Arapçada İsim Cümlesi

Arapçada şimdiki zamanda “-dır” ya da “olmak” anlamında bir fiile gerek yoktur. Özne ile onu anlatan kelime yan yana konur: ⁨الْبَيْت كَبِير⁩ “Ev büyük” demektir.

Özne ve Yüklem

İsim cümlesinin iki parçası vardır: genellikle belirli olan özne (⁨الْمُبْتَدَأ⁩, mübteda) ve genellikle belirsiz olan yüklem (⁨الْخَبَر⁩, haber). Yüklem bir sıfat, bir isim ya da bir yer ifadesi olabilir.

Tanımlıklı ya da Tanımlıksız (⁨ال⁩)

İki kelimede de ⁨ال⁩ varsa cümle değil, tamlama olur. Eksik “-dır” anlamını, yüklemin ⁨ال⁩ almaması gösterir.

İki parça da belirliyse, “-dır” anlamının nereye geldiğini göstermek için araya ⁨هُوَ⁩ ya da ⁨هِيَ⁩ zamiri konur: ⁨الْمُعَلِّم هُوَ الْمُدِير⁩ (Öğretmen, müdürdür).

“Var”: Önce Yer Gelir

Cümle belirsiz bir özneyle başlayamaz. Bir şeyin bir yerde var olduğunu söylerken yer ifadesi başa alınır. Aynı kalıp ⁨عِنْدَ⁩ ya da ⁨لِ⁩ ile “sahip olmak” anlamı verir.

Sorular

Evet ya da hayır cevaplı bir soru sormak için cümlenin başına ⁨هَلْ⁩ (ya da daha kısa olan ⁨أَ⁩) konur. Soru kelimeleri de başa gelir. Kelime sırası değişmez.

Geçmiş Zaman ve Olumsuzluk

Eksik “-dır” yalnızca şimdiki zaman içindir. “-dı” için ⁨كَانَ⁩ fiili, “değil” için ⁨لَيْسَ⁩ kelimesi gerekir. İkisinin de ayrı dersi var.

Sık Yapılan Hatalar

• “-dır” için bir kelime eklemek: ⁨أَنَا هُوَ مُتْعَب⁩ değil, ⁨أَنَا مُتْعَب⁩ deyin.
• Yükleme ⁨ال⁩ eklemek: ⁨الْغُرْفَة نَظِيفَة⁩ (Oda temiz) doğrudur, ⁨الْغُرْفَة النَّظِيفَة⁩ ise “temiz oda” demektir.
• Cümleye belirsiz bir özneyle başlamak: ⁨سَيَّارَة فِي الشَّارِع⁩ değil, ⁨فِي الشَّارِع سَيَّارَة⁩.
• Uyumu unutmak: yüklem olan sıfat özneye uyar, bu yüzden ⁨الْبِنْت سَعِيدَة⁩.

Örnek Cümleler