Rodzaj męski i żeński rzeczowników w arabskim

Każdy arabski rzeczownik jest rodzaju męskiego albo żeńskiego. Większość rzeczowników żeńskich kończy się na ⁨ة⁩ (ta marbuta), a przymiotniki, czasowniki i zaimki muszą się zgadzać z rodzajem rzeczownika.

Żeńska końcówka ⁨ة⁩

Ta marbuta (⁨ة⁩) wygląda jak ⁨ه⁩ z dwiema kropkami. Na końcu zdania czyta się ją jak krótkie a. Wiele słów oznaczających ludzi tworzy formę żeńską przez dodanie ⁨ـَة⁩ do formy męskiej.

Rzeczowniki żeńskie bez ⁨ة⁩

Niektóre rzeczowniki są żeńskie, choć nie kończą się na ⁨ة⁩. Dzielą się na kilka grup.

• Kobiety: ⁨أُمّ⁩ (matka), ⁨بِنْت⁩ (dziewczynka), ⁨أُخْت⁩ (siostra).
• Większość parzystych części ciała: ⁨يَد⁩ (ręka), ⁨عَيْن⁩ (oko), ⁨رِجْل⁩ (noga).
• Większość krajów i miast: ⁨مِصْر⁩ (Egipt), ⁨دِمَشْق⁩ (Damaszek).
• Wiele słów zakończonych na ⁨ـَى⁩ lub ⁨ـَاء⁩: ⁨ذِكْرَى⁩ (wspomnienie), ⁨صَحْرَاء⁩ (pustynia).
• Kilka częstych słów, które trzeba zapamiętać: ⁨شَمْس⁩ (słońce), ⁨أَرْض⁩ (ziemia), ⁨نَار⁩ (ogień), ⁨حَرْب⁩ (wojna).

Rzeczowniki męskie z ⁨ة⁩

Kilka słów oznaczających mężczyzn kończy się na ⁨ة⁩, ale są męskie, bo liczy się znaczenie: ⁨خَلِيفَة⁩ (kalif) i imiona męskie, takie jak ⁨حَمْزَة⁩ i ⁨أُسَامَة⁩.

Rodzaj zmienia słowa wokół rzeczownika

Przymiotniki, słowa „ten” i „ta”, zaimki i czasowniki dostosowują się do rodzaju rzeczownika.

Litera ⁨ة⁩ zmienia się w ⁨ت⁩

Gdy po ⁨ة⁩ dodaje się końcówkę, zmienia się ona w zwykłe ⁨ت⁩ i wymawia jako t: ⁨سَيَّارَة⁩ przechodzi w ⁨سَيَّارَتِي⁩ (mój samochód). Głoskę t słychać też wtedy, gdy po nim stoi kolejny rzeczownik: ⁨سَيَّارَة الْمُعَلِّم⁩ czyta się sayyārat al-muʿallim (samochód nauczyciela).

Częste błędy

• Uznawanie każdego słowa bez ⁨ة⁩ za męskie: ⁨الشَّمْس حَارَّة⁩, a nie ⁨الشَّمْس حَارّ⁩.
• Zapominanie o ⁨ة⁩ w przymiotniku: ⁨الْمُعَلِّمَة جَدِيدَة⁩, a nie ⁨الْمُعَلِّمَة جَدِيد⁩.
• Używanie ⁨هٰذَا⁩ z rzeczownikiem żeńskim: ⁨هٰذِهِ مَدِينَة⁩, a nie ⁨هٰذَا مَدِينَة⁩.
• Pisanie ⁨ة⁩ przed końcówką: ⁨سَيَّارَتِي⁩, a nie ⁨سَيَّارَةِي⁩.

Przykładowe zdania