Czas przeszły w języku arabskim

Arabski czas przeszły łatwo utworzyć. Każda forma to temat czasu przeszłego plus końcówka, która pokazuje, kto wykonał czynność: ⁨كَتَبَ⁩ (on napisał), ⁨كَتَبْتُ⁩ (ja napisałem), ⁨كَتَبْنَا⁩ (my napisaliśmy).

Forma podstawowa

Najprostsza forma czasownika znaczy „on to zrobił”: ⁨كَتَبَ⁩ (on napisał). W tej formie podają czasowniki słowniki, a znaczenie niosą trzy litery rdzenia: ⁨ك ت ب⁩. Ostatnia samogłoska należy do formy czasownika i nie jest końcówką przypadka, dlatego zawsze się ją pisze: ⁨كَتَبَ⁩, ⁨كَتَبْتُ⁩.

Wszystkie osoby

Odrzuć ostatnią samogłoskę ⁨كَتَبَ⁩, a zostanie temat ⁨كَتَب⁩. Potem dodaj końcówkę. Arabski ma formy dla jednej osoby, dla dwóch (liczba podwójna) i dla grupy, a przy „ty”, „wy” i „oni” odróżnia mężczyzn od kobiet.

Końcówka już pokazuje osobę, więc zaimek zwykle się pomija: samo ⁨كَتَبْتُ⁩ znaczy „napisałem”. Zaimka używaj tylko dla podkreślenia. Końcówkę ⁨ـُوا⁩ pisze się z alifem, którego się nie wymawia: ⁨كَتَبُوا⁩.

Najpierw czasownik

Zdania arabskie często zaczynają się od czasownika. Gdy czasownik stoi przed podmiotem, zostaje w liczbie pojedynczej, nawet jeśli podmiotem są dwie osoby albo grupa. Pokazuje tylko, czy podmiot jest rodzaju męskiego, czy żeńskiego.

Najpierw podmiot

Gdy podmiot stoi na początku, czasownik w pełni się z nim zgadza: liczba podwójna dla dwóch, mnoga dla grupy, a do tego rodzaj męski lub żeński.

Częste czasowniki

Większość codziennych czasowników odmienia się dokładnie jak ⁨كَتَبَ⁩. Ucz się razem formy „on” i formy „ja”.

Kilka czasowników z długą samogłoską w środku skraca ją przed końcówkami takimi jak ⁨ـْتُ⁩: ⁨كَانَ⁩ (on był) zmienia się w ⁨كُنْتُ⁩ (ja byłem), a ⁨زَارَ⁩ (on odwiedził) w ⁨زُرْتُ⁩ (ja odwiedziłem). Ucz się ich, gdy je spotkasz.

Częste błędy

• Liczba mnoga czasownika przed podmiotem w liczbie mnogiej: mów ⁨ذَهَبَ الطُّلَّاب⁩, a nie ⁨ذَهَبُوا الطُّلَّاب⁩.
• Liczba pojedyncza czasownika po podmiocie: mów ⁨الطُّلَّاب ذَهَبُوا⁩, a nie ⁨الطُّلَّاب ذَهَبَ⁩.
• Mylenie końcówek dla „ja” i „ty”: ⁨كَتَبْتُ⁩ to „napisałem”, ⁨كَتَبْتَ⁩ to „napisałeś” do mężczyzny, a ⁨كَتَبْتِ⁩ „napisałaś” do kobiety.
• Zapominanie o żeńskim ⁨ـَتْ⁩: mów ⁨ذَهَبَتْ مَرْيَم⁩, a nie ⁨ذَهَبَ مَرْيَم⁩.
• Pomijanie niemego alifu: pisz ⁨كَتَبُوا⁩, a nie ⁨كَتَبُو⁩.

Przykładowe zdania