De verleden tijd in het Arabisch

De Arabische verleden tijd is makkelijk te vormen. Elke vorm is de stam van de verleden tijd plus een uitgang die laat zien wie het deed: ⁨كَتَبَ⁩ (hij schreef), ⁨كَتَبْتُ⁩ (ik schreef), ⁨كَتَبْنَا⁩ (wij schreven).

De basisvorm

De eenvoudigste vorm van een werkwoord is ‘hij deed het’: ⁨كَتَبَ⁩ (hij schreef). Woordenboeken geven werkwoorden in deze vorm, en de drie wortelletters, ⁨ك ت ب⁩, dragen de betekenis. De laatste klinker hoort bij de werkwoordsvorm en is geen naamvalsuitgang, dus hij wordt altijd geschreven: ⁨كَتَبَ⁩, ⁨كَتَبْتُ⁩.

Alle personen

Haal de laatste klinker van ⁨كَتَبَ⁩ weg, dan houd je de stam ⁨كَتَب⁩ over, en zet de uitgang erachter. Het Arabisch heeft vormen voor één persoon, voor twee (de dualis) en voor een groep, en maakt bij ‘jij’, ‘jullie’ en ‘zij’ verschil tussen mannen en vrouwen.

De uitgang laat de persoon al zien, dus het voornaamwoord valt meestal weg: ⁨كَتَبْتُ⁩ alleen betekent ‘ik schreef’. Gebruik het voornaamwoord alleen voor nadruk. De uitgang ⁨ـُوا⁩ schrijf je met een alif die je niet uitspreekt: ⁨كَتَبُوا⁩.

Eerst het werkwoord

Arabische zinnen beginnen vaak met het werkwoord. Staat het werkwoord vóór het onderwerp, dan blijft het enkelvoud, ook als het onderwerp twee personen of een groep is. Het laat alleen zien of het onderwerp mannelijk of vrouwelijk is.

Eerst het onderwerp

Komt het onderwerp eerst, dan past het werkwoord zich helemaal aan: dualis voor twee, meervoud voor een groep, en mannelijk of vrouwelijk.

Veelgebruikte werkwoorden

De meeste alledaagse werkwoorden werken precies zoals ⁨كَتَبَ⁩. Leer de ‘hij’-vorm en de ‘ik’-vorm samen.

Een paar werkwoorden met een lange klinker in het midden korten die in vóór uitgangen als ⁨ـْتُ⁩: ⁨كَانَ⁩ (hij was) wordt ⁨كُنْتُ⁩ (ik was), en ⁨زَارَ⁩ (hij bezocht) wordt ⁨زُرْتُ⁩ (ik bezocht). Leer ze wanneer je ze tegenkomt.

Veelgemaakte fouten

• Het werkwoord meervoud maken vóór een onderwerp in het meervoud: zeg ⁨ذَهَبَ الطُّلَّاب⁩, niet ⁨ذَهَبُوا الطُّلَّاب⁩.
• Het werkwoord enkelvoud laten na het onderwerp: zeg ⁨الطُّلَّاب ذَهَبُوا⁩, niet ⁨الطُّلَّاب ذَهَبَ⁩.
• De uitgangen voor ‘ik’ en ‘jij’ door elkaar halen: ⁨كَتَبْتُ⁩ is ‘ik schreef’, ⁨كَتَبْتَ⁩ is ‘jij schreef’ tegen een man en ⁨كَتَبْتِ⁩ tegen een vrouw.
• De vrouwelijke ⁨ـَتْ⁩ vergeten: zeg ⁨ذَهَبَتْ مَرْيَم⁩, niet ⁨ذَهَبَ مَرْيَم⁩.
• De stomme alif weglaten: schrijf ⁨كَتَبُوا⁩, niet ⁨كَتَبُو⁩.

Voorbeeldzinnen