Czas przyszły w języku arabskim

Arabski nie ma osobnej formy czasownika dla przyszłości. Aby mówić o przyszłości, stawia krótki przedrostek przed czasem teraźniejszym: ⁨سَـ⁩ (czas przyszły). ⁨أَكْتُب⁩ znaczy "piszę", a ⁨سَأَكْتُب⁩ znaczy "napiszę" lub "będę pisać".

Przedrostek ⁨سَـ⁩

Weź czasownik w czasie teraźniejszym i dodaj z przodu ⁨سَـ⁩. Zawsze pisze się go razem z czasownikiem, jako jedno słowo, nigdy osobno. Reszta czasownika się nie zmienia: jeśli znasz czas teraźniejszy, znasz już przyszły.

Dłuższe słowo ⁨سَوْفَ⁩

⁨سَوْفَ⁩ znaczy to samo co ⁨سَـ⁩, ale jest osobnym słowem, które stoi przed czasownikiem w czasie teraźniejszym. Starsze gramatyki mówią, że ⁨سَوْفَ⁩ wskazuje na dalszą przyszłość. We współczesnym arabskim oba są zwykle wymienne, a ⁨سَوْفَ⁩ brzmi często nieco bardziej oficjalnie lub stanowczo.

Określenia czasu przyszłego

Zdanie w czasie przyszłym często zawiera określenie czasu. ⁨غَدًا⁩ (jutro) i ⁨بَعْدَ⁩ (po, za) nigdy się nie zmieniają. ⁨الْقَادِم⁩ (następny, przyszły) stoi po rzeczowniku i zgadza się z nim: po rzeczowniku żeńskim, takim jak ⁨السَّنَة⁩, zmienia się w ⁨الْقَادِمَة⁩.

Przeczenie z ⁨لَنْ⁩

Aby zaprzeczyć w czasie przyszłym, usuń ⁨سَـ⁩ lub ⁨سَوْفَ⁩ i postaw ⁨لَنْ⁩ przed czasownikiem w czasie teraźniejszym. ⁨لَنْ⁩ zmienia też niektóre końcówki: ⁨ن⁩ w ⁨ـون⁩ i ⁨ـين⁩ odpada, więc ⁨يَذْهَبُون⁩ zmienia się w ⁨لَنْ يَذْهَبُوا⁩, a ⁨تَذْهَبِين⁩ w ⁨لَنْ تَذْهَبِي⁩. W starannej arabszczyźnie pozostałe formy kończą się krótkim a (⁨لَنْ أَذْهَبَ⁩), ale w mowie i na tym kursie tej samogłoski się nie wymawia.

"Być" w czasie przyszłym

Zdanie bez czasownika, takie jak ⁨الْجَوّ جَمِيل⁩ (jest ładna pogoda), w czasie przyszłym potrzebuje czasownika ⁨يَكُون⁩: ⁨سَيَكُون الْجَوّ جَمِيلًا غَدًا⁩ (jutro będzie ładna pogoda). Po ⁨يَكُون⁩ przymiotnik dostaje końcówkę ⁨ـًا⁩.

Częste błędy

• Pisanie ⁨سَـ⁩ jako osobnego słowa: mów ⁨سَأَكْتُب⁩, nie ⁨سَ أَكْتُب⁩.
• Dodawanie ⁨سَـ⁩ do czasownika w czasie przeszłym: mów ⁨سَأَذْهَب⁩, nie ⁨سَذَهَبْتُ⁩.
• Używanie ⁨سَـ⁩ razem z ⁨سَوْفَ⁩: mów ⁨سَوْفَ أَذْهَب⁩ lub ⁨سَأَذْهَب⁩, nie ⁨سَوْفَ سَأَذْهَب⁩.
• Zostawianie ⁨سَـ⁩ po ⁨لَنْ⁩: mów ⁨لَنْ أَذْهَب⁩, nie ⁨لَنْ سَأَذْهَب⁩.
• Zostawianie ⁨ن⁩ po ⁨لَنْ⁩: mów ⁨لَنْ يَذْهَبُوا⁩, nie ⁨لَنْ يَذْهَبُون⁩.
• Zapominanie o formie żeńskiej ⁨الْقَادِم⁩: mów ⁨السَّنَة الْقَادِمَة⁩, nie ⁨السَّنَة الْقَادِم⁩.

Przykładowe zdania