Liczba podwójna w języku arabskim

Mówiąc o dokładnie dwóch rzeczach, arabski nie potrzebuje liczebnika. Dodaje końcówkę ⁨ـَان⁩ lub ⁨ـَيْن⁩ do liczby pojedynczej: ⁨كِتَاب⁩ (książka), ⁨كِتَابَان⁩ (dwie książki).

Jak tworzyć liczbę podwójną

Dodaj ⁨ـَان⁩ do liczby pojedynczej. Jeśli słowo kończy się na ⁨ة⁩, najpierw zmienia się ono w ⁨ت⁩: ⁨سَيَّارَة⁩ staje się ⁨سَيَّارَتَان⁩.

Dwie końcówki

Liczba podwójna ma dwie formy. Używaj ⁨ـَان⁩, gdy słowo jest podmiotem. Używaj ⁨ـَيْن⁩ po przyimku i gdy słowo jest dopełnieniem czasownika.

Liczebnik niepotrzebny

Liczba podwójna już znaczy „dwa”, więc zwykle nie mówi się żadnego liczebnika. Słowo ⁨اِثْنَان⁩ (dwa) dodaje się tylko dla podkreślenia, po rzeczowniku: ⁨كِتَابَان اِثْنَان⁩ (dwie książki, dokładnie dwie).

Przymiotniki w liczbie podwójnej

Przymiotnik po rzeczowniku w liczbie podwójnej też jest w liczbie podwójnej. Ma tę samą końcówkę, ten sam rodzaj i to samo ⁨ال⁩.

Zaimki dla dwóch osób

Arabski ma też zaimki dla dwóch osób: ⁨هُمَا⁩ (oni dwaj), ⁨أَنْتُمَا⁩ (wy dwaj) i końcówkę ⁨ـهُمَا⁩ (ich, dwóch osób). Słowa ⁨هٰذَان⁩ i ⁨هَاتَان⁩ znaczą „ci dwaj, te dwie”.

Przed innym rzeczownikiem

Gdy po liczbie podwójnej stoi posiadacz, znika jej ⁨ن⁩: ⁨كِتَابَا الطَّالِب⁩ (dwie książki studenta). Znika też przed końcówką: ⁨عَيْنَاهَا⁩ (jej oczy).

Częste błędy

• Liczebnik zamiast liczby podwójnej: mów ⁨كِتَابَان⁩, a nie ⁨اِثْنَان كِتَاب⁩.
• Zapominanie o zmianie ⁨ة⁩ na ⁨ت⁩: mów ⁨سَيَّارَتَان⁩, a nie ⁨سَيَّارَةان⁩.
• ⁨ـَان⁩ po przyimku: mów ⁨فِي بَيْتَيْن⁩, a nie ⁨فِي بَيْتَان⁩.
• Zostawianie przymiotnika w liczbie pojedynczej: mów ⁨وَلَدَان صَغِيرَان⁩, a nie ⁨وَلَدَان صَغِير⁩.
• Zostawianie ⁨ن⁩ przed posiadaczem: mów ⁨كِتَابَا الطَّالِب⁩, a nie ⁨كِتَابَان الطَّالِب⁩.

Przykładowe zdania