De toekomende tijd in het Arabisch

Het Arabisch heeft geen aparte werkwoordsvorm voor de toekomst. Om over de toekomst te praten, zet het een kort voorvoegsel voor de tegenwoordige tijd: ⁨سَـ⁩ (zullen). ⁨أَكْتُب⁩ betekent "ik schrijf", en ⁨سَأَكْتُب⁩ betekent "ik zal schrijven".

Het voorvoegsel ⁨سَـ⁩

Neem het werkwoord in de tegenwoordige tijd en zet er ⁨سَـ⁩ voor. Het wordt altijd aan het werkwoord vast geschreven, als één woord, nooit los. De rest van het werkwoord verandert niet: wie de tegenwoordige tijd kent, kent de toekomende tijd dus al.

Het langere woord ⁨سَوْفَ⁩

⁨سَوْفَ⁩ betekent hetzelfde als ⁨سَـ⁩, maar het is een los woord dat voor het werkwoord in de tegenwoordige tijd staat. Oudere grammatica's zeggen dat ⁨سَوْفَ⁩ naar een verdere toekomst wijst. In het moderne Arabisch zijn de twee meestal uitwisselbaar, en ⁨سَوْفَ⁩ klinkt vaak iets formeler of zekerder.

Tijdwoorden voor de toekomst

Een zin in de toekomende tijd heeft vaak een tijdwoord. ⁨غَدًا⁩ (morgen) en ⁨بَعْدَ⁩ (na, over) veranderen nooit. ⁨الْقَادِم⁩ (volgende, komende) staat na zijn zelfstandig naamwoord en past zich daaraan aan: na een vrouwelijk woord zoals ⁨السَّنَة⁩ wordt het ⁨الْقَادِمَة⁩.

Ontkenning met ⁨لَنْ⁩

Om "zal niet" te zeggen, laat je ⁨سَـ⁩ of ⁨سَوْفَ⁩ weg en zet je ⁨لَنْ⁩ voor het werkwoord in de tegenwoordige tijd. ⁨لَنْ⁩ verandert ook een paar uitgangen: de ⁨ن⁩ van ⁨ـون⁩ en ⁨ـين⁩ valt weg, dus ⁨يَذْهَبُون⁩ wordt ⁨لَنْ يَذْهَبُوا⁩ en ⁨تَذْهَبِين⁩ wordt ⁨لَنْ تَذْهَبِي⁩. In verzorgd Arabisch eindigen de andere vormen op een korte a (⁨لَنْ أَذْهَبَ⁩), maar in de spreektaal en in deze cursus wordt die klinker niet uitgesproken.

"Zijn" in de toekomende tijd

Een zin zonder werkwoord, zoals ⁨الْجَوّ جَمِيل⁩ (het weer is mooi), heeft in de toekomende tijd het werkwoord ⁨يَكُون⁩ nodig: ⁨سَيَكُون الْجَوّ جَمِيلًا غَدًا⁩ (morgen wordt het mooi weer). Na ⁨يَكُون⁩ krijgt het bijvoeglijk naamwoord de uitgang ⁨ـًا⁩.

Veelgemaakte fouten

• Het voorvoegsel ⁨سَـ⁩ los schrijven: zeg ⁨سَأَكْتُب⁩, niet ⁨سَ أَكْتُب⁩.
• Het voorvoegsel ⁨سَـ⁩ voor een werkwoord in de verleden tijd zetten: zeg ⁨سَأَذْهَب⁩, niet ⁨سَذَهَبْتُ⁩.
• Het voorvoegsel ⁨سَـ⁩ samen met ⁨سَوْفَ⁩ gebruiken: zeg ⁨سَوْفَ أَذْهَب⁩ of ⁨سَأَذْهَب⁩, niet ⁨سَوْفَ سَأَذْهَب⁩.
• Het voorvoegsel ⁨سَـ⁩ na ⁨لَنْ⁩ laten staan: zeg ⁨لَنْ أَذْهَب⁩, niet ⁨لَنْ سَأَذْهَب⁩.
• De ⁨ن⁩ na ⁨لَنْ⁩ laten staan: zeg ⁨لَنْ يَذْهَبُوا⁩, niet ⁨لَنْ يَذْهَبُون⁩.
• De vrouwelijke vorm van ⁨الْقَادِم⁩ vergeten: zeg ⁨السَّنَة الْقَادِمَة⁩, niet ⁨السَّنَة الْقَادِم⁩.

Voorbeeldzinnen