Zaimki wskazujące w języku arabskim

Arabski ma słowa na bliskie rzeczy, jak ⁨هٰذَا⁩ (ten), i na dalekie, jak ⁨ذٰلِكَ⁩ (tamten). Oba zmieniają się według rodzaju, a ludzie w liczbie mnogiej mają własne formy.

Formy

Formy bliskie stosuje się do rzeczy blisko ciebie, a dalekie do rzeczy dalej położonych.

• W ⁨هٰذَا⁩, ⁨هٰذِهِ⁩ i ⁨ذٰلِكَ⁩ długie a zapisuje się małym znakiem nad literą, a nie literą ⁨ا⁩.
• Dla dwóch rzeczy są osobne formy: ⁨هٰذَانِ⁩ (męska) i ⁨هَاتَانِ⁩ (żeńska).
• Formy dalekie mogą też odnosić się do czegoś, co właśnie powiedziano: ⁨ذٰلِكَ صَحِيح⁩ (To prawda).

„To jest książka” czy „ta książka”?

Wszystko zależy od ⁨ال⁩. Bez ⁨ال⁩ zaimek wskazujący jest podmiotem zdania. Z ⁨ال⁩ wskazuje na rzeczownik i wciąż potrzebne jest orzeczenie. Żeby powiedzieć „To jest ten ...”, wstawia się w środek ⁨هُوَ⁩ lub ⁨هِيَ⁩.

Liczba mnoga rzeczy jest żeńska

W arabskim liczba mnoga rzeczy liczy się jak rodzaj żeński w liczbie pojedynczej, więc dostaje ⁨هٰذِهِ⁩ i ⁨تِلْكَ⁩. ⁨هٰؤُلَاءِ⁩ i ⁨أُولٰئِكَ⁩ są tylko dla ludzi.

Po końcówce dzierżawczej

Gdy rzeczownik ma końcówkę dzierżawczą, zaimek wskazujący stoi po nim: ⁨كِتَابِي هٰذَا⁩ (ta moja książka).

Częste błędy

• Używanie ⁨هٰذَا⁩ z rzeczownikiem żeńskim: ⁨هٰذِهِ الْمَدِينَة⁩, a nie ⁨هٰذَا الْمَدِينَة⁩.
• Używanie ⁨هٰؤُلَاءِ⁩ dla rzeczy: ⁨هٰذِهِ الْكُتُب⁩, a nie ⁨هٰؤُلَاءِ الْكُتُب⁩.
• Pomijanie ⁨ال⁩: ⁨هٰذَا الرَّجُل طَوِيل⁩ znaczy „Ten mężczyzna jest wysoki”, a ⁨هٰذَا رَجُل طَوِيل⁩ znaczy „To jest wysoki mężczyzna”.

Przykładowe zdania