent bared-teeth display': they pull back their lips and show their teeth without making a sound. In many species this signals fear or submission. In chimpanzees and bonobos, however, it can also mean something like 'I'm friendly', which is much closer to what we call a smile.

Veel onderzoekers denken dat de menselijke glimlach zijn wortels heeft bij andere primaten. Apen laten vaak een 'stil tandenontbloten' zien: ze trekken hun lippen terug en tonen hun tanden zonder een geluid te maken. Bij veel soorten is dat een teken van angst of onderwerping. Bij chimpansees en bonobo's kan het echter ook iets betekenen als 'ik ben vriendelijk', en dat ligt al veel dichter bij wat wij een glimlach noemen.

The human smile may have grown out of this same message: I am not a threat. As human groups became larger, the ability to show peaceful intentions quickly became more and more useful. The result is a small movement of a few muscles that people understand across almost any language barrier.

De menselijke glimlach is misschien uit dezelfde boodschap ontstaan: ik ben geen bedreiging. Naarmate menselijke groepen groter werden, werd het steeds nuttiger om snel vreedzame bedoelingen te kunnen tonen. Het resultaat is een kleine beweging van een paar spieren die mensen over bijna elke taalgrens heen begrijpen.

The smile itself is universal, but the rules about when to smile are not. In the United States it is normal and friendly to smile at strangers. In Russia people usually save their smiles for those they know, and a stranger who smiles for no clear reason may seem insincere. A well-known Russian proverb says that laughing for no reason is a sign of a fool. It is about laughter, not smiling, but people often quote it to explain this attitude.

De glimlach zelf is universeel, maar de regels over wanneer je glimlacht zijn dat niet. In de Verenigde Staten is het normaal en vriendelijk om naar vreemden te glimlachen. In Rusland bewaren mensen hun glimlach meestal voor wie ze kennen, en een vreemde die zonder duidelijke reden glimlacht, kan onoprecht overkomen. Een bekend Russisch spreekwoord zegt dat lachen zonder reden een teken van domheid is. Het gaat over lachen, niet over glimlachen, maar het wordt vaak aangehaald om deze houding te verklaren.

In Japan and other East Asian cultures, a smile can also hide embarrassment or discomfort. Finns and other Nordic people are often described as saving their smiles for real feelings, though this is a general impression, not a rule. A 2016 study of 44 cultures found that in some countries, people judged smiling faces in photos as less intelligent than neutral ones. A smile that seems warm in one place can look fake or even foolish in another.

In Japan en andere Oost-Aziatische culturen kan een glimlach ook schaamte of ongemak verbergen. Van Finnen en andere Noord-Europeanen wordt vaak gezegd dat ze hun glimlach bewaren voor echte gevoelens, maar dat is een algemene indruk en geen regel. Een onderzoek uit 2016 in 44 culturen liet zien dat mensen in sommige landen glimlachende gezichten op foto's minder intelligent vonden dan neutrale. Een glimlach die op de ene plek hartelijk overkomt, kan elders nep of zelfs dom lijken.

Scientists have long studied how smiling and laughter are connected to health. People who smile more tend to report greater life satisfaction and fewer signs of depression, although this may simply be because happy people smile more. A few experiments suggest that smiling can help the body recover from stress. In a 2012 study at the University of Kansas, people who held chopsticks in their mouths in a smiling position had a lower heart rate after a stressful task. Other small studies suggest that smiling may make pain feel slightly weaker.

Wetenschappers onderzoeken al lang hoe glimlachen en lachen samenhangen met gezondheid. Mensen die vaker glimlachen, zeggen meestal tevredener te zijn met hun leven en vertonen minder tekenen van depressie, al kan dat ook gewoon komen doordat gelukkige mensen meer glimlachen. Enkele experimenten wijzen erop dat glimlachen het lichaam kan helpen herstellen van stress. In een onderzoek uit 2012 aan de University of Kansas hadden mensen die eetstokjes zo in hun mond hielden dat ze glimlachten, na een stressvolle taak een lagere hartslag. Andere kleine onderzoeken suggereren dat glimlachen pijn iets minder hevig kan laten voelen.

A 2010 study looked at photos of baseball players from 1952 and found that players with broad, genuine smiles had lived about seven years longer than players who did not smile. The study became famous. But in 2018 another team repeated it with a much larger group of players and found no link between smiling in a photo and living longer.

Een onderzoek uit 2010 bekeek foto's van honkbalspelers uit 1952 en concludeerde dat spelers met een brede, echte glimlach ongeveer zeven jaar langer hadden geleefd dan spelers die niet glimlachten. Het onderzoek werd beroemd. Maar in 2018 herhaalde een ander team het met een veel grotere groep spelers en vond geen enkel verband tussen glimlachen op een foto en langer leven.

Research in social psychology shows that smiling changes how other people see us. In many studies, smiling people are rated as friendlier, more attractive and more trustworthy than people with a neutral face. The effect is not the same everywhere, though: as the study of 44 cultures showed, a smile does not always make someone look smarter.

Onderzoek in de sociale psychologie laat zien dat glimlachen verandert hoe anderen ons zien. In veel onderzoeken worden glimlachende mensen vriendelijker, aantrekkelijker en betrouwbaarder gevonden dan mensen met een neutraal gezicht. Het effect is wel niet overal hetzelfde: zoals het onderzoek in 44 culturen liet zien, laat een glimlach iemand niet altijd slimmer lijken.

At work, smiling has been linked to better results in job interviews and in sales, especially when the smile looks genuine. Researchers have also looked at politicians smiling in TV debates and at smiling profile photos on dating sites, but those results are mixed. A smile helps with first impressions, but its effect is smaller than many self-help books claim.

Op het werk is glimlachen in verband gebracht met betere resultaten bij sollicitatiegesprekken en in de verkoop, vooral als de glimlach echt lijkt. Onderzoekers hebben ook gekeken naar politici die glimlachen in tv-debatten en naar glimlachende profielfoto's op datingsites, maar die resultaten zijn wisselend. Een glimlach helpt bij een eerste indruk, maar het effect is kleiner dan veel zelfhulpboeken beweren.

Babies smile from their first days, and ultrasound scans show smiles even before birth. These early smiles are called reflex or spontaneous smiles. They often appear during sleep and come from activity inside the brain, not from anything the baby sees. Social smiling, which means smiling in response to a face or a voice, usually begins at around six to eight weeks.

Baby's glimlachen vanaf hun eerste dagen, en echo's laten zelfs al voor de geboorte een glimlach zien. Deze vroege glimlachjes heten reflexglimlachjes of spontane glimlachjes. Ze komen vaak voor tijdens de slaap en ontstaan door activiteit in de hersenen, niet door iets wat de baby ziet. De sociale glimlach, dus een glimlach als reactie op een gezicht of een stem, begint meestal rond zes tot acht weken.

Children who were born blind also smile when they are happy, even though they have never seen anyone smile. At the 2004 Paralympic Games in Athens, judo athletes who had been blind from birth made the same kinds of smiles as sighted athletes after winning or losing a medal match. This is strong evidence that the smile is something we are born with, not something we learn by watching others.

Kinderen die blind zijn geboren, glimlachen ook als ze blij zijn, hoewel ze nooit iemand hebben zien glimlachen. Op de Paralympische Spelen van 2004 in Athene glimlachten judoka's die vanaf hun geboorte blind waren op dezelfde manier als ziende sporters na het winnen of verliezen van een partij om een medaille. Dat is sterk bewijs dat de glimlach aangeboren is en niet iets wat we leren door naar anderen te kijken.

A smile is a reaction to happiness, but it is also a message to others and a habit shaped by culture. It is one of the simplest movements a face can make, and scientists are still working out what it does to the person who smiles.

Een glimlach is een reactie op blijdschap, maar ook een boodschap aan anderen en een gewoonte die door cultuur wordt gevormd. Het is een van de eenvoudigste bewegingen die een gezicht kan maken, en wetenschappers zoeken nog altijd uit wat hij doet met degene die glimlacht.

Some of the most quoted findings about smiling did not hold up when scientists tested them again, and others turned out to be smaller than the headlines said. What remains well supported is that the smile is very old, that we are born with it and that it is understood almost everywhere. It connects people quickly, often before anyone has said a word.

Sommige van de meest geciteerde bevindingen over glimlachen bleven niet overeind toen wetenschappers ze opnieuw testten, en andere bleken kleiner dan de krantenkoppen beweerden. Wat goed onderbouwd blijft, is dat de glimlach heel oud is, dat we ermee geboren worden en dat hij bijna overal wordt begrepen. Hij verbindt mensen snel, vaak al voordat iemand een woord heeft gezegd.